“Ey koca şehir! Aradığımı senin inip kalkan göğsünde buldum;sabırlı bir madenci gibi kötülüğü çıkarmak için iç organlarını sarstım, eserimi tamamladım, görevimi bitirdim; artık bana ne neşe ne de keder verebilirsin.”
Veda geliyor şimdi, öğretmek için
sevgilenmeyi, uçuşan, geriye dönen vakitte.
- Niçin gelmiyor?
- Gelecek.
- Artık gelsin. Ben öldüm.
Al işte ._.
"Seni hayatım pahasını koruyacağım, seni ve ailemi ölene kadar koruyacağım, yoksa neden yaşıyorum ki Senin için, sizin için bir işe yaramayacaksam neden nefes alıyorum?
Unutma; hiçbir şey senden önemli değil, gözlerinde gördüğüm bu korkuyu sevmiyorum ve onu yok edeceğim. Sonucunda ne olursa olsun...”
"Sonucunda ölüm olursa bile mi?” diye sordum sesim titrerken.
