İnsan bir şey bekliyordu,sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
Öğrenmek zaten bildiğini fark etmektir. Yapmak onu bildiğini göstermektir. Öğretmek başkalarına senin kadar iyi bildiklerini hatırlatmaktır. Hepiniz öğrenensiniz, yapansınız, öğretensiniz.
Bütün beklentilerimiz, hayal kırıklıklarımız, hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin anlaşılmadık, beklenmedik taraflarınadır. Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?