ESRA TOK~HAR~
Selam.Bugün sizlere sevgili @essratok kaleminden #yediaşiretserisi ‘nin üçüncü kitabı #har ile geldim.Bu kitap benim yazarın kalemi ile tanışma kitabım oldu.İtiraf ediyorum ve kendime kızıyorum ki böyle güzel bir kalemle tanışmak için çok geç kalmışım.Yazarın kalemine bayıldım.Abartısız,yalın ve akıcı anlatımını çok sevdim.Kurguyu da ayrı bir sevdim ki aslında töre,aşiret tarzı kurguları sevsemde uzun zamandır okumamıştım ve bu kitap bana çok iyi geldi.Şimdi ise serinin yeni çıkacak kitaplarının yanı sıra önceki kitaplarını da aşırı merak ediyorum.Kitabımızın baş karakteri Kenan’ı çok sevdim.Adaleti,sözünün eri oluşu ve Gazel’i sevişi çok güzeldi.Tabi ki Gazel demişken onu da çok sevdim.Hem merhameti hem dürüstlüğü hem de yüreğinin güzelliği harikaydı.Ayrıca kitapta Toprak ve Karaca karakterlerini de ayrı bir sevdim ama o son beni ağlattı.Kitap da çokça kötü karakter olmasına rağmen en nefret ettiğim Kenan’ın annesi oldu ki öyle anne olmasa da olurdu.Ben kitabı çok sevdim ve devam kitaplarını da merakla bekliyorum.Bu arada serinin kitaplarının birbirinden bağımsız da okunabildiğini belirtmek isterim.Eğer bu türde okuma yapmayı seviyorsanız bu seriye mutlaka bir şans vermelisiniz.Aşırı olmasa da yetişkin içerikler olduğunu da söyleyeyim.
Mezopotamya’nın en güçlü yedi ağasını ağasının yüzyıllardır devam ettirdiği bir birlik olan;Yedi Aşiret’in Cesur ailesindedi Kenan.
Kenan 17 yaşına gireceği gün ağa babası ve çok sevdiği abisi ile İskenderun’a iş için giderler.Bu onun için en önemli günlerden biriydi.Ta ki bir suikasta uğrayana kadar.Babası ve ağbisi düşürüldükleri bu pusu da acı bir şekilde can verirken Kenan ise aldığı yara ile abisi sayesinde kurtulmayı başarır.Günler sonra gözünü açıp kendine geldiğinde onu kurtaranlardan Ömer ve Asaf ile içinde
Yazardan okuduğum üçüncü kitaptı. Bir kitabını çok sevip diğerini hiç sevemediğim için üçüncü kez şans vermek istedim ama maalesef bu kitapla da çok anlaşamadık. Bana göre dili fazlasıyla ağdalıydı. En ufak detayların bile uzun uzun, çok edebi bir şekilde betimlenmesi bir süre sonra beni yordu. Aslında konu güzel, hatta potansiyeli yüksek bir hikâye ama işlenişinde bir şeyler eksik kalmış gibiydi. Kitaba bir türlü tam olarak giremedim. Sayfalar akıp gitti ama ben hikâyeyle bir bağ kuramadım. Akıcıydı, evet, ama ben sevemedim ya.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazı kitaplar bilgi verir, bazı kitaplar düşündürür, bazı kitaplar ise insanın uzun süredir sorgulamadan kabul ettiği gerçeklikleri sessizce yerinden oynatır. Erich Fromm’un Sevme Sanatı kitabı tam olarak bu üçüncü kategoriye ait bir eser.
İlk bakışta sevgi üzerine yazılmış bir kitap gibi görünse de Fromm, daha ilk sayfalardan itibaren okuru alışılmış düşünme biçiminden uzaklaştırır. Çünkü kitabın merkezinde romantik ilişkilerden çok daha büyük bir soru vardır: İnsan gerçekten sevmeyi biliyor mu?
Modern dünyada sevgi çoğu zaman başımıza gelen bir duygu gibi düşünülür. Aşık olmak, doğru kişiyi bulmak, ilişki kurmak, duygusal yakınlık hissetmek… Çoğu insan sevgiyi bu deneyimlerin toplamı olarak görür. Fromm ise tam burada radikal bir itiraz geliştirir. Ona göre insanların temel problemi sevmek değil, sevmenin öğrenilmesi gereken bir sanat olduğunu fark etmemeleridir.
Kitabın en güçlü taraflarından biri sevgiyi pasif bir duygu olmaktan çıkarıp aktif bir beceri olarak ele almasıdır. Fromm, tıpkı bir sanatçının yıllarca çalışarak ustalaşması gibi sevginin de disiplin, emek, sabır ve farkındalık gerektirdiğini savunur. Sevgi, kendiliğinden gerçekleşen romantik bir olay değil; insanın geliştirmesi gereken bir kapasitedir.
Kitapta dikkat çeken önemli ayrımlardan biri, insanların çoğu zaman sevmeyi değil sevilmeyi önemsemesidir. İnsanlar “Nasıl severim?” sorusundan çok “Nasıl sevilecek biri olurum?” sorusuna yatırım yapmaktadır. Fiziksel görünüm, statü, başarı, toplumsal kabul ya da çekicilik gibi unsurlar, sevginin kendisinin önüne geçmektedir. Fromm burada modern insanın ilişkiler kurarken dahi bir tür görünmez pazarda hareket ettiğini öne sürer.
Kitabın belki de en derin bölümü, insanın varoluşsal yalnızlığı üzerine yaptığı analizdir. Fromm’a göre insan kendisinin
Kitap mina adlı karakter üzerinden 3 ayrı bölümde oluşmakta. İlk bölümde aciz bir kadın tiplemesinde olan minanın yaşam ile baş edemeyişi anlatılıyor, ikinci bölümde
Mina'nın yeni dönem trendlerinden olan yaşam koçu tarzında bir kadın ile karşılaşması ve
kendi yaşamına sorgulayışı anlatılıyor. Üçüncü kısımda ise minanın öğrendiklerini yaşama entegre etmesi. Her ne kadar kişisel gelişim tarzında bir roman şeklinde düşünülmüşse de,kişisel gelişimden çok uzak ve yazarın fazlaca mesaj verme ve sayfa kaygısı olduğu hissiyatını uyandırdı. Cümleler edebi ve yaşamsal olmaktan çok uzak ve belli bir okuma düzeyine ulaşmış kişiler için de fazlasıyla basit
bir arkadaşımın ısrarı üzerine okudum, keşke içerisindeki yaşamla ilgili olan mesajları alıp kitabı yarıda bırakmış olsaydım.
Under The Mistletoe Collection serisinin birinci kitabı. Seri birbirinden bağımsız okunabiliyor ben ilk üçüncü kitabını okumuştum. Bu kitabı o kitaptan daha çok beğendim. Daha uzun daha ayrıntılıydı ve karakterleri daha çok tanıdık. Jamie ve Marc'ın geçmişine inip çocukluklarını dahi okuduk. Yıllar sonra bir noel gününde bir araya gelirler ve yıllar önceki yanlış anlaşılmaları oynadıkları bir oyun sayesinde çözerler. Onlar için çok güzel bir gün olur. Korkuların arkasına saklanılmış duygular gün yüzüne çıkar.
Under The Mistletoe Collection serisinin üçüncü kitabı. İlk kitap sanarak bu kitaptan başlamışım ama zaten seri ayrı ayır da okunabiliyormuş. İş arkadaşı olan William ve Nina'nın kısa hikayesini okuyoruz. Nina ve William aynı üniversitede öğretim görevlisi olmuşlar ve kış tatilinde de çalışıyorlardır. Bir gün karın altında araba ile mahsur kalırlar ve olanlar olur. 57 sayfalık kısa güzel bir romantık hikayeydi. Biraz daha uzun olup duygunun bize geçmesini isterdim fakat bu hali ile de beğendim.
