İki günde falan bitirdim, üzerine çok konuşulacak bir şey yok. Zaten diziyi izledikten sonra okudum, ilk defa diziyi daha çok beğendim onu söyleyebilirim. Bence kitapta eksik olan her şey dizide tamdı. Eğlenceli ve okuması keyifliydi.
Küçücük bir çocuğun ailesi tarafından psikolojisinin darmaduman olmasını okuyoruz. 
Claire Keegan kitaplarını seviyorum. Akıcı ve edebiyatı çok iyi. Kısacık bir kitapta mahvetti beni.
Kızımızın adı belirtilmemiş. Ailesi tarafından bir tanıdıklarının yanına emanet ediliyor. Normalde yaşadığı hayat pek de iyi sayılmaz. Ama gittiği ailede normalin ne olduğunu fark ediyor. Ve sonra hayal kırıklığı çok etkilendim. Tavsiye ederim kısacık ama çok dokunaklı.
İyi okumalar...
Claire Keegan kitaplarını seviyorum. Akıcı ve edebiyatı çok iyi. Kısacık bir kitapta mahvetti beni.
Kızımızın adı belirtilmemiş. Ailesi tarafından bir tanıdıklarının yanına emanet ediliyor. Normalde yaşadığı hayat pek de iyi sayılmaz. Ama gittiği ailede normalin ne olduğunu fark ediyor. Ve sonra hayal kırıklığı çok etkilendim. Tavsiye ederim kısacık ama çok dokunaklı.
İyi okumalar...
Reklam
Bir ailenin birkaç kuşağa yayılan tüm rezilliklerini —tırnak içinde rezilliklerini; yani toplumun saklanması gerektiğini empoze ettiği şeyleri— ortaya döken kitapları keyifle okuyorum. Kahramanların birbirlerinden sakladıkları gerçekleri, birbirlerine sundukları sosyal yüzlerin gerisindeki aşkları, ihtirasları ve fantazileri bilmek bana tuhaf bir üstünlük hissi veriyor. İspanya tarihini ve Franco dönemini çok iyi bilmediğim için roman benim için maalesef aile içi entrikaları anlatan bir noktanın ötesine geçemedi.
Ev bazen insanı yutar. Aynı şeyi bazen devlet de yapar. Gitmeye karar vermek, gidebilmek bazen büyük bir başarıdır, bazense bir zorunluluk. Natàlia yıllar sonra geri dönüyor ve bulduğu şey, her şey değişirken aslında hiçbir şeyin değişmemiş olması. Bunun nasıl mümkün olduğunu bilmiyor ama gerçek tam da bu.
Kitapta hayatın içinden birçok alt başlık var: felçli bir anneyle kurulan ilişkinin dönüştürdüğü hayatlar, zenginleşmeyi takıntı hâline getirmiş bir babanın çocuklarına yaklaşımı, geç evlenen bir yardımcının düğününe yönelen bakışlar, kadınların gündelik hayatta kurdukları bağlar ve yeni nesli temsil eden gençlerin uyuşturucuyla imtihanı…
Dili akıcı, karakterleri canlı ve insan ilişkilerine dair gözlemleri güçlü. Franco dönemi ve Katalan toplumuna dair arka planı daha iyi bilseydim romandan muhtemelen daha fazlasını alırdım; buna rağmen Montserrat Roig’den başka kitaplar okumak isterim.
Bu kitabı baya bi süre önce bitirdim aslında ama içimden yorum yazmak bile gelmedi. Yani böyle ince bir kitap neden var tam olarak anlayamadım gerçekten. Diğer kitap daha kısa tutulup bazı olaylar bu kitaba bırakılabilinirdi diye düşünüyorum. Çünkü diğer kitap gereksiz uzundu ve bu da gereksiz kısa bir şey de anlatmıyor. Herkesin normal gündelik hayatını okuyoruz. Üzerine çok konuşulacak bir şey yok açıkcası, bende resmen reading slump yarattı.
Gerçekten şahaneydi
İnsanın göğsüne taş gibi oturan bir final. Kitap boyunca Robert’la birlikte o yalnızlığı yaşadım, onunla birlikte hayatta kalma mücadelesi verdim ve her şeyin sonunda büyük bir yıkıma uğradım .
Okuduğum en en en şahane kitaplardan biriydi. Sürekli tetikte olmaktan, o klostrofobik atmosferden ve gerilimden kalbim ağzımdaydı. Çok ama çok etkilendim müthiş bir kitaptı.
Toprağa Düşen Umut
Bir bahçede başlayan hikâye, küçük bir şeftali çekirdeğinin toprağa düşmesiyle bambaşka bir yolculuğa dönüşüyor. Çocuk kitabı gibi görünse de aslında emek, paylaşım, üretim ve dayanışma üzerine düşündüren kısa ama anlamlı bir anlatı.
Samad Behrangi, sade diliyle büyük fikirler anlatmayı yine başarıyor. Küçük bir tohumun bile birçok insanın hayatına dokunabileceğini görüyoruz. Kitap boyunca verilen mesajlar doğrudan öğüt vermek yerine hikâyenin içine ustaca yerleştirilmiş.
Özellikle umut, paylaşım ve emeğin değerini anlatan sıcak bir hikâye arayanlara tavsiye ederim.
Reklam
Reklam