Ətrafa görə:1000Kitap
- Güçlü olmak becermek demekti. Her ne olursa olsun becermek.
- Güçlü olmak kimseye muhtaç olmamaktı.
- Güçlü olmak her şeyi çok iyi yapmaktı.
- Güçlü olmak korkmamak, panik olmamaktı.
- Güçlü olmak, yukarıdakileri deneyimlesen bile dışarı göstermemekti.
- Güçlü olmak mücadele etmek, ne olursa olsun çırpınmak demekti.
Əslində, kafir- öz fikrini yalnız ətrafa yönəldən, öz daxilini isə unudan kəsdir. Kim ki daxili narahatlıq yaşayır və bu narahatlığına biganə qalırsa, kafirə çevrilir, buna görə də xoşbəxt ola bilmir, çünki hərtərəfli deyil, yalnız biryönlü inkişafa can atır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kəpənək heç döyüşə bilərdi? Onun vəzifəsi çiçək tozlarını ətrafa səp-mək idi. Adətən, uşaqlar qanadları rəngbərəng olan bir kəpənəyi tutub daha yaxından görə bilmək üçün şüşənin içində saxlayırdılar. Rəngsiz olanlar, adətən, gecə vaxtı ya üstümüzə qonar, ya da mətbəxin kənarında tapılar. Onların da aqibəti ölüm idi. Mən məhz o kəpənək idim. Ömrüm insanlardan asılı idi.
Əslində, optimist ona görə optimist deyil ki, şəraiti yaxşıdır, pessimist də ona görə bədbəxt və qəmli deyil ki, düşdüyü həyat şəraiti bərbaddır. Xeyr, оnların fərqi ətrafa olan baxışlarında, malik olduqları həyat fəlsəfəsindədir.
-Sənin atan nəyin ən yaxşı olduğunu bilir, - dedi, - Ona inanmalısan.
-Ona inanmıram,- Bruno dedi.- Məncə o dəhşətli bir səhv edib.
-Biz hamımız onun səhvinin qurbanlarıyıq.
-Mən səhv edəndə cəzalanıram,- Bruno təkidlə dedi və əsəbiləşdi ki, necə olur, uşaqlara tətbiq olunan qaydalar böyüklərə tətbiq olunmur (özü də bu qaydaları böyüklər özləri yaradırlar). -Atam axmaqdır! - o mızıltıyla dedi.
Mariyanın gözləri bərəldi, ona doğru bir addım atdı, dəhşətdən əli ilə ağzını qapatdı. Ətrafa baxdı, səsini eşidəcək kimsə yox idi. - Belə demək olmaz, - o dedi. -Atan haqqında heç vaxt belə deyə bilməzsən.
-Nəyə görə olmaz?
..
-Çünki atan yaxşı insandır,- Mariya dedi.- Çox yaxşı insandır. Hamımızın qayğısına qalır.
-O bizi dəhşətli yerə gətirib. Qayğıya qalmaq buna deyirsən?
Bizim xoşbəxt olmaq üçün hər şeyimiz var, lakin xoşbəxt deyilik. Nə isə çatmır. Mən ətrafa baxdım.
Düşündükcə anladım ki, əvvəllər olsa da indi olmayan yeganə şey mənim on və ya on iki il ərzində yandırdığım kitablardır. Ona görə də düşündüm ki, kitablar mənə kömək edə bilər."
