Misha hatrına okudum
Selam
Kitabı an itibariyle bitirdim. Ben çıtır çerezlik kitap okumayı sevdiğim için beğendim. Çeviri sebebiyle sanırım anlatımda zaman hataları vardı bazen . Ha bir de kelimeler eksik harfli yada hatalı yazılmıştı.
Ama keyifli bir okuma oldu . 30 nisanda baslayıp 3 mayısda bitirdim.
Yazar hikayede bazı gizemler yaratmak istemiş ama ben ilk baştan tahmin ettim . Pek etkileyici gelmedi bana .
Karakterler hakkında konuşmam gerekirse. Aşırı sahiplendiğim kimse olmadı bu sefer .
Ryen benim tahammül edebileceğim biri değil . Iki hali de öyle bu arada . Ne diyebilirim ki ? Ben de aşırı zorbalandım çocukken ama hiç böyle birine dönüsmeye çalışmadım.
Misha tatlı bir çocuktu . Annesi ile yüzlesme sahnesi beni hüzünlendirdi . Misha'yı sevmedim diyemem . Ama yani tripleri sacmaydı.
Birde herkes mushamı erkfk Ryan mı anlamadım olk 100 sayfa diyor da nasıl okudunuz gemcolar kitabı? Ryan makyaj yapiyorsa kız heralde. Bdn Tem'i anlayamadım son bolumlerde gey bir karakter oldugunu anladım.
Ryen'in anne ve ablasının o smut sahbesinde nasıl uyanmadığını aklım almadı ne ağır uykuları varmış.
Sonu oldu bittiye gelmiş Bir Milyon Öpücükteki gibi biraz. Ne ara meshur bi rock yildizi oldu bu cocuk kızın okulu ne oldu iki paragrafta bsynimize tıkıştırmış yazar. Keske o 5 sene sonra bölümü hiç olmasaydı. Birde bu tur her kitapta kadın karakterleri doğurtmaktan vazgecin be ! Ya hamişler ya 2 çocuklu. Kızım sen 22 yasindasin sen daha bebeksin . Kocan olay tadını çıkar ki bu çocuk senin bu mıymıntı halune neden aşık ? Kitap boyunca Ryan %70 ağladı %20 gözlerini sıkıp aglamamayı denedi.
Her neyse
Yazarın bir kitabına daha iyi diyorlar ama benlik değil sanırım . Yaş farkı olayı beni geriyo
Hadi bayy
Dikkat spoiler içerir.
Albay olarak ordudan ayrılan Yazarın Kozmik oda soruşturması kapsamında yaşadıklarını anlattığı güzel bir araştırma eseri. Eski adı ile Özel Harp Dairesi, yeni adı ile Seferberlik Tetkik Başkanlığında çalışırken 2009 yılında bir şüphe üzerine komutanı Servet Yörük tarafından başka bir albay B. K. Takibi görevinde iken Aralık 2009 yılında polisler tarafından Çukurambar'da kelepçelenmesi, Savcı Mustafa Bilgili'nin olay yerine gelmesi, bu sırada cebinden kağıt düşmesi ve bu kağıt ile ihbar telefonu kapsamında Bülent Arınç'a suikast planlama iddiasıyla ifadesinin alınması, tutuksuz yargılanmasına rağmen 5 sene boyunca teknik ve fiziki takibe maruz kalması anlatılıyor. Mustafa Bilgili ve Hakim Kadir Kayan'ın Kozmik odada inceleme yapmak için mücadelesi, komutan Selahattin Kısacık'ın belgeleri tutanak tutup teslim etmemesi, 3.5 sene boyunca savcının bir şey yapmaması, Albay ve diğer şüphelilerin şüphede arınacak delillerini dosyaya eklememesi, Kadir Kayan'ın kozmik odada 11 ve 16 nolu odada yaptıkları, TEM polislerinin bilişim uzmanını etkilemeye çalışması anlatılıyor. Bilgisi 17-25 sonrası davayı başka bir savcıya devredince ihbar telefonunun bile sahte olduğunu ortaya çıkması, ama 2013'te kozmik odaya giren savcının TÜBİTAK personeli ile beraber olması gerekenden daha çok imaj alması ve kopyalaması, yeni gelen savcının bunu tutanak altına alması, sonradan bu eski Savcı ve hakimlerde Bylock olduğunun ortaya çıkması, çoğunun hapis yatması anlatılıyor. Servet Yörük'ün personelini savunmaması, 2013 yılında Albay Muharrem Köse ve Necdet Özel'in savcıya kozmik oda için izin vermesi, bu süreçte sürekli sürülen Yazarın çektiği çileler, atandığı yerlerdeki personelin onlara şüphe ile yaklaşması anlatılıyor. O dönemi merak edenlerin mutlaka okuması gereken
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Helbestavan û wênesaz Fewzî Bîlge di vê berhema xwe de, bi xweşbêjiyê helbestvaniya xwe bi remzeyê karanî jî wênesaziya xwe derdixe holê.
Portreyeke têkçûyînêye Pace. Em di şexsê Şewder de têkçûyîna kurte demekî dixwînin.Şevder ne kesekî pêkhatiye, ne hêza wî heye ne jî bingeheke hişmendî,tenê bo nêzikê Aso bibe dikeve nava tekoşînî, qaşo biryar digire û ji metropolan tê bajarê kevirê reş tê ew bajarê kevnar ê wêrankirî. Û ew jî têra xwe wêran dike.
Pac şêmîkbû. Şêmika hêviyê ê xeyalan. Ji ber wê hertim di pacê de Aso dîdît. Bi pêşniyara Enkidu keştî çêkir û da dû rizgariyê. Pêşniyara Enkiyê ji vê axê dîsa amûreke ji vê axê bû : Keştî bû, keştiya Nûh a mirovahî xikaskir. Xelasiya wî bajarê wêrankirî di bingeha wî de veşartî bû. Lê Şevder li metropolan hatî bû. Ne ê wê şerî bû. Gel bi awayekî dilsoz pişkirî da Şevder,lê Şevder derewkir û keçika taxê jî ji xwe kaşî bin wê bîrê kir.
Me di şexsê Şewder de têkçûyîna pêngava xendekan xwend. Pêşiyê min tenê wek portreyekî dixwend piştre min biryar girt ku , du hêmanên romanê hene.
Berhem bi vebêjerê biguman (unreliable narrator) destpêdike hêdî hêdî serhevde tê dikeve rêyekî û dawî lê tê. Alî teknîka Vegotinê,alî remzeye de serkeftî bû. Bi min vê mijarê bi van teknîkan pir rupel divêt. Dirêjtir buya emê qanehtir buna û meyê bêhtir tem jê bigirta.
MUHAKKAK OKUNMASI GEREKEN BİR ANI-BELGESEL BAŞ YAPIT
(E) SOSYOLOG ALBAY ALİCAN TÜRK’ÜN; “28 ŞUBAT – SİNCAN’DAN TARİHE NOTLAR” KİTABI DEĞERLENDİRMESİ
(E) Sosyolog Albay Alican TÜRK’ü ilk defa 2025 yılı Ağustos ayı başında tanımış ve tanışmıştım. Üç kitabı vardı hepsi de ilgi alanımda olan. Bundan önce iki kitabını okumuş ve geniş birer değerlendirme ve tanıtım yazısı yazmıştım. Tanışmamızın hemen arkasından, kısa süre içinde gelmişti bu okuma ve değerlendirme faaliyetlerim. Sayın yazarın bir kitabını okumamış olmayı ise büyük bir eksiklik olarak görüyordum kendi adıma. Tam 800 sayfa ve büyük boy (sayfa ölçüleri büyük) olan kitabını sona saklamıştım. Ve bugün (09.01.2026), sayın yazarı tanımamın ve kitapları ile tanışmamın üzerinden henüz beş ay geçmiş iken, son kitabını da okuyup bitirmenin ve bu tanıtım ve değerlendirme yazısını yazmanın mutluluğunu yaşıyorum.
Bakınca insanın gözünü korkutan bu çok kalın kitabı okumaya 25.12.2025 günü başladım ve sistematik/düzenli bir okuma ile 09.01.2026 günü bitirdim. Yani günde ortalama 50 sayfa okuyarak 16 günde bitirmiş oldum. Okumamın bu kadar uzun zaman almasının sebebi –yukarıda da bahsettiğim üzere- 800 sayfa ve sayfa boyutlarının büyük olmasının yanında, notlar alarak analitik bir okuma tarzını tercih etmem idi. Önceden iki cilt olarak basılmış, daha sonra ise iki cilt birleştirilerek tek kitap olarak piyasaya çıkmış. Kitap, 1. cilt ve 2. cilt olarak bölümlendirilmiş.
Sayın yazarın kim olduğu ve onu nasıl tanıdığım ve tanıştığım konularına önceki iki kitabının değerlendirmesinde genişçe yer verdiğim için burada tekrar etmeye gerek görmüyorum.
****
Siyasal İslamın bitmek tükenmek bilmeyen asker alerjisi ve rövanş alma manevraları… Taa 1950’lerde başlıyor aslında bu furya. Yine çok güçlü bir sağ iktidar ve yine askeri pasifize etme, kodları, genleri ve teamülleri ile
#TheKitapTheGizemGerilimPolisiye
Yediğin hurmalar gün gelir seni tırmalar. Güzel örnek oldu bu hikayeye. Ama annemin lafı da iyi uyuyor; iyilikten maraz doğar.
Esas karakter Darren, Texas kolluk kuvvetlerinin siyahi personeli Efenim. Bunların ırkçılığı ne pismiş ya hu. Texas Ranger deniyor bu birliğe sanırsam jandarma gibi bir şey polis ama polisten daha yetkin, asker de değil. Ama bayağı saygılar. Ve Darren'ın amcası bu birliğin ilk siyahi Rangerıydı.
Neyse Efenim Darren'ın başı büyük belada. İlk kitapta aile dostunu haksız yere suçlamaktan kurtarmıştı. Ama ipin ucu ona dolanmak üzere. Çünkü ölen beyaz adam her ne kadar Aryan kardeşinin üyesi - ırkçı bir tarikat olsa da, beyaz işte. Sakladığı cinayet silahını da bulan Darren'ın pek sevimsiz anası. Bu kadın tem bir karadul. Oğlunu manipüle ve şantajla isteklerini yaptırmaya zorluyor. Haliyle bazı insanların sorgulamasına sebep oluyor, yakın ilişkileri göze batıyor.
O sırada bölgeye bağlı bir kasabada beyaz bir çocuk kayboluyor. Burada Aryan kardeşliği bir zamanlar fink atsa da hâlâ bir şeyler döndüğü kesin. Çünkü gizemli mülk sahipleri bir siyahi. Aynı zamanda eski köle efendileri, eski köleler, Amerika'nın gerçek toprak sahipleri yerliler... Pis oyunlar, hileler dönüyor.
Ve Darren beyaz çocuğu bulup bir siyahinin hayatını kurtarmak zorunda. Aynı zamanda anasının gizlediği cinayet silahını da bulmak zorunda.
O final neydi be umarım hikaye öyle kalmaz. Çok güzel bir seri Efenim. Rüyalar ülkesi Amerika'nın kirli yüzü var burada. Siyasi çıkarlar, kişisel çıkarlar, kafayı yemiş bir toplum ve had safhada bir ırkçılık.
Epope dehşet ve ibretle tavsiye eder!
Kent Nasıl Okunur?·215 syf.·1000Kitap
9/10
2021 119. kitabı
KEVİN LYNCH’İN GÖSTERGEBİLİMSEL KURGUSUNDAN İSTANBUL’A VE ÖTESİNE MEKÂNSAL BİR OKUMA
Kevin Lynch’in 
The Image of the City adlı eseri, şehirleri sadece planlama nesnesi olarak gören o katı, teknik bakışın ötesine geçip bambaşka bir şey yapıyor: Kentleri, insan zihninin aynasında yeniden tanımlıyor. Lynch’in en güçlü iddiası şu: Kentler ölçülebilir niceliklerden önce, hatırlanabilir nitelikler üretir. Yani şehir dediğimiz şey haritalarla değil, insanların zihninde bıraktığı izlerle var olur. Bir kentin “iyi” ya da “kötü” oluşunu estetikten ya da mühendislikten önce okunabilirlik belirler. Kent, karmaşık olsa bile insanı yönlendirmeli; kaosun içinde bile anlamlı bir bütünlük taşımalıdır.
Lynch’in şehir deneyimini çözümlemek için kullandığı beş temel kategori de burada devreye giriyor;
• Yollar (paths) — kenti deneyimlediğimiz hat: ana akslar, sokaklar, patikalar. (Mesela Paris'in Champs-Élysées’si.)
• Sınırlar (edges) — ayıran ama aynı zamanda tanımlayan eşikler; şehri içsel ya da dışsal olarak bölen çizgiler. (Berlin Duvarı, bunun ekstrem örneği.)
• Bölgeler (districts) — kentin karakterini veren tematik alanlar; içerisine girildiğinde belli bir kimliği hissettiren bölgeler. (Tokyo’nun Shibuya’sı gibi.)
• Düğüm noktaları (nodes) — akışların kesiştiği, hareketin yoğunlaştığı odaklar. (New York’un Times Square’i.)
• Nirengiler (landmarks) — bir bakışta tanıdığımız güçlü işaret taşları. (Ayasofya.)
Bu beşli yapı, kentsel deneyimi adeta modüler bir dile dönüştüren, zihinsel bir navigasyon sistemi gibi çalışır.
Lynch’in mekânı “zihinsel haritalar” üzerinden okuması ise tam anlamıyla bir paradigma değişikliğiydi. Ona göre şehir, fiziksel öğelerden ibaret olmayıp bireyin belleğinde canlandırdığı, anlam
Kevin Lynch’in The Image of the City adlı eseri, şehirleri sadece planlama nesnesi olarak gören o katı, teknik bakışın ötesine geçip bambaşka bir şey yapıyor: Kentleri, insan zihninin aynasında yeniden tanımlıyor. Lynch’in en güçlü iddiası şu: Kentler ölçülebilir niceliklerden önce, hatırlanabilir nitelikler üretir. Yani şehir dediğimiz şey haritalarla değil, insanların zihninde bıraktığı izlerle var olur. Bir kentin “iyi” ya da “kötü” oluşunu estetikten ya da mühendislikten önce okunabilirlik belirler. Kent, karmaşık olsa bile insanı yönlendirmeli; kaosun içinde bile anlamlı bir bütünlük taşımalıdır.
Lynch’in şehir deneyimini çözümlemek için kullandığı beş temel kategori de burada devreye giriyor;
• Yollar (paths) — kenti deneyimlediğimiz hat: ana akslar, sokaklar, patikalar. (Mesela Paris'in Champs-Élysées’si.)
• Sınırlar (edges) — ayıran ama aynı zamanda tanımlayan eşikler; şehri içsel ya da dışsal olarak bölen çizgiler. (Berlin Duvarı, bunun ekstrem örneği.)
• Bölgeler (districts) — kentin karakterini veren tematik alanlar; içerisine girildiğinde belli bir kimliği hissettiren bölgeler. (Tokyo’nun Shibuya’sı gibi.)
• Düğüm noktaları (nodes) — akışların kesiştiği, hareketin yoğunlaştığı odaklar. (New York’un Times Square’i.)
• Nirengiler (landmarks) — bir bakışta tanıdığımız güçlü işaret taşları. (Ayasofya.)
Bu beşli yapı, kentsel deneyimi adeta modüler bir dile dönüştüren, zihinsel bir navigasyon sistemi gibi çalışır.
Lynch’in mekânı “zihinsel haritalar” üzerinden okuması ise tam anlamıyla bir paradigma değişikliğiydi. Ona göre şehir, fiziksel öğelerden ibaret olmayıp bireyin belleğinde canlandırdığı, anlam