tuana
@tuanapolat
22'sinde, yaşamın ağırlığına kitaplarla katlanan biri.
Nehirden denize özgür Filistin.
~Gülsarı ve Tanabay hakkında~Edebiyat
Kitabı bitirdiğimden bu yana hakkında konuşmak istiyordum, bugüne nasipmiş. Genel olarak kitaptan bahsetmek lazım gelirse, Aytmatov'un meşhur bozkırlarında, yaylalarında geçen hayatların bir hikayesi olduğunu söyleyebiliriz. Ve evet, yine sonuna gelip kapağını kapatınca bir süre boşluğa baktıran bir kitap. Şayet tanıdık duygular da varsa içinizde bir yere yerleşiveriyor fark etmeden.
Tek tek olaylardan söz etmeyeceğim ama çarpıcı durumlardan bahsetmek gerekli.
Bu hikaye doğuştan yorga bir at ve onun sahibinin birlikte tükettikleri bir ömrü anlatıyor. Kitabın başında Gülsarı'nın ve Tanabay'ın son hâliyle karşılaşıyoruz, sonra geçmişe dönüp o güne kadar neler yaşadıklarına neler hissettiklerine şahit oluyoruz bir bir. Tanabay gençliğinde sesi pek çok çıkan, celalli bir delikanlı. Parti ve savunduğu idealler için kendi kardeşine bile acımamasıyla tanınan, insanların Allah kimseye onun gibi kardeş vermesin dediği bir karakter. Gülsarı ise Tanabay'ın eline geldiğinde daha genç ama çok yetenekli bir at. Onun elinde gelişiyor, büyüyor. Herkes bu ikiliyi konuşuyor, Gülsarı gibi bir ata binmek için can atıyor. Sonra zaman geçiyor, geçmişten bugüne geliyoruz. Tanabay artık eskisi gibi genç değil ve partideki itibarı da eskisi gibi değil. Savaş yıllarından sonra kolhozun hâli, kendilerine verilmeyen değer onu çok öfkelendirir.
Sahiden de, hayatınızı adadığınız bir şeyin, bir kişinin sizinle işi bittiğinde arkasını dönmesi, zaten yapmanız gereken bir şeymiş gibi davranması ve ne canınızın ne acınızın bir kıymete sahip olmaması oldukça büyük bir hayal kırıklığı. Hikayenin bu kısmında hep esip gürleyen Tanabay'ın artık "konuşsam ne konuşmasam ne kimse ne anlıyor ne anlamak istiyor" seviyesine geldiğini, kıyameti koparacağı şeylere içinden söylenip geçip gittiğini ya da
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
! spoiler içerebilir !1000Kitap
Çok sevdiğim dostlarımdan hediye gelen bu kitabı okuyup kapağını kapattığımda, kısacık olmasına karşın çarpıcı bir etki bıraktı bende. Kitaplarla yaşadığımız şeyler arasında benzerlik görünce büyülenmiş gibi oluyoruz bazen. Kendi hayatlarımızı, acılarımızı ve deneyimlerimizi biricik sandığımızdan fikrimce.
Kitap, kimi insanların hayata devam edebilmesi için "deliliğe" ihtiyacı olduğunun, kendi gerçekleriyle yüzleşebilmek yerine kendilerinin ve etrafındakilerin tüm gerçekliğini yıkmayı tercih ettiklerinin bir hikayesi aslında.
Yazık ki iyi ve normal kimseler bu "deliler"in kurbanı olabiliyor; onları düzeltmek için verilen her çaba, kişinin kendini mahvetme hikayesine dönüşüyor.
İnsan, benliğinden uzaklaşmamalı, onu sevmekten ve kabul etmektense zihninde kurduğu bir dünyada, olduğunu zannettiği kişi olarak yaşamamalı. Kitapta karakterimiz tam da bunu yapıyor, psikolojik sorunları olan biri kendini dâhi, eşsiz bir varlık sanıyor, öyle olmadığı gösterilince, elinden oyuncağı alınınca olanlar oluyor, kendisinin ve sevdiklerinin ışığını söndürmeyi bir şeyleri kabullenmeye yeğliyor.
Muhakkak okunsun, okutulsun, ders alınsın derim.
! spoiler içerebilir !Edebiyat & Roman
Bilhassa son 100 sayfasını ağlayarak okuduğum kitap. Başlangıçta bu kadar etkileneceğimi tahmin etmemekle birlikte, kitabın son sayfasını bitirip kapağını kapattığımda birbirinden farklı duygularla baş başa kalmıştım. Kitap başlangıçta hikayeyi anlatan ana karakterimizin aniden ölen, hiç tanımadığı bir yaşlı adamın hayatına nedensizce merak duymasıyla başlıyor ve sürüklenip gidiyorsunuz. Kitabı okurken Vanya'nın hayatının yazarın hayatıyla bazı yönlerden paralelliğe sahip olduğu görülüyor.
Bitirdiğimde ise Nataşa'ya, prens ve oğluna öfkeliydim fakat Vanya, Nelli ve onun annesi ile dedesi için büyük bir üzüntü kaldı içimde.
Kitaptan pek çok anlam çıkarılabilir, en derinden gördüğüm şey ise ailelerin deneyimleri sebebiyle gerçekleri bizden daha evvel fark etmeleri ve insanın kritik noktalarda kalbe değil mantığa yönelmesi gerektiği oldu.
Mutlaka okunması gereken kitaplar arasında.
Uzunluğu 57 sayfa kadar olan ve başladığım gibi bitirdiğim kitaptır. Adından da anlaşılacağı üzere, kitabın içinde Kafka'nın babasıyla hesaplaşmasına şahitlik ediyoruz. Fikrimce -bu kadar ağır veya değil- Franz Kafka'nın babasına yazmış olduğu bu satırları okurken kendi hayatlarınızla bağdaştıracağınız, o duyguları derinden hissedeceğiniz yerler pek fazla bulunuyor. En azından benim için öyle oldu.
Aynı zamanda bir babanın bir evlat üzerinde her sözünün, her davranışının ve dahi bakışının ne kadar etkili olduğunun kanıtı niteliğinde bir mektup. Bir baba istediği takdirde bir gülümsemesiyle bile çocuğu için kahraman konumunda olup hayatı boyunca öyle kalabiliyor, yine istediği takdirde en şiddetli savaşlarını verdiği bir numaralı düşmanı da olabiliyor.
Mutlaka okunmalı, tavsiye ederim.
!Spoiler içerebilir!Psikoloji
Uzun zamandır merak ettiğim ve çok değer verdiğim bir dostumun ellerinden bana gelen bu kitap, psikanalizin oluşturucuları olarak bildiğimiz Freud ve Breuer ile gerçekte bir araya gelmemiş olan Nietzsche'yi buluşturarak her bir bölümü merakla okuyacağınız bir kurgu meydana getiriyor. Kitap sayesinde bu isimler ve psikanaliz hakkında araştırma yapma, daha çok bilgiye sahip olma şansı elde ettim. Yazar bizlere akıcı bir kitap okumanın yanında, okurken bilhassa psikoloji alanında bilgiler sunuyor. Kendi adıma, Nietzsche'nin Breuer'e yaptığı baca temizliği birtakım kişisel meselelerimde benim de ufkumu açmış oldu. Bu yönleriyle beni çok tatmin etti.
Genel itibariyle merak etmeme, zaman harcayıp okumama son derece değdiğini, okunması gereken bir kitap olduğunu düşündüğümü dile getirmem gerekiyor.