Küçük mutluluklar, ağır hastalıklarda tüm antibiyotiklerden daha etkileyici bir ilaçtır... Yalnız ağır hastalıklara değil, insanı onlar kadar sarsan büyük sıkıntılara da devadır küçük mutluluklar.
“İnsan ölmek istiyor,” dedi neden sonra.
“Kasvetten mi?”
“Kederden.”
Kederin anlamı pek aydınlık değildir bende. Kederde korkuyor muyum, seviyor muyum bilmiyorum. Ölme isteği uyandırmıyor mesela, keder ağırbaşlı bir ruh hali. Ne bileyim, sanki hayatla konuşma fırsatı…
“Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz.”
“Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?”
“Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.”
“İyi ya, boş değildi kucağım.”
“Ama yandınız, kül oldunuz.”
“Ama vardım, kül bunun kanıtı.”