*
İlkokul yıllarımın acı hatıralarından biri de, felçli babamın ölümüdür. İlk tatilde evimize döndüğümde babamı göremedim. Sorduğumda, kem küm ederek, doktora gittiğini söylediler. Daha sonra Adığ’dan babamın halası Nure geldi, ağlamaya başladı. Böylece babamın vefat ettiğini öğrenmiş oldum. Hemen mezarlığa koşarak mezarını kucakladım. Hâlâ o günkü acıyı yaşıyorum.
Sayfa 36 - Aram Yayınları, 4.Baskı: Nisan 2016·Kitabı okuyor
Düşler ve tarih inilecek son istasyon
Burdayım işte güzel bir yanlıştayım şimdi
Beklemesini bilmiyor acelesi olan ve nedense
Çekip gidiyorlar, kalanlar o kadar azız ki
O kadar azız ki mutluluk bile bizden çok
“Oy sevmişem ben seni…
Ve sen daha demincek,
Yıllar da geçse demincek,
Bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm,
Ömrümün sebebi, ustam, sevgilim,
Yaran derine gitmiş,
Fitil tutmaz, bilirim.”
Ama hesap dağlarladır,
Umut, dağlarla.”
Acı soysuzlaşınca tiranlaşıyor belleksizlik
İnat ve öfke, kaybediş ve kayboluş oluyoruz
Komikti dıştan bakınca dünya ama hırçın
Ayışığı, telgraf direkleri ve fesleğenler
Burdayız işte durgun bir sessizlikteyiz şimdi