Mevlana'nın Mesnevi, Divan, Fihimafih ve Mecalis-i Seb'a eserlerini Farsça aslından çevirerek derleyen Prof. Dr. Mehmet Kanar kitabında, Mevlana'nın bazı temel konulardaki görüşlerini "sözlük” gibi sıralamış. Doğal olarak "A" ile başlıyor "Z" ile bitiyor. "Adalet" sözcüğüyle başlamış "zulüm"le bitmiş. Her iki sözcüğün Mevlana dilinden anlamıni aktarıyorum. Adalet: Bir şeyi layık olduğu yere koymak.
Zulüm: Bir şeyi layık olmadığı yere koymak.
Evren bir başlangıca sahip olduğu müddetçe onun bir yaratıcısının olduğunu da varsayabiliriz. Ancak evren bir sınırı veya kenarı olmaksızın gerçekten kendi başına tamamen bağımsız bir bütünse, onun bir başlangıcı da bir sonu da olmaz: Sadece var olur. Bu durumda bir yaradana gerek kalır mı?