Her şey tuhaf, çirkin, hatta trajikti, en azından benim için. Başımdan mucizevî denebilecek pek çok şey geçti; yaşadıklarım bir başka bakış açısıyla, özellikle de o zamanlar kapıldığım girdapta en fazla alışılmışın biraz dışında görünse bile, en azından şu zamana dek mucize diye baktım onlara. Ama asıl mucizevî dediğim o olaylar esnasındaki davranışlarımdı. Şu ana dek kendimi anlamış değilim! Bütün bunlar bir rüya gibi geçti… şiddetli ve samimi olan tutkum bile geçti...
Ne tuhaf bir yerdi insanın zihni hem memleketti hem sürgün yeri
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
insan gerçek bir hüzün karşısında, gözyaşı dökme gücünü bile kendinde bulamıyordu.
“Ama asıl sebep…Kadınla aynı kitabı okuyor olmanın verdiği tuhaf, sıcak, açıklanamayan mutluluktu. Aynı satıra bakmış olma ihtimali… Aynı cümlenin ona ne hissettirdiğini merak etmek… Kitabın içinde, aynı sayfada, adeta aynı odadaymış gibi bulunmak.”
Kan bağı insanın hayatında en önemli şey olmayabiliyordu demek. Ne tuhaf.
