Deniz
@theialina
To the stars.
İstanbul
İstanbul, 9 Mart
26 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Serenade für Nadia
Livaneli’nin Serenad’ı bittiğinde insanın zihninde devasa bir boşluk, kalbinde ise tarifi imkânsız bir sızı kalıyor. Tarihin tozlu raflarından çekip çıkarılan Struma faciası, Max ve Nadia’nın şahsında sadece bir "aşk hikâyesi" olmaktan çıkıp, insanlığın vicdan muhasebesine dönüşüyor. Maya’nın kendi kökenlerine yaptığı yolculuk ile Max’in yarım asırlık sadakati bir noktada öyle bir kesişiyor ki; dünün acısı bugünün kimliğine sızıyor. Kitabı kapattığınızda üzerine saatlerce konuşmak istiyorsunuz, ancak boğazınızdaki o düğüm sadece tek bir hakikate izin veriyor
İsimler değişir, diller susar; lakin aşk, mukadderatın ötesinde bir gizli lisan olarak kalır
Kitabı 2 dakika önce bitirdim. Uzun uzadıya bir şey yazmayacağım. Böylesi daha gerçekçi ve dürüst olacaktır.
Kalbim güm güm attı son 10 sayfa. Tüylerim diken diken oldu. Aslında kalbim hala güm güm atıyor. Okuyun. Sizi sandığınızda daha büyük bir hikaye bekliyor. Acilen 3. Kitabı almam lazım ama bir yandan seri bitsin istemiyorum. Ama kalbim
Gerçekten
Güm
Güm
Atıyor...
Bazen Bir Kitabı Bırakmak Gerekir
Stefan Zweig’in Olağanüstü Bir Gece’sine büyük bir merakla başladım. Ancak henüz ilk sayfalardan itibaren anlatıcının dünyasıyla arama bir mesafe girdiğini fark ettim. Özellikle kadınlara yönelik betimlemelerin ve anlatıcının insanlara yukarıdan bakan, küçümseyici tavrının metnin içinde ilerlememi zorlaştırdığını hissettim. Bir kitabın düşünce dünyasıyla bağ kuramadığımda hikâyeye de dahil olamadığımı anladım. Bu nedenle kitabı yarıda bırakma kararı aldım. Bazen bir kitabı bitirmekten çok, onun bize uygun olmadığını fark etmek de okuma deneyiminin doğal bir parçası. Fakat inkar edemeyeceğim bir gerçek var. Her ne kadar konusu ve karakter hoşuma gitmesede yazarın kalemi kuvvetli ve güzel. Farklı bir kitap, farklı bir konuda kesinlikle keyifle okuyabileceğim bir yazar.
Tek günde biten ilk
Bir kitabın okuru yakalaması bazen çok büyük olaylarla değil, kurduğu atmosferle olur. Sayfalar ilerledikçe hikâyenin kurgusu ve gizemi beni içine çekmeyi başardı.
Kitabın en güçlü yanı bence kurduğu dünya ve olay örgüsü. Saray entrikaları, yarışma atmosferi ve arka planda yavaş yavaş hissedilen gizem okuma isteğini sürekli canlı tutuyor. Yazarın dili de oldukça akıcı; betimlemeler ne yorucu ne de yüzeysel. Bu da kitabın temposunu korumasını sağlıyor.
Celaena karakteri güçlü ve dikkat çekici olsa da Chaol ve Dorian arasında kaldığı bazı sahnelerde davranışları bana yer yer biraz ergen bir duygusallık taşıyormuş gibi hissettirdi. Ancak serinin genç okurlara da hitap ettiğini düşününce bu durum karakterin yaşına ve hikâyenin tonuna oldukça uygun görünüyor. Buna rağmen kitap benim için romantik üçgenden çok, kurduğu gizemli atmosfer ve kurgusuyla öne çıktı. Özellikle sarayda yaşanan olaylar ve geçmişe dair bırakılan ipuçları serinin devamı için ciddi bir merak uyandırıyor. Cam Şato, güçlü bir başlangıç ve kesinlikle devamını okumak isteği uyandıran bir ilk kitaptı. Tek günde bitirmemde bunun kanıtı oldu benim için.
Şimdi dur. Biraz nefes almamız lazım.
Bazı kitaplar vardır; sayfalarını okurken durmadan altını çizersin. Sanki hayatının tam bir dönemine denk gelmiştir. İhtiyacın olan anda çıkar karşına. Bu kitap da benim için tam olarak öyleydi.