...Bu demektirki sen toplumsal düzenin senin içi aldığı kararın oyuncağısın. Sonuçta senin varlığın yok, benim varlığım da yok; yani sen de yoksun ben de yoğum.
Aslında değişen bir şey yoktu, ben gene yalnız yaşıyordum, fakat uzun süren yalnızlığın öldürdüğü ruhum dirilmeye başlamıştı. Gerçi her zamanninsanların arasındaydım; onlarla birlikte düşüp kalkıyor, birlikte çalışıyor, arkadaşlık ediyor, karşılıklı yardımlaşıyordum. Gelgelelim, yerini dolduramadığım bir boşluk kalıyordu gene de.
Kapana kısılmış, kendi soyunun yüzyıllardır düştüğü tuzağa düşmüştü. Kitaplarda yazılı olduğu ileri sürülen şeylerin gerçekten var olup olmadığını öğrenene kadarda kurtulamayacaklardi bu kapandan.