Oturup müzik dinlerken içimde hayatımın düşündüğüm kadar aptal ve amaçsız olmadığına ilişkin bir duygu oluşuyordu. Parçalar yerine oturdukça yavaş yavaş şekillenen, çok iyi düzenlenmiş kocaman bir bulmacaydı sanki. Müzik dinledikçe beni mutlu eden ve umutlandıran bir duygu akımı oluşuyordu adeta. Müzik, beraberinde bir şeylerin olacağına dair vaatler ve umutlar getiriyordu.
Bahriye Hanım:
"Terbiyeli insan, terbiyeli hayvan, terbiyeli maymun..Görüyorsunuz ki kelimenin kendisinde bir asalet yok. Bir insana, bir köpeğe, bir ayıya da söylenebiliyor. Şimdi size sorarım. Kendi ormanında, ininde kendi halkı, doğal huy âdetleriyle yaşayan bir ayı mı makbuldür yoksa terbiyeci bir Çingene'nin sopasından korkarak seyircilerin karşısında göbek atan hayvan mı?"
Sayfa 14 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu