Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"KUZGUN YEMİNİ"
//ALINTILAR
#Karanlık her zaman korkutucu değildir, bazen de öğreticidir...
#En büyük korku bilinmeyen değil, insanın henüz tam keşfedemediği kendi zihnidir;çünkü adalet de zulüm de önce orada başlar...
#Bazı karanlıklar anlatılmadıkça büyür...
#Bazı hikayeler yazılmak değil, susmamak için doğar...
#Bilinmezlik kapının ardında kara bir kuyu gibi bekliyordu...
#Zaman yalnızca akmıyor, insanın üstüne çörekleniyordu...
#Düşünceler bazen insana bir tabanca gibi doğrulabilirdi...
#Gölge karanlığı değil aydınlığı getirecek...
#Bazen dönmek iyidir, nereye olursa olsun...
#Doğrular acıtır...
Dönüşen birinin ardından koşan herkes, bir noktada aynı karanlığa girer..
#Bazı sorular soruldukları anda anlamını yitirirdi..
#Hiçbirşey söylememek en doğru cümleydi...
#Bazı mesajlar anlaşılmak için değil, uyanmak için yazılırdı...
#Bir insanın içinde bu kadar karanlık olabileceğini... Sevginin bazen insanı kurtarmadığını... Geç farketmişti...
#Bazı sorular insanı hayatta tutmaz;sadece daha çok acıtırdı...
#Yüreğinin ortasından kırılmıştı, nasıl onarılacağını bilmiyordu...
#İnsan her zaman gerçeğin iyileştirdiğine inanır...
#Bir insanın sevdiği birini kaybetmesinden daha önemli ne olabilirdi?
Yanılmış olmak...
#Bazı anlar vardır, yaşanmasa hayat devam eder, yaşandığında ise insanın içinden bir şey kopar...
#Hiçbir şey aydınlığa erişmemişti, aksine herşey karanlığa gömüldü...
#Bazen doğru olan şey, insanın en büyük yanlışıydı...
#Bazı pişmanlıklar ses istemezdi., sessizce insanın içine çöker orada kalırdı...
#Gölgeler ölümsüzdür...
#Tehlike geçmişte kalmazdı, şekil değiştirirdi...
//KİTAP HAKKINDA
"BİR YAŞAM ÖYKÜSÜ"
Gece vagonun içi karanlık. Annemin anlattığına göre kadının biri bana,
'Hadi Vartan bir şarkı söyle de biraz şenlenelim,' demiş. Ben de şöyle bir şarkı tutturmuşum:
'Elinde bir deste gül
Gülistan'dan geliyor,
Yavuklusu yanında
Al yanaktan öpüyor.'
Vartan İhmalyan, 1913’te Konya’da doğdu. 1944’te Robert Kolej’in mühendislik bölümünden mezun oldu. Ardından Fransa, Macaristan, Polonya ve Çin derken 1961’de Moskova’ya yerleşti ve 1987’deki ölümüne kadar orada yaşadı. Bir mühendis, bir göçmen, bir dil sever. Ve Türkiye’yle bağı hiç kopmayan bir yürek.
Edebiyatımızda “İhmal Amca” olarak tanınan, çocuklara armağan ettiği masallarla hafızalara kazınan Vartan İhmalyan’ın Bir Yaşam Öyküsü, 20. yüzyılın çalkantılı coğrafyasında bir Ermeni, bir Türkçe sever, bir komünist ve bir entelektüel olarak var olma mücadelesinin belgeseli. Kitap, onun “Benim iki anadilimden ilki Türkçe’dir” sözünü edebi bir kimlik tanımı olmaktan çıkarıp derin bir tarihsel ve siyasi bağlama oturtuyor.
Eserin, Vedat Türkali ve Mete Tunçay’ın değerlendirme yazılarıyla birlikte sunulması bakımından da kıymetli; çünkü bu isimler hem İhmalyan’ın tanığı olduğu dönemin hem de Türkiye sol hareketinin önemli aktörleri. Peki, bu anı kitabını diğerlerinden ayıran şey ne? Neden hâlâ okunmayı hak ediyor?
İhmalyan anılarına 1915’e, Konya’dan kalkan bir trenle başlıyor. Henüz iki yaşında olmasına rağmen aile büyüklerinden dinlediği bu travmayı şöyle aktarır: “Derken, günün birinde katar katar hayvan vagonlarına binmiş, Doğu’ya gidiyoruz. Bende bir sevinç, bir sevinç ki trene binmişim diye. Oysa sürgüne gidiyormuşuz.”
Bu masum bakış açısıyla söylenen söz, Ermeni tehciri gibi bir kırılma anını edebiyata taşırken, aynı zamanda ailesinin nasıl kıl payı kurtulduğunu (Ereğli’de ambar müdürü olan bir
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitabı aylardır okuyorum. Daha önce kitaplarını okumuştum Vedat Türkali’nin ancak nedense bu kitap bir türlü ilerlemedi. Bunaldığım zamanlar oldu, okumayacağım dediğim anlarda. Ara vermeden okunabilmesi mümkün değil. Yine de siyasi hususlardan bağımsız , kitap güzel. Özellikle tam da o yılları merak edenler için biçilmiş kaftan. Tavsiye ederim.
Bugün sizlere güçlü bir karakteri barındıran bir kitapla geldim. 
Vedat Ali Bayrak ’ın Kaderin Sessiz Düğümleri romanı, ilk sayfalarından itibaren okuyucuyu derin bir sorgulamanın ve Ege’nin sonsuz maviliklerinin içine çeken, son derece sürükleyici bir yapıt. Hayatın en ağır yüzüyle henüz doğmadan tanışan, babasız, sevgisiz ve şiddet dolu bir çocukluğun gölgesinde büyüyen Tolga, yaşadığı büyük kayıplara rağmen mücadeleyi hiç bırakmayan, hayata yenik başlamış ama pes etmemiş çok güçlü bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Yıllarca büyük emeklerle kurduğu şirketini satıp rekabet dolu piyasadan kaçarak Göcek’te bir yelkenliyle yeni bir başlangıç yapmak istemesi, aslında onun ruhundaki dinginlik arayışının bir sembolü gibi. Deniz, marina hayatı, kahve kokusu ve sessizliğin huzuru arasında geçmişin izlerini silmeye çalışırken, Marmaris’te ve ardından Rodos’ta yollarının kesiştiği gizemli, kızıl saçlı Rana ise hikayenin asıl kırılma noktasını oluşturuyor. Rana da tıpkı Tolga gibi geçmişi derin yaralarla dolu bir kadın ve bu iki kırık ruhun bir teknede bir araya gelmesiyle birlikte kitap, basit bir deniz hikayesi olmaktan tamamen sıyrılarak kader, vicdan, kaçış ve aşk ekseninde dönen psikolojik bir derinlik kazanıyor.
Yazarın akıcı ve güçlü dili sayesinde karakterlerin iç dünyasındaki fırtınaları o kadar yoğun hissediyorsunuz ki okurken kendinizi adeta o teknede, rüzgarın ve dalgaların arasında buluyorsunuz. Tolga ve Rana arasındaki yakınlaşmanın taşıdığı o hüzünlü ve gizemli hava, okuyucuya “İnsan geçmişini gerçekten geride bırakabilir mi?” sorusunu çok derinden sorgulatıyor. Tam her şey sakinleşti, huzur bulundu derken Rana’nın geçmişinden gelen karanlık bir gölgenin, eski eşinin onları Rodos’ta bulmasıyla sakin başlayan bu ada yolculuğu, Yunan adaları arasında tehlike ve sırlarla
Vedat Ali Bayrak ’ın Kaderin Sessiz Düğümleri romanı, ilk sayfalarından itibaren okuyucuyu derin bir sorgulamanın ve Ege’nin sonsuz maviliklerinin içine çeken, son derece sürükleyici bir yapıt. Hayatın en ağır yüzüyle henüz doğmadan tanışan, babasız, sevgisiz ve şiddet dolu bir çocukluğun gölgesinde büyüyen Tolga, yaşadığı büyük kayıplara rağmen mücadeleyi hiç bırakmayan, hayata yenik başlamış ama pes etmemiş çok güçlü bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Yıllarca büyük emeklerle kurduğu şirketini satıp rekabet dolu piyasadan kaçarak Göcek’te bir yelkenliyle yeni bir başlangıç yapmak istemesi, aslında onun ruhundaki dinginlik arayışının bir sembolü gibi. Deniz, marina hayatı, kahve kokusu ve sessizliğin huzuru arasında geçmişin izlerini silmeye çalışırken, Marmaris’te ve ardından Rodos’ta yollarının kesiştiği gizemli, kızıl saçlı Rana ise hikayenin asıl kırılma noktasını oluşturuyor. Rana da tıpkı Tolga gibi geçmişi derin yaralarla dolu bir kadın ve bu iki kırık ruhun bir teknede bir araya gelmesiyle birlikte kitap, basit bir deniz hikayesi olmaktan tamamen sıyrılarak kader, vicdan, kaçış ve aşk ekseninde dönen psikolojik bir derinlik kazanıyor.
Yazarın akıcı ve güçlü dili sayesinde karakterlerin iç dünyasındaki fırtınaları o kadar yoğun hissediyorsunuz ki okurken kendinizi adeta o teknede, rüzgarın ve dalgaların arasında buluyorsunuz. Tolga ve Rana arasındaki yakınlaşmanın taşıdığı o hüzünlü ve gizemli hava, okuyucuya “İnsan geçmişini gerçekten geride bırakabilir mi?” sorusunu çok derinden sorgulatıyor. Tam her şey sakinleşti, huzur bulundu derken Rana’nın geçmişinden gelen karanlık bir gölgenin, eski eşinin onları Rodos’ta bulmasıyla sakin başlayan bu ada yolculuğu, Yunan adaları arasında tehlike ve sırlarla
Puan vermedi·240 syf.··
Beğendi
·2026 57. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 12 Haziran 2026 03:05
Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Vedat Türkali'den “Tek Kişilik Ölüm” adlı tarihi roman oldu.
Yazar, 1940'lar sonrasının en hazin dolu gerçeklerini, en acı verici olayların tarihini romanın içine katık yaparak özen gösterdiğini ifade eder.
1940 döneminde TKP tarihinde yaşanan arbedeleri, taşkınlıkları, gencecik insanların hayatlarının ölümle son bulduğu, kargaşalarla dolu acı geçmişi eleştirel bir üslupla ortaya koyar yazar.
Nazif geçmişte kıskançlığının kurbanı olarak arkadaşı Müslim'i ihbar etmiş kendisini durumdan kurtarırken arkadaşının ölümüne de sebep olmuştur. Onun kendisine dair iç çatışmaları romanın başından ortasına kadar hakim olan anlatıcıdır.
Doktor Gülşen'i ise bir dönem TKP'li olarak görüyor, geçmişiyle hesaplaşırken buluyoruz.
Nazif ve Gülşenin oğulları Levent ise tam bir ideolojik yaklaşımla TKP (Türkiye Komünist Partisi)'yi benimseyen, fikirleri ve davranışlarıyla aktif olarak görev alanlardan. Yakalanır ve idamına hükmedilir.
Anne, baba ve oğul üzerinden geçmişin nabzını tahlil eden bir üslupla tarih-i dönemin portresini sertçe dile getirilir. Yazardan okuduğum ilk kitaptı ve geçmişe ve dönemin bakış açısına dair bilgi sahibi olduğum verimli bir okuma oldu.
#kitapalıntıları
İnsanları seviyordu (Hangi insanları?), kurtulmalarını istiyordu (Hangilerinin?) ama kendi kurtuluşunu niye onlara bağlamalıydı (Hangilerine?) Yanıt veremeyebilirdi; sormadan duramıyordu. İçinin bitip tükenmek bilmeyen gelgitiydi bu. Bir yaşam biçiminden başkasına sığınmanın kaçınılmaz uyumsuzluğu belki de.
Yaşam zorluyor, sürekli bir yerlere itiyor insanı. İsteyerek yaptıklarınla yapmak istemediklerin, bir bakıyorsun, yer değiştirmiş.
Bu dünya karmakarışık. Hep de böyle gidecek. Düzeltmeye kalkan biraz daha bozuyor! Öyle değil mi?
Benim savaşım değil bu; yokum
Yeşilçam, Türkiye gibi
Vedat Türkali'yi severek okuyorum. Ülkemizin yakın tarihinden kesitleri içinde insan ilişkileri, kaygılar, umutlar, sevgisizlikler, arzular, daha neler neler...
Bu usta yazarımız, bir yandan geleneksel toplumcu gerçekçi romanlardaki gibi yazıyor ama öbür yandan ve asıl önemlisi, modern romancılarımız gibi bireyin iç dünyasına, içses, çoğul anlatım gibi tekniklerle eğiliyor.
Ayrıca, ironik bir anlatımı var. Bu romanında üç anakarakter her bölümde sırayla başrolü alıyor, hepsini izlerken gülüyoruz, özellikle de Zühtü Bey'i.
Romandaki Gündüz karakteri bir bakıma yazarın görüşlerini yansıtıyor gibi.
Yeşilçam'ın yozlaşmasının hem ekonomik hem de politik olduğunu görüyoruz. Yerli sinema bir ara Batı taklidi oluyor, ama yeterince popüler olup iyi para kazanabilmek için alaturka melodrama başvuruyor. Politik baskı ise pornografiye kayılmasına neden oluyor.
Öykünün son ana bölümündeyse, yerli-yabancı ilaç tekeline karşı mücadele etmenin çok çetin şartlar yarattığı ve yerli film sektörünün özgün ve toplumsal eleştirel içerikli üretim yapmasının önünün vahşice kesilmesi anlatılıyor.