Kronik vicdan azabı, tüm ahlâkçıların hemfikir olduğu gibi, hiç de istenmeyen bir duygudur. Eğer kötü bir davranışta bulunduysanız, pişmanlık duyun, elinizden geldiği kadar durumu düzeltin ve bir dahaki sefere daha iyi davranmaya bakın.Ne sebeple olursa olsun hatanızın üzerinde kara kara düşünmeyin. Temizlenmenin yolu çamurda yuvarlanmak değildir.
“Vicdan azabı dedikleri şey, ancak bir hafta sürer. Ondan sonra en aşağılık katil bile yaptığı iş için kâfi mazeretler tedarik etmiştir.”
Reklam
HİZMETÇİ
Şeytan, insanlan politikacı, dalavereci yaparken
Ne yaptığının farkında değilmiş meğer;
Kendini temize çıkarmış oluyor böylece:
İnsanların kötülüğü onunkinİ aşacak sonunda.
Keşke insanlar da kitaplar gibi olsalardı.
Bir romanın yarısına gelip de beğenmediğinizi fark ederseniz onu bir kenara bırakıp yenisini bulabilirdiniz. Aynısı filmler ve diziler için de geçerliydi. Öyle yaptınız diye kimse sizi yargılamazdı, vicdan azabı duymazdınız, siz söylemek istemediğiniz takdirde kimse bilmezdi bile. Ama insanlar söz konusu olduğunda sonuna kadar gitmek zorunda kalırdınız ve yazık ki herkes sonsuza dek mutlu yaşamazdı.
Kalan ömrümüze ithâfen.
Yaşadığımız her şey bizi sabırsızlığa itiyor. Belki de türümüzün ömrünün fazla uzun olması ve bu ömrü değerlendirişimiz vicdan azabı duymamıza yol açıyordur.
Reklam
Reklam