thebai ve mykenai mitoslarını inceleyen bu eserde, Elektra'nın hikayesini görüyoruz.
Babası Agamemnon'un intikamını almak isteyen Elektra'nın yaşadığı intikam ve adalet arasında çatışmasında, etik ve ahlak felsefesine dair bir çıkarım yapılıabilir. bu hikayede
eski yunan'ın klasik tragedyalarından biri. hatta freud'un meşhur oidipus kompleksinin yanında elektra karmaşası da ismini buradan alıyor.
Hikaye boyunca akla bir soru geliyor
"intikam alınması adaleti sağlar mı?" buradan da "intikam etik midir?" sonucuna varıp ekstra soru sorabiliriz. işte sophokles bu tiyatro metninde bunu yansıtmış.
İçinde şairane bir dil var, bazen öyle cümleler, diyaloglar var ki şiir gibi. Tabii bu sophoklesin çoğu eserinde vazgeçilmez unsuru. Ama burada koro daha niteleyici bir durum trajedisi yansıtmış. Ve diğer eserlerine nazaran daha felsefi bir kurgusuydu.
Mitolojik olarak Elektra:
Elektra mitolojide sadıklığın ve bir nebze de intikamın göstergesi diyebiliriz. Elektra'nın Orates'i intikamın bir araç olarak kullanması onun yunan kültüründeki kadın modeline zıt bir karakter olarak tasvir edilişini gösteriyor. Çünkü yunan ve antik çağlara göre elektra daha güçlü bir kadın karakteri. bu da okurken keyif aldığım ve böyle bir rolde olduğu için hoş bir detaydı.
Loksias (Apollon) Orates'in gelişme bölümündeki intikam olaylara karşın harekete geçirmesi için mitolojik bir gönderme olarak tanımlanabilir. Tanrıların mitolojik simgesini bu tragedyada epeyce görebiliyoruz Apollon'un imgesel bir mitolojik unsura dönüşmesi de burada tanımlanabilir.
sonuç olarak klasik bir tiyatro, kader ve trajedinin harmanlandığı, Yunan kültürünü buram buram yansıtan bir eser. Paralel döngüler ve dramatik isyanlar mitoloji ve temel bir felsefi soruşturma için okumaya değer.