İçki ve sigarayı aniden terk etmek
Düğün ve diğer törenlerde dans etmemek
Türkçe, Arapça veya Urduca öğrenmek ve öğretmek
Dini nikahla evlenmek
Kadınlarla tokalaşmamak
Çin devleti, zaman zaman güncellediği bazı genelgelerle, aşağıdaki belli başlı fiilleri radikallik belirtisi olarak ilan ediyordu
Islamia uymayan şeyleri dışlamak ve kötülemek
Dindarlarla dini konularda tartışmak
Sincan bölgesinde Islam öncesinde yaşanmış dinleri eleştirmek
Uzun sakal bırakmak
Başını veya yüzünü tamamen örtmek
Dini kıyafetleri almak, satmak veya hazırlamak
İçki ve sigarayı aniden terk etmek
Dükkanlarda satılan mallar arasında "haram" ve "helal" ayrımı yapmak
Müzik, dans, spor vb. faaliyetleri "Islam dışı" saymak
Düğün ve diğer törenlerde dans etmemek
Kadınlarla tokalaşmamak
Çocuklarını resmi eğitim kurumlarına göndermemek
Restoran ve lokantaları Ramazan ayında kapatmak
İkamet ettiği yeri devletten izinsiz terk ederek başka bir şehre yerleşmek
Ne yapacağımı şaşırmış bir halde kalakalmışken, akşam ezanı başladı. Hiç tanımadığım bir memlekette, ne dostça bir ses! Hani ezanın anadilde okunmasını savunanlar var ya, Şamdaki bu ilk günde duyduğum ezan sesi, onların her türlü gerekçesini zihnimde bir kez daha yok etti. Ezanı Araplar Arapça, Türkler Türkçe, Kürtler Kürtçe, İranlılar Farsça, Pakistanlılar Urduca vs. okusalardı, ben bu "dost sesi"ni nasıl fark edecektim burada?
Her asrın İslâm Toplumu'nu, dinî hareket ve gayretlerini hür ve korkusuz bir şekilde eleştirebilmeyi ana düsturu yapan bu cemaatin kendi kurucusunu kutsallaştırıp dokunulmaz hâle getirmesi, ona yöneltilen her eleştiri ve itiraza bu kadar hassasiyet göstermesi kolay anlaşılacak bir durum değildir.Üstada Ebu'l-E'lâ el-Mevdûdî'nin kendisi bu hususta örnek olmuştur. Urduca olarak yayımlanan Et-Tecdidü ve İhyâu'd-Din [Yenileme ve Dinin İhyası] adlı eserinde İslâm Tarihi'nde önemli birçok yenileyici ve reformcunun katkısını eleştirip tahlil etmiştir. Görüş ve izlenimlerini aktarırken eleştirdiği saygın şahısların ne büyüklüğüne, ne şöhretine, ne de insanların gözündeki değerine itibar etmiştir.
Çin devleti,zaman zaman guncellediği bazı genelgelerle, aşağıdaki belli başlı filleri "Radikallik belirtisi" olarak ilan ediyordu:
•İslam'a uymayan şeyleri dışlamak ve kötülemek
•dindarlarla dini konularda tartışmak
•Sincan bölgesinde İslam öncesinde yaşanmış dinleri eleştirmek
•uzun sakal bırakmak
•başını veya yüzünü tamamen örtmek
•dini kıyafetleri almak, satmak veya hazırlamak
•içki ve sigarayı aniden terk etmek
•dükkanlarda satılan mallar arasında "haram" ve "helal" ayrımı yapmak
•müzik, dans, Spor vb. faaliyetleri "İslam dışı" saymak
•düğün ve diğer törenlerde dans etmemek
•kadınlarla tokalaşmamak
•çocuklarını resmi eğitim kurumlarına göndermemek
•restoran ve lokantaları Ramazan ayında kapatmak
•ikamet ettiği yeri devletten izinsiz terk ederek başka bir şehre yerleşmek
•evlerde normalden fazla yiyecek stoklamak
•evlerin avlularına gizli geçitler inşa etmek
•evlerde nüfus sayısından anormal derecede fazla yatak ve yorgan bulundurmak
•mahallelerde evlere yabancıların girip çıkması
•çocukların belli evlerde düzenli şekilde toplanması
•küçük çocukların dine ve ibadete zorlamak
•Türkçe, Arapça veya urduca öğrenmek ve öğretmek
•cep telefonunda resmi olarak izin verilmeyen uygulamalar kullanmak
•dini nikahla evlenmek
Bazı resmi belgelerde sayısı 75'e kadar çıkarılan bu "semptomlardan" herhangi birini gösteren bir Uygur, doğrudan doğruya "eğitim kampına" sevk ediliyordu.