İstanbul'a bakıyorduk denizden. Bizim İstanbul'umuza,çalınmış hayallerin şehrine... Talan edilen anıların başkentine... Yağmalanmış umutların payitahtına... Kırılmış umutların kalesine... Kederlerin kraliçesine...Zorbalığın ele geçirdiği güzelliğe...Sinsiliğin bayrak diktiği zarafete... Kendi kanımızı sunmaktan başka çaremiz kalmayan şehrimize;sokağımıza,bahçemize,evimize,mezarımıza...
Şiddetli hazlar şiddetle son bulurlar,ölümleri olur zaferleri,
Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi.
En tatlı bal bile tadıla tadıla bıkkınlık verir,aynı lezzet iştahı köreltir.
Onun için ölçülü sev de,uzun sürsün sevgin. Hedefe hızlı giden,yavaş kadar geç varır.