bukowski

Zannediyor musun ki ben de sana Şimdiki kadar kıymet vereceğim?
Ömrün o büyük sırrını gör bir bak da Bir tek kökü kalmış ağacın toprakta Dünya ne kadar tatlı ki binlerce kişi Kolsuz ve bacaksız yaşayıp durmakta.
Her yanı yolculuk dolu gökyüzünde Altından kuşlarımın çırpınışı var. Dönüyorlar bir manzaranın üstünde; Soluk, gül rengi bir günle dönüyorlar.
Kuruldu bir âlem her günkü dünyamızdan uzak, Kaybolduğum düşünceye ve kendime yakın.