Babam da tıpkı benim gibi uyuyamıyordu. Ben her şeyi düşünmekten uyuyamıyordum, o hiçbir şeyi unutamadığı için. Ne kadar farklı yollarda yürüdüğümüzü düşünsem de sonuçta ikimiz de uykusuzluk denen eski bir belada buluşuyorduk.
vaktinden önce anlamanın şaşkınlığı mı
vaktinde anlamanın sevinci mi
ya da biraz geç kalmanın
o gereksiz tedirginliği mi
hangisi?
ama belli ki sonundayız her şeyin
en sonunda
bir acının izini sürdüm durmadan
aydınlık bir gelecek adına
geçmişte kalanı kitaplardan aldım
yaşadığımı koydum üstüne
hayatı bir yoğun acıda kavradım
seni acılardan uzak isterdim