Küçük bir dilek...Duygu ve Düşünce
Küçük bir dileğim var. Seninle evde de olsa karşılaşıp yakın iki insan gibi birlikte durup konuşmak… böyle bir dileğin nesnesi olmak çok aşağılatıcı ve alçaltıcı bir şey midir? Geri kalan zamanların ağırlığı ve şiddetini üstlenir, ben tek başıma yaşarım. Her insan bir odalık ve yalnızca bir aynalıktır. Ancak bu odanın ve aynanın dehlizlerini bilmek önemli."
Everest Yayınları
Başkasıyla sıkılmaktansa tek başıma sıkılmanın daha iyi olduğuna dair bir kuralım vardı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendi etrafımda bir daire çiziyorum.
Başkalarına değmeyecek kadar uzak
Tek başıma dayanamayacak kadar dar.
Tam ortasından bir çizgi daha çiziyorum.
Sınırları silip, şeklini değiştirip
Değemediğim şeylere doğru azar azar yaklaşıyorum.
Belki o zaman,
Bir gün bir yerde karşılaşırız.
Bedenimdeki bütün kaslar sızlıyordu. Üstüme başıma bir göz attım. Giysilerim lime lime olmuş ve mermi delikleriyle kaplanmıştı ama bir şeyim yoktu. Hatta bedenimde tek bir sıyrık bile oluşmamıştı.
Nico'nun ağzı açık kalmıştı. "Sen...tek bir kılıçla...sen..."
"Sanırım nehre girmek işe yaradı," dedim.
"Yapma ya," dedi Nico alaycı bir tavırla. "Gerçekten mi?"
Tek başıma dengede durmak istiyorum. Tutunmak alışmayı getiriyor, alışmak birden düşüşü. O düşüşe dayanamıyorum. Sen, bu hayatta tutunduğum tek varlık, beni hem ayakta tutan hem azıcık öteye gitmeye kalksan, azıcık uzağıma düşsen uçuruma yuvarlayacak olan.
İşte o.
Böylece geri dönüyorum; yükümden kurtulmuş, bildiğim ve anladığım bir dünyada tek başıma olmaktan mutluluk duyarak.
