seyma

seyma
@thisymu
içi boşaltılmış şimdiki zaman.
8 Mayıs
350 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez, dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Şiir
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni, değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez. değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini, değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz, değil mi ki ayaklar altında insan onuru, o kızoğlan kız erdem dağlara kaldırılmış, ezilmiş, horgörülmüş el emeği, göz nuru, ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş, değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın, değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene, doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın, değil mi ki kötüler kadı olmuş yemen'e vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama, seni yalnız komak var, o koyuyor adama.
apansız uyanırsan gecenin bir yerinde gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa bil ki seni düşünüyorum bir vapur yanaşırsa rıhtımına bin,açıl örtün karanlıkları masmavi denizlerde ve dinle kalbimi bak nasıl çarpıyor nasıl o bütün özlemlerin koyulaştığı yerde bil ki seni bekliyorum bir sabah gün doğarken aç perdelerini,bak sevinçle balkonuna konuyorsa martılar kendini tadılmamış derin bir hazza bırak dökülsün dudağından en umutlu şarkılar bil ki seni istiyorum gecelerden bir gece uyanırsın apansız uzaklarda elemli, garip bir kuş öterse bir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnız ve bir gün kabrimde bir sarı çiçek biterse bil ki seni seviyorum
Şiir
benim bütün işim oyundu, bunu biliyorsun turgut. hayatım, ciddiye alınmasını istediğim bir oyundu. sen evlendin ve oyunu bozdun. bütün hayatımca nasıl oynayabilirdim? sen de dayanabildin mi? sen de ürkütücü bir gerçekle bozdun bu oyunu. herkesin belirli bir işle uğraştığı bu kocaman dünyada yalnız başına oradan oraya sürüklendin canım kardeşim benim. necati’nin işi oyun yazmaktı. küçük burjuva alışkanlıklarını yeren son oyununu hatırlıyor musun? oyunun yarısında çıkmıştım. sen bütün oyunların yarısında çıktın aslında. necati’nin oyunu dörtyüzelli kere oynandı ve necati de bir kat aldı kazandığı parayla. senin işin neydi onların arasında? ne yapıyordun? hiçbir işim yoktu. bu nedenle sevmezlerdi seni işte. bu nedenle aldırmadılar sana. senin ne işin vardı orada herkesin işine karıştın, işin olmadığı halde. ölmek bile, kendilerine böyle bir görev verilenlerin işidir. kendine oyunlar buldun: başkalarının katılıp katılmadığına aldırmadığın oyunlar. herkesi yargıladın bu oyunlarda. bu arada beni de yargıladın, bana da haksızlık ettin. ben de bir oyun yazsam, sonunda haklı çıkmak için kendini öldürdüğünü söylesem.. bu oyunu sevmedim turgut. ben, oyunlarda bana saldırılmasını sevmem. ben oyun istemiyorum artık; ne oyun ne de gerçek, senin ölmen gibi bir gerçek, beni sarsmamalı selim. ayağa kalktı. insan gerçeklere karşı durur: yaşar ve olduğu gibi olmayı sürdürür selim. ayrıca, bu mektubu bana yollamadın, bana böyle bir görev verilmedi. benim işim değil bu. benim işim değil. mektubunu on kere okudum, bir sonuca varamadım. başka türlü bir yaşantın olabilirdi selim. seni istemeyenlerin dışında bir düzen kurabilirdin.
Sayfa 31
Edebiyat