Puan vermedi·79 syf.·
2026 143. kitabı
Savaşın alfabesi değişmiyor, sadece harflerin yeri farklı.
Aynı çığlık, farklı dillerde yırtıyor aynı gökyüzünü.
Ali İhsan Konuklu
Çağdaş Yunan edebiyatından kısa dokunaklı bır anıya eslik ettık 
Stratis Dukas 'ın kalemınden okuduk kısacık içi heyacan ve yasanmışlığın içinden gecen bır hayatın kesiti..
Gelelım kıtabımıza 
Bir Esirin Anıları
Kapının mandalı tıkırdıyor ve içeri biri giriyor.
Orta boylu, geniş göğüslü, sarışın, mavi gözlü.
Onun kabataslak resmini yapmışım.
Ve o anda herkes bir ağızdan Nah işte,
Türk numarası yaparak kurtulanlardan biri
Bu utangaç Anadolu insanı kızarıyor,
bir köşeye oturup susuyor. Çok geçmeden,
biraz uzo, biraz sohbet derken ısındı ve
hikayesine başladı; diğerleri gibi Turkofonos
ve şark masalcısı. Turkofonos olduğundan,
fiilleri cümlenin sonuna koyuyordu.
Üslubu bana aynı Ahd-i Atik´in dilini hatırlatıyordu...
Buyurun Bir Esirin Anıları
Stratis Dukas 'ın kalemınden okuduk kısacık içi heyacan ve yasanmışlığın içinden gecen bır hayatın kesiti..
Gelelım kıtabımıza Bir Esirin Anıları
Kapının mandalı tıkırdıyor ve içeri biri giriyor.
Orta boylu, geniş göğüslü, sarışın, mavi gözlü.
Onun kabataslak resmini yapmışım.
Ve o anda herkes bir ağızdan Nah işte,
Türk numarası yaparak kurtulanlardan biri
Bu utangaç Anadolu insanı kızarıyor,
bir köşeye oturup susuyor. Çok geçmeden,
biraz uzo, biraz sohbet derken ısındı ve
hikayesine başladı; diğerleri gibi Turkofonos
ve şark masalcısı. Turkofonos olduğundan,
fiilleri cümlenin sonuna koyuyordu.
Üslubu bana aynı Ahd-i Atik´in dilini hatırlatıyordu...
Buyurun Bir Esirin Anıları
Organik Bir KitapAlıntı
Yunanistan hakkında en doğru Türkçe bilgiyi bir Türk verir diye düşündüm. 45 yaşından sonra geldiğim bu ülkede önyargı ve milli eğitimden arınmış bir şekilde gerçekleri yazdım. Bu kitap benim 2017 yılından itibaren her gün yazdığım günlük. Özel kısımlarını eleyip Yunanistan'da gün be gün yaşadıklarım. Bu kitapta gerçek Yunanistan var. Gerçekten Yunan halkı genel olarak nasıl? Benim gerçekten yaşadıklarım var bu günlükte. Bir Türkiyeli olarak hislerim, umutlarım ve hayal kırıklıklarım var içinde.
Reklam
Merhabalar, bugün yine çocuklar için harika bir kitap tavsiye ile geldim.
~~~~~ UZAYDA GİZEMLİ ARAYIŞ ~~~~~
Gökhan ve Göknur kardeşlerin babaları uzay araştırma istasyonunda çalışıyordur. Çocuklarına karne hediyesi olarak Ay’a yapılacak inceleme ve araştırma gezisine götürür. Üç gün sürecek olan yolculuk sorunsuz bir şekilde başlar. Yalnız Gökhan ve Göknur güvenlikleri için ana gövdeye bağlı ayrı bir kapsülde oldukları için biraz tedirginlerdir.
Başta sorunsuz başlayan yolculuk bir süre sonra felaketle sonuçlanır. Ana gövdeye bağlı olan kapsül önce şiddetli bir şekilde sarsılır ve art arda patlama sesleri duyulur.
Ana gövdeden ayrılan kapsül Ay’a doğru hızla ilerler ve beklenilenin aksine yumuşak bir iniş yapar. İniş sırasında baygınlık geçiren kardeşler kendilerine geldiklerinde Ay’da olduklarını anlarlar ve kısa bir süre sonra da yolları Mars’lı Uzo ile kesişir.
Uzo ile tanıştıktan sonra başlarına gelenleri anlatırlar ve babasına ulaşmak için yollar ararlar. Bu arada Uzay savaşçıları Mago Posolular tüm Uzo halkını hapsetmiş, Uzo’lara ait olan "Yıldızların Sırrı" kitabının peşine düşmüşlerdir. Uzo’da bu kitabın düşmanlarının eline geçmemesi için saklamış ve Uzo halkını, ailesini kurtarmak için yollar arıyordur. İşte bundan sonra asıl macera başlar. Karanlık labirentler, labirent bekçileri, patlamaya hazır yanar dağlar, kum fırtınaları ve onların peşine düşen Mago Posolar…
Bu kovalamacada Mars’lı Kavis, Babil ve babası bizimkilere yardım ederler.
Peki, Uzo halkını kurtarabilecek miydi? En önemlisi Gökhan ve Göknur kardeşler babalarına ulaşıp, Dünya’ya dönebilecekler miydi?
Kitabın finalinde sanki devam kitabı gelecekmiş gibi hissettim ve inşallah doğru hissetmişimdir. Uzo’yu Gökhan ve Göknur kardeşleri, Kavis’i Babil ve babasını çok sevdim. Tehlikelere karşı olan
Aslında elime ne alsam keyif vermedi şu sıralar. Düşünün; Mehmet Murat Somer bile okuyamadım, o derece Benim için ölü geçen saatlerin birinde gözüme ilişti kütüphanemde #ölüsaatler Dedim “Aha! Evrenden mesaj geldi.”
Yunanlı gazeteci ve yazar #vasilisdanellis Türkçede Siyah Bira romanı ve Yunankarası-Yunanistan’dan 11 Çağdaş Polisiye Öykü derlemesiyle tanınıyormuş ama ben tanımıyorum. Okuyanlar önerirse onları da okumak isterim. Yunanistan Polisiye Yazarları Derneği’nin başkanlığını da yürüten yazarın bu kitabı tam bir kara polisiye.
Bir tetikçinin iç seslerini okuduğumuz kitabı adeta bir cinayetler günlüğü tadında. Bizler de tetikçiyle beraber kent kent, sokak sokak gezip, o meyhane senin bu otel benim, kalbimiz heyecandan ağzımızda, ilerliyoruz. Gittiği her yeri cinayet mahaline çeviren bu tetikçi oldukça profesyonel. Kendisiyle vakit geçirmek çok güzeldi.
Kitabı okurken #celiloker tadı aldım. Bu da ayrıca hoşuma gitti
“‘Kim kesin olarak bir şeyin ne zaman başladığını söyleyebilir ki. Önemli olan bir hikâyenin ne zaman bittiğini söyleyebilmek. Ve benimki şu an bitiyor.’
Hikâyemin son kısmının başlığı bu olabilir mi? Ya da öldürecek kimse olmayan ve belki o kadın da yanımda olmadığı için sıkıntıyla geçecek bir sonraki kısmın başlığı? Yahut keşke hikâyem burada bitseydi. Ayaklarımın altında uzanan denize karşı uzo içerken. Geride üç ceset olmasının bir önemi yok. Her şeyin dört dörtlük olması şart değil.”
@istosyayin #vasilisdanellis #damlademirözü #yunanistan #yunanpolisiyesi #polisiye #karapolisiye #ölüsaatler #polisiyeedebiyat #iyipolisiyeiyiedebiyattır #kitap #okudumbitti #kitapsevgisi #kitapokumak #engüzelhediyekitaptır #book @polisiyeokuyankadinlar #books #bookstagram #bookworm #kitapkurdu #polisiyeyazarlar
Kirpinin zarefetiEdebiyat
Başlarda biraz sıktı...
Ama ilerledikçe sardı kitap.Yazar Anna karenina hayranı sanırım. Anna Kareninayı okumalıyım bende artık.Kitap beni al diyordu tasarım ve isim olarak kaç kere gidip geldim en sonunda alıp okudum.Kitap vavvv harikaaa diyemem çünkü çok yavaş ilerliyor ve bir bütün olarak gitmiyor.
Yine de okuyabildigim için şanslıyım.
Bir apartman dairesinde birbirinden habersiz yaşayan bir kaç insanı konu alan bir kitap sonu üzdü.Kakuro uzo ve kapıcı en sevdiğim karakterlerdi.
Söze nereden başlasam, nasıl anlatsam bilemiyorum. Son dönemlerde okuduğum eşsiz kitaplardan biri oldu" Kirpinin Zarafeti".
2009 yılında "Yaşamaya Değer" ismiyle yapılan filmini de izledim. Mutlaka kitabı okuyun ve filmini izleyin.
Ders verici nitelikte bir okuma oldu. Önyargı, kendini beğenmişlik, zenginlik, yoksulluk, dostluk gibi hayatın olmazsa olmaz kavramlarını öyle bir kurgu ile sunmuş ki yazar, nesillerce etkisini sürdürecek ve bence #nobeledebiyatödülü alması gereken muhteşem bir eser ortaya çıkmış.
İki anlatıcımız var;
Renee Michel: Paris'in merkezinde zenginlerin yaşadığı lüks bir apartmanda 27 yıldır kapıcılık yapan, görünmezlik zırhına bürünmüş, müzik, resim, felsefe, Rus edebiyatı ve Japon sineması tutkunu elli dört yaşında dul bir kadın. Paloma'nın tasviri ile: "Madam Michel... Nasıl demeli, zeka soluyor. Yine de çaba sarf etmediği söylenemez. Kapıcılık oynamak ve geri zekalı görünmek için elinden geleni yapıyor."
Paloma Colombe: Ailesinin gösteriş merakından, yapmacıklıklarından, hırslarından(onları hasta olarak niteliyor), bıkıp usanmış çok zeki ve üstün yetenekli ama içe dönük ve yaş gününde intihar edip ailesini cezalandırmak isteyen on iki yaşında bir kız çocuğu.
Madam Michel ile tanıştıktan sonra yaşadığı aydınlanma sonucu kaleme aldığı satırlar:
"Ben, çevremde kimseye iyilikte bulunamadığım için acı çekiyorum. Babama, anneme ve özellikle Colombe'a olan öfkemin, onlara yararlı olamamaktan, onlar için hiçbir şey yapamamaktan kaynaklandığını anladım. Onların hastalığı çok ilerlemiş ve ben çok zayıfım.
Bu iki özel insanı birleştiren apartmana yeni taşınan kibar Japon beyefendisi Kakuro Uzo olacaktır.
Küçücük bir kızdan ve altı üstü kapıcı diyerek küçümsenen bir kadından öğrenilenecek ne güzellikler ve duygular olduğunu öyle güzel, naif bir dille
Reklam
Reklam