Bir siniz harbi ile okudum kitabı.Kadının kadın tarafından değersizleştiği, kötü yola çarçabuk düşüldüğü her şeyin dedikodu ile hüküm sürdüğü öyle bir hengame idi kitap. Nazan 'ın saflığı beni benden aldı. Hele o Mazhar bir şey diyemiyorum ama en çok o suçlu bence. Adam gibi adam olmayı beceremedi bir de dürüstlükten dem vurmuyor mu sinir krizi geçirmemek elde değil. Ara ara ufaktan siyasete bir değiniyor.Onun dışında hızlıca bitecek bir kitap. En büyük eksiliği başta bolca detay ile başladığı bir günün bile sayfalarca anlatıldığı kitap ilerleyen kısımlarda hızlı hızlı ilerliyor.
Okusam ne katar kısmına gelince bol bol sinir stres kadar yok canım bu kadar da olmaz dedikçe her şey olur bu saçma hengamede kitap biter.Okumak size kalmış ama vavvv denecek listeleri ayağa kaldıracak bir kitap değil.
vavvv
Puan vermedi
Ters köşeleri bol, psikolojik gerilimi yüksek bir kitap önerisiyle geldim.
Daha önce yazarın Anne kitabını okumuştum.
Sakin ve düz bir anlatımı var ama buna rağmen insanın içini daraltan, psikolojik gerilimi iliklerine kadar hissettiren bir tarzı var.
#konusu
Lauren, eşini kaybettikten sonra iki çocuğunu tek başına büyüten bir anne. Sömestr tatilinde kızını yurttan almaya gittiğinde kapıyı açan kişi kızı değildir. Daha da kötüsü, kimse Evie’yi tanımamaktadır. Okul kayıtları silinmiş, arkadaşları iletişimi kesmiş, ve herkes Evie sanki hiç var olmamış gibi davranır.
Lauren ve 12 yaşındaki oğlu Lucas, Evie’yi bulmak için her yolu denerken karşılarına çıkan her kapının ardında yeni bir sır, yeni bir yalan ve aslında tüm aileyi saran büyük bir tehlike olduğunu fark ederler.
Bu hikâyede kimseye güvenmemek gerektiğini, bazen en yakın sandıklarımızın bile yabancı olabileceğini iliklerime kadar hissederek okudum.
Merakı ve gerilimi hiç düşmeyen, psikolojik yönü çok güçlü, ters köşeleri bol bir kitaptı. Ben çok etkilenerek okudum.
Reklam
Karanlık Bazen Doğmaz, Yaratılır1000Kitap
Bu kitap Grange’nin klasik “vavvv” finali gibi değil daha sessiz, daha acıtan bir yerden vuruyor.Katil kötü mü? Evet.Ama bir insanın nasıl böyle bir karanlığa sürüklendiğini görünce içinde garip bir burukluk kalıyor.Çocukluk travmaları, yok sayılma hissi, görünmez bir hayat.Bütün bunların yetişkin bir insanı nereye savurabileceğini gösteriyor.Kısacası Grange yine karanlığa indi ama bu kez bağırarak değil, fısıldayarak acıttı.
Kaiken 
Jean-Christophe Grangé
Kaiken Jean-Christophe Grangéabartılmış bir yazar ve kitap
Puan vermedi·560 syf.·
2025 13. kitabı
Az evvel bitirdiğim kitap. Yazarın daha önce Sarı Yüz adlı kitabını okumuştum. İkisinde de ortak gördüğüm bir tema var yazar kendi dünyasında, akademide, yazarlıkta yaşadığı sorunları kitaplarına aktarıyor diye düşünüyorum.
Aslında cehenneme giden iki genç ile birlikte cehennemi görmeyi beklesek de gerek cehennemin katmanlarındaki araştırmacılar, akademisyenler, kütüphaneler, tezler, bilim dünyasından kişiler gerek kullanılan metaforlarla akademi dünyasının sınırlarında geziniyoruz. Kendisinin de eğitim aldığı Cambridge ve Oxford Üniversiteleri'ne de bolca atıf var. İş bulabilmek, tezini yazabilmek ,diploma alabilmek için öğrencilerin danışmanları tarafından kullanılmalarına, sistemin kölesi haline getirilerek benliklerine, en yakınlarına dahi yabancılaşmalarını eleştirmiş yazar. Aynı zamanda akademi dünyasında bu uğurda ortaya çıkan tacizleri de gösteriyor.
Spoiler
Burada Alice karakterinin ancak cehenneme zorbası, istismarcısı Profesör Grimesi kurtarmaya gittiğinde yaşadığı zorluklardan sonra gerçek cehennemini anlaması da oldukça ironik . Cehennem aydınlanma yaşamasını sağladı, aynı zamanda gerçek cehennemini görmesini. Bir yanda da Elspeth karakteri de bu aydınlanma için (aynı yoldan geçmiş birisi olarak) oldukça büyük bir ışık tutuyor.
Gözünün önündeki aşkına bir cehennemde kavuşuyor, en büyük iyilik ve kötülükle de yine cehennemde karşılıyor.
Yazarın Sarı Yüz kitabının da bunun da çokça reklamla öne çıkarıldığını düşünüyorum. İkisi için de kötü mü dersek hayır değil. Ama vavvv kitaplar mı ona da hayır değil diyeceğim. Evet farklı ancak çarpmıyor, sarsmıyor. Dili akışkan, okuması kolay ama abartıldığından daha azı var diyebilirim. Okunur mu evet okunur ama beklentileri çok da yükseltmeden diyebilirim.
Kitap bu yüzyılı anlatıyor emekli bir italyan dedemiz(yazar italyan olduğu için yoksa mekan belirtilmiyor) sabahları kalkıp telefonunu e postalarını kontrol ediyor kahvesini yapıp içiyor şeklinde bir rutini var.
Kitap durum kitabı ve ben durum okumayı sevmem diyalog severim ama çocuk kitabı okduğu için durum tolere edilebiliyor fakat çocuk olsaydım tolere eder miydim bitirmek için mi bitirirdim bilmiyorum.
Aile arasında sıcak bir ilişki yok sadece dede torun arasında var ki ben bu tarz “zerdali dedemle bir yıl” ı daha çok beğenmiştim en azından aile de sürece dahil olmuştu.
Sonuç olarak ebeveynler olarak çocuk kitabı okuduğumuz grupta okunabilir sorunsuz kitaptır ama vavvv değildir kategorisne giren bir kitap olmuştur.
Bu seriyi bayadır büyük bir hevesle bekliyordum çünkü yorumları "efsolarla" ve "mükemmeller" le doluydu. Evet, kitap çok güzel ve farklı başladı ama ilerledikçe heyecanı ve cazibesi azaldı da azaldı. O büyük süpriz en baştan çok belliydi bence, sadece sondaki katil süprizine biraz şaşırdım ama o da bir vavvv falan da değildi yani. Büyük bir potansiyeli olan hikayenin normal bir potansiyelde süzülüp kala kalmasıydı sanki. Beklediğimin yarısını bile bulamadım. Aşkta öyle ayakları yerden kesen cinsten değildi ki bu hikayenin bir benzerini daha önce bi yerde okumuştum ama hangi kitaptı şimdi hatırlayamadım. Neyse işte okuması kolay olan ve hızlıca akan ama öyle havalara uçurup kendinden geçirmeyen bir kitaptı kendileri. Umarım serinin devamı daha heyecanlıdır yoksa seri bana büyük bir hayalkırıklığı olacak gibi duruyor.
Reklam
Reklam