baba. öylesine konuşmak için arıyorsun hep. halimi
hatırımı soruyorsun; derken sessizlik koca bir ömür gibi
uzuyor aramızda, ben lafı uzatacak sorular bulmak için
çırpınıyorum. sana en çok şunu demek isterdim: seni bu
hayat böyle yaptı, anlıyorum. ayakta kalmak çok zordu
senin için. bana sevgi dolu olmayı beceremedin diye
suçlamıyorum seni. bazı geceler uykularım kaçıyor, lafını
bile etmesen de sancıyan o yaralarını düşünmekten. ben
de senin o sancıyan kanından, canındanım. o can ilgiye
öylesine muhtaç ki kendi üzerime yığılıp kalıyorum. ben
senin kızınım. beni sevdiğini söylemek için bildiğin tek
yol havadan sudan konuşmak, biliyorum. çünkü benim
de bildiğim tek yol bu.
bazı geceler bir anda çıkıp gelsen ne yaparım diye hayal ediyorum, şu saniye odaya girsen bugüne dek yaptığın bütün kötülükleri nasıl da yakın camdan fırlatıp atardım ve bütün sevgim yeniden kabarırdı.