Ucb; nimeti, Allah Teâlâ'ya ait görmeyi unutarak onu nefsine ait bir kemal zannedip gözünde büyütmek ve nimete güvenmektir.
Ucb, insanı günahlarını unutmaya ve ihmal etmeye götürür.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazı kimseler vardır ki, kitap okumakla nefsini ıslah edeceğine, kalbindeki ucb ve gururu gidereceğine inanmıştır. Böyle bir hareket kendi kendine tıp kitapları okuyup da hasta tedavisine kalkışmak gibidir. Doktorlar bile hastalandıkları vakit kendilerini başka bir doktora tedavi ettirirler. Çünkü bir adam kendi derdini hakkıyla teşhis edemez. Bıçak kendi sapını nasıl yontar? Sen git de bu yarayı bir cerraha göster.
Ucb hastalarının ilâcını hâzırlıyan âlimler,Kitap Alıntısı
Ehl-i sünnet âlimleridir. Fekat bu hastalar hastalıklarını bilmedikleri, kendilerini sıhhatli sandıkları için, bu tabîblerin nasîhatlerini, ilmlerini kabûl etmezler, felâketde kalırlar. Hâlbuki bu âlimler, Resûlullahdan “sallallahü aleyhi ve sellem” aldıkları ilâcları, hiç değişdirmeden, bozmadan sunmakdadırlar. Câhiller, ahmaklar, bu ilâcları, onların yapdıklarını sanır. Hak yolda bulunduklarını zan ederek, kendilerini beğenirler.
Günâh işliyenin boynu bükük olur. Tevbe edebilir.Kitap Alıntısı
Ucb sâhibi, ilmi ile, ameli ile mağrûr olur. Egoist olur. Tevbe etmesi güç olur. Günâh işliyenlerin iniltileri, Allahü teâlâya, tesbîh çekenlerin övünmesinden iyi gelir. Ucbun en kötüsü, hatâlarını, nefsinin hevâsını beğenmekdir. Hep nefsine uyar. Nasîhat kabûl etmez. Başkalarını câhil sanır. Hâlbuki, kendisi çok câhildir. Bid’at sâhibleri, mezhebsizler böyledirler.
İmâm-ı Muhammed Gazâlî “rahime-hullahü teâlâ” buyurdu ki,Kitap Alıntısı
(Bütün kötülüklerin başı, kaynağı üçdür: Hased, riyâ, ucb. Kalbini bunlardan temizlemeğe çalış!) Ucb sâhibi, hep ben, ben der. Toplantılarda baş tarafda bulunmak ister. Her dürlü sözünün kabûl olunmasını ister.