Bugünkü katilim, fakat yarınki validem sen olacaksın…
"Aşk bizi namütenahi öldürsün... Aşk bizi bî-nihaye diriltsin. Birbirini itlaf ve ihya, işte en büyük sırr-ı dünya... Aşk!... Bugünkü katilim... Fakat yarınki validem yine sen olacaksın...”
Sayfa 59
Nakl olunur ki,
Bir gün Ömer “radıyallahü anh” eline bir saman çöpü alıp, der idi ki, ne olaydı, bu saman çöpü ben olaydım. Ne olaydı mahlûk olmaya idim, vâlidem beni doğurmayaydı. Ne olaydı, hâtırlanan nesne değil de, unutulan nesne olaydım. “Radıyallahü anh”.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sıkıntılı anlar tabii ki olur; dünyada yaşıyoruz. Kabz ve bast hali arasında gider gelir insan ruhu ama ümitsizlikten sakınmalıdır. Rahmetli validem Osmanlı zamanında doğmuş, ilk mektep mezunudur. Pedere de, bize de "Gün doğmadan neler doğar," derdi.
Yaşamı boyunca kederli bir annenin yükünü taşımış olan Mustafa Kemal'in arzusunun vatana yansıttığı anne imajını onarmak olduğunu konuşmasının devamında daha çok seziyoruz.
"Validemin ziyaından (kaybından) şüphesiz pek müteessirim. Fakat bu teessürümü izale (gidermek) ve beni müteselli eden bir husus var ki, o da anamız vatanı mahv ve harabiye götüren idarenin artık bir daha avdet etmemek (geri dönmemek) üzere mezar-ı ademe götürülmüş olduğunu görmektir. Validem bu toprağın altında, fakat hakimiyet-i milliye ilelebet payedar (itibarlı) olsun".
Son cümleden de açıkça anlaşılabileceği gibi ölen annenin imgesi, hayatta kalan vatanın imgesinde var olmaya devam eder.
Bir gün Ömer “radıyallahü anh” eline bir saman çöpü alıp, der idi ki, ne olaydı, bu saman çöpü ben olaydım. Ne olaydı mahlûk olmaya idim, vâlidem beni doğurmayaydı. Ne olaydı, hâtırlanan nesne değil de, unutulan nesne olaydım. “Radıyallahü anh”.
Köyümden yürüdüm çantamı taktım Döndüm köyün etrafına bir daha baktım
Ağlaya ağlaya üç kurşun attım belki ondan verem oldun Eminem.
Kaçkarı aşarken donanma ettik 3 gün yol yürüdük Erzurum'a gittik 3.080 asker bir yerde yattık belki ondan Verem oldun Eminem
Palan Döken dağları tükenmez kıştır
üstümüz kış, altımız yaştır
yattığım çimento yastığın taştır
belki ondan Verem olduğun Eminem
Bu karda kışta Canlar kurtulmaz Yollar kapanmış Peksimet gelmez Paşalar dur demiş geri dönülmez belki ondan verem oldun Eminem
Urustan daha düşmandı soğuk nefesle ısınmaz yattığım kovuk bugün var ise yarın da biz yoğuk belki ondan verem oldu Emine
Mavzerler ince ince bağırır
Sanırım validem beni çağırır
Çaresizim her tarafım ağrır
belki ondan Verem oldun Eminem
Hemşinli asker Mustafa'nın eşine yazdığı bu şiir donduğunda çantasında bulunmuştur ve daha sonra eşyalar ile birlikte köyüne gönderilmiş.
