Yangında ilk kurtarılacakların, ilk onların katli vacip kılınıyordu kıyım
meclislerinde. Önce kadınlar ve çocuklar nakşediliyordu mezar taşlarının
beyaz mermerlerine. Kurbanların tarihi, sessizlik yeminleriyle defalarcayeniden yazılıyordu. Heyhat, ümit öyle elzem, yaşamak lezzeti öylesine
keskindi ki, her bozgundan sonra henüz yazılmamış bir hikâye için acele
kan aranıyordu...