u
@user28738652029
Oscar Wilde ve o iğneleyici, düşünmeye meylettiren cümleleri...
Yazarın, döneminin muhafazakâr zihniyetine, masumiyet anlayışına, evlilik ve aşk konusundaki düşüncelerine karşı aldığı tavrın en güzel ve etkili örneklerinden birisi bu kitap. Toplumun hiyerarşik düzenine, yoksul-zengin ayırımına, "ahlâk" denilen -anlamı belirsiz- kelimenin toplumdaki yerine dikkat çekiyor.
Daha önce Dorian Gray'in Portresi okumuş biri olarak söylüyorum ki, kitabın esintilerini Önemsiz Bir Kadın'da net bir şekilde göreceksiniz. Oldukça ustaca kurulmuş cümleler, tam olması gerektiği yerde karşınıza çıkıyor ve büyük bir hazla okumanıza sebep oluyor, kitap sizi ansızın içine çekiyor.
Zaten kitabı eline aldığınız anda bırakma düşüncesinden bir kabusmuşcasıma kaçıyor, satırlara sığınıyorsunuz. Öylesine usta bir kalemle ele alınmış ki... Gerçekten hayran olunası!
Okumanızı, okutmanızı samimi ve kendimden emin bir şekilde söyleyebilirim.
Kesinlikle herkes bu satırları okumalı!
(Ayrıca yazarın tek romanı olan -benim favori kitaplarımdan- Dorian Gray'in Portresi her kitaplıkta bulunması gereken bir kitap, onu da okumanızı şiddetle tavsiye ederim. Kesinlikle pişman olmazsınız.)
Sağlıkla kalın!
Önemsiz Bir Kadın
Oscar Wilde
Önemsiz Bir Kadın
Oscar Wilde
Reklam
Kırmızı Saçlı Kadın.Edebiyat
Kırmızı Saçlı Kadın, Orhan Pamuk.
Açık olacağım ve de direkt konuya gireceğim bu sefer. Kitabı pek beğendiğim söylenemez ama "Kitap kötü müydü?" diye sorsanız da evet cevabını alamazsınız benden. Beğenmek ve beğenmemek arasındaki ince çizgide soluklanıyorum bu kitabı okurken. Bir tarafım, kitabın aslında çok güzel noktalara değindiği ve yazarın layıkıyla kelimelere döktüğü konusunda hemfikir iken diğer tarafım Nobel ödüllü bir yazar için biraz basit kaldığını söylüyor durmadan.
Evet, Kırmızı Saçlı Kadın kötü bir kitap değil ama Şeker Portakalı'nda olduğu gibi büyük -belki de daha da büyük- bir beklentiyi ne yazık ki taşıyamadı. Zaten kitabı tam anlamıyla beğenmememin sebebi, kuvvetle muhtemel, beklentimin yüksek olması ve her sayfayı okuduğumda doyumsuz bir şekilde daha fazlasını aramam olabilir.
Kitabın sonu tahmin edilebilir bir şekilde bitiyor ve bu da beni hayal kırıklığına uğratan nedenlerden biriydi. Daha çarpıcı ve daha beklenmedik bir son bekliyordum Orhan Pamuk'tan. Böyle bir son belki de, kaldığım o araftan diğer tarafa doğru adım atmamı sağlayabilirdi.
Kitapta beğenmediğim yerler olduğu kadar beğendiğim yerler de oldu tabii ki. Batı'nın ve Doğu'nun iki temel efsanesi üzerinden babalar ve oğullar konusunun anlatılması benim çok hoşuma gitti, kitabın değerini gözümde yükseltti. Ayrıca kitabın başında yer alan İstanbul tasvirleri de oldukça hoş idi zannımca.
Yazarın bu kitabını beğenmemiş olmam, yüksek beklentilerimden mütevellit olsa da akıllanmamış bir şekilde diğer kitaplarını da yüksek bir beklenti ile okuyacağım. Ve bu sefer beklentimin karşılanacağını umuyorum.
Sağlıkla kalın.
Kırmızı Saçlı Kadın 
Orhan Pamuk
Kırmızı Saçlı Kadın Orhan PamukTek Kanatlı Bir Kuş, Yaşar Kemal.1000Kitap
Yaşar Kemal ve içten karakterleri derlerdi de bu kadar bizden olacaklarını tahayyül edememiştim. Kitap o kadar samimiydi ki kalbim ister istemez kitaba çekildi, tek oturuşta bitirdim.
Yazarın okuduğum ilk eseriydi ve son olmayacağının garantisini verdi kesinlikle.
Anadolu insanını öylesine sıcak bir şekilde kaleme almış ki Yaşar Kemal, insan ister istemez kitaba çekiliyor ve daha fazlasını istiyor. Çünkü günümüz romanları -bazılarını tenzih ediyorum- böylesine içten karakterleri yaşatmıyor ve insan hasret kalıyor, biz olan, bizden olan karakterlere.
Gerek betimlemeleriyle gerekse karakterleri ile çok samimi bir dünyaydı bu kitap. Pek kalın değildi, hatta biraz fazla inceydi, lakin her şey çok güzel ifade edilmiş ve açıklanmıştı. Ama kitabı bitirdiğimde bir şaşırıp kalmıştım, bilim-kurgu okuyan birisi olarak, ilk defa böylesine gerçekçi ve mantıklı bir sebeple karşı karşıya kalmıştım.
Kitabın konusu, nedeni bilinmeyen bir şekilde terk edilmiş, ıssız bir köy ve oraya yeni atanmış bir posta müdürü ve karısının başından geçenler. Tabii karakterler posta müdürü Remzi Bey ve karısı ile sınırlı kalmıyor ve kitap ilerledikçe karşımıza çeşit çeşit karakterler çıkıyor ve kitap renkleniyor, olaylar ilerliyor...
Bu kısacık ama sımsıcak duygularla bezenmiş romanı kesinlikle okumalısınız.
Kırık Kanatlar, Halil Cibran.Edebiyat
Yorumumu yazmadan önce derin bir nefes aldığımı bilmenizi isterim. Çünkü bu kitap, benim için gerçekten çok güzel ve özel bir yere sahip.
Halil Cibran'ın ilk okuduğum eseriydi, beni Halil Cibran ile tanıştıran kitaptı. Bir roman olmasına karşın bir şiir edası vardı her satırında. Her cümlesi, altını çizmeye değerdi çünkü her cümlenin altında saf ve derin duygular yatıyordu. İçimi ısıtan ve acıyla kavuran birçok cümle vardı. Yeri geldi kalbim kırıldı, yeri geldi her şey bana umudu fısıldadı. Ama okuduğum sırada, içimde bir yerlerde, biraz daha savaşmalarını arzu eden bir ses vardı...
Kitapta, gerçek aşkın saflığının yanında, Doğu'daki kadınların üzerindeki baskı ve ataerkilliğin ne denli egemen olduğu da Halil Cibran tarafından çok güzel kaleme alınmıştı.
Baş karakterin, Halil Cibran olduğu düşünülmesi ise beni daha çok etkiledi.
Öyle ki, şu an bile içimdeki duygu ve düşünceleri yazıya dökmekte zorlanıyorum. Sanki kelimelerim, kifayetsizliğinden zihnimin en ücra taraflarına koşuşturuyor.
Kırık Kanatlar hakkındaki duygularımı yazsam bir destan çıkar ortaya lakin yine de kendimi yeterince ifade edemem gibi geliyor. O yüzden kısa keseceğim.
Kırık Kanatlar, hayatımdaki en güzel "iyi ki"lerden birisi.
Kırık Kanatlar, benim için gerçek aşkın temsili.
Kırık Kanatlar, benim için kelimelere dökülemeyecek kadar değerli ve ebediyen kalbimin tam ortasından bana cümleler fısıldayacak kadar özel.
Kesinlikle okuyun ve okutun.
Kırık Kanatlar
Halil Cibran
Kırık Kanatlar
Halil CibranŞeker Portakalı İncelemesi.Edebiyat
Şeker Portakalı.
Canım Zezé...
Söze nasıl başlasam bilemiyorum. Kalp kırıklarımdan mı söz etsem yoksa Zezé'nin kalbimde açtırdığı umut çiçeğinden mi? Gerçekten o yaşta bir çocuğun, böylesine zor olaylara göğüs germesi ve her daim tutunacak bir dal bulması beni çokça etkiledi. Hatta bazen o dallarda açan çiçekleri bile görür oldum.
Baş karakterin -Zezé- hayal dünyası o kadar güzeldi ki, kitabı okudukça onun zihnine girebilmek istedim. Daha derinden tanımak istedim onu, daha da gerçeğe evrilmesini ve karşıma çıkmasını istedim.
Çevresinin üstüne yapıştırdığı birtakım lakaplar ve sıfatları, o kadar benimsemesi biraz kalbimi kırdı. Kendine her öyle seslenişinde canım acıdı ve acım somutlaşarak gözyaşına evrildi. Ağladığı kitap sayısı üçü geçmeyen ben, bu kitapta en az dört kere ağladım.
Anlatım diline gelecek olursak, yalın bir dile sahip ve her yaştan insanın rahatça okuyabileceği bir kitap.
Yüksek bir beklenti ile başlamama rağmen hayal kırıklığına uğramadığım nadir kitaplar arasına girdi, bunu başardı ve kalbime dokundu.
Tek sorun, ki buna sorun denir mi tartışılır, bazı karakterlere bir noktadan sonra pek yer vermemiş. Yani sanki her bölüm Zezé ve bir başka karakter arasında geçiyor gibiydi. Bundan çok rahatsız olmadım ama keşke o karakterleri de bir araya getirseydi yazar diye düşünmekten de kendimi alıkoyamadım.
Kısacası kitap okunması gereken kitaplardan biriydi.
Okuyun ve okutun derim.
Şeker Portakalı
José Mauro de Vasconcelos
Şeker Portakalı
José Mauro de Vasconcelos