Liza Knapp'ın önsözünde bahsettiğine göre, Dostoyevski notlarında Prens Lev Nikolayeviç Mışkin'i "kutsal çılgın" olarak tanımlar.* Ardından Knapp şöyle yazar: kutsal çılgın
Kusursuz bir roman, bunu belirtmek gerek. Okuduklarım içinde en iyisi, en güzeliydi ve muhtemelen öyle de kalacak. Dostoyevski’nin neden dünyanın en büyük yazarı olduğunu bu romanı okuyarak kolayca
Bu sarayımda ağlamadığım gün yok,
hıçkırmak çok hoşuna gider yüreğimin,
ağlarım bedenim bitkin düşene dek.
Ama ne kadar üzülürsem üzüleyim,
Odysseus'a yandığım kadar yanmam hiçbirine.