"Falin suyun yașam demek olduğunu biliyordu ama ölümün kurumak olduğunu șimdi anlamıştı." Biomortem
Kitabı bitirdiğimde kapak resmi daha çok anlam kazandı. Sağdaki el bedeni, soldaki ruhu temsil ediyor benim için. Kitabın kargoyla geldiği gün bahçemi ziyaret eden kaplumbağa da șimdi "Benim için 200 yıla kadar yaşıyor
deseler de sen bir de șu hücremin yaşını sor bana!" diye bağırıyor sanki. Onca zaman arasında kitapla aynı zamanda kaplumbağanın gelmiș olması tesadüf gibi gelmiyor.
Biomortem "canlı ölümü" demek gibi görünse de benim için "ölümün canlılığı" artık. Kelimeleri eksik olmasın Serkan Karaismailoğlu yine beni derinden etkileyen bir kitap yazmış. Kitabı evde, okulda, otobüs durağında, karavan turunda, nöbette, ölümle burun buruna geldiğim yolda yani kısacası ölümün bizi bulabileceği hemen her yerde okudum. Bitmesin istediğim için sindire sindire
okusam ve aylara yaysam da yine bir sona geldik. Ama ölümden sonra yaşama inanıyorum ve biliyorum ki her son yeni bir başlangıçtır, ayrıca Glia serisinin devamı gelecekmiş.
Ölümün fizyolojisi anlatılsa da içerik hiç kasvetli değil hikaye sizi sürüklüyor, bilimsel bilgiler öğretiyor ve ölümü kucaklamanızı sağlıyor. Bakmayın bana sevdiğim kitap bitmesin diye süründürüyorum yanımda yoksa 1 günde okuyup bitirirdim o kadar akıcı. Ölüm tünelinin uzunluğu
canlılık, ruh, bütünleșik bilgi teorisi, her şeyin bir bilinci olabileceği düșüncesi ve ilginç araștırma sonuçları.. Okurken durup uzun uzun düşünülecek derin konular. Kesinlikle okuyup bir kenara bırakılabilecek bir kitap değil. Ve ben bilmediğim ilginç bir konuyla karşılaşınca araştırıp
sonra okumaya devam ediyorum genelde. "Aslında her insanın güçlü bir hikayesi vardı. Bazıları hemen keșfedilirken baziları için sabırla okumak gerekiyordu."
Kalbimi biraktım bu cümleye. Bir
Dünyada tek bir kiṣinin hayatta kaldığını düṣünün o da sizsiniz!
Hayatta kalmak için yine de mücadele eder misiniz?
Ya da yaṣama tutunma mücadeleniz ne kadar sürer?
Kuzeninin av köṣküne gidip biraz zaman geçirmek isteyen orta yaṣlı bir kadın bir sabah uyandığında hayatının ṣokunu yaṣar.Duvar diye adlandırdığı bir cisim ormanı ikiye böler yani ormandan giriṣ ve çıkıṣlar yapılamaz, tek baṣına kalan kadın bir gün kurtulma umuduyla hayata kalmak için çabalar.
Yanında sadece bir inek, av köpeği ve kedi vardır.Kadın hayvanlarla ve doğayla baṣ baṣa kalır, daha önce bilgisi olmadığı konuları deneyerek öğrenir ve hayvanların ihtiyaçlarını karṣılamak için elinden geleni yapar.
Duvarın arkasında bir hayat var mıdır?
Ya da bir gün duvar ortadan kaybolup yeniden eski hayatına devam edebilecek midir?
Bu sorularla tek baṣına kalırken akıl sağlığı korumak için yazı yazmaya baṣlar.
Sınırlı sayıda erzakla yetinmek zorunda kalırken sevdiği pek çok ṣeyden uzak kalır,
Artık çifçiliği öğrenmesi,odun kırması,inek sağıp, saman hazırlaması,avcılık yapması,kara kıṣ için hazırlık yapması,ufak tefek tamir iṣleri gibi akla gelelebilecek pek çok iṣle baṣ etmesi gerekir.
Akıl sağlığı koruması,azim ve sabrı,dayanma gücünü kaybetmemesi
yanında bulunan hayvanlara karṣı vefa borcundan, birbirlerine karṣılıklı hissettikleri gönül bağından kaynaklanmaktadır.
Soğuk Savaṣ döneminin en önemli semboli Berlin Duvarına atıfta bulunmak için yazılmıṣ bir eser.
Berlin Duvarından daha baṣka bir duvar da biz kendimiz inṣa edebiliriz, bu duvarın ardında hırs yok,savaṣ,yıkım ve bir yığın kötülük yok...
Doğayla bütünleṣen,hayvanlarla ortak alanı paylaṣan, kalabalık ṣehirlerin kargaṣa ve telaṣı olmadan,sevginin hüküm sürdüğü, dinginlik ve huzur dolu bir yaṣam...
Kitabın sonunda isimsiz kahramanın her
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
@her.daim.okurr1000Kitap
Selam arkadaşlar sizlere benim başkanlığımda #seçilmiştosbiklerİstanbulgrubu ile beraber #yașarkemalgrubumuz #martineden #jacklondon kitabı ile geldim
Jack London (12 ocak 1876,sanfrancisco - 22 Kasım 1916, kaliforniya), ABD'li gazeteci ve roman yazarı. Vahșetinçagrısı, Martin Eden, Demir Ökçe, Beyaz Diș ve Deniz Kurdu bașta olmak üzere 50'den fazla kitabın yazarı olan #jacklondon, Dünya ticari dergi romanının öncüsü ve yazarlıktan yüksek gelir elde etme bașarısını amaçlayan ilk amerikalılardandır
Çocukluğu yoksulluk içinde geçti. 14yașında okulunu bırakarak hayata atıldı. Türlü ișlere girip çıktı, Amerika içinde ve dışında uzun ve maceralı yolculuklar yaptı, hapis yattı. ilk kitabı "Kurt Dölü" 1900 yılında yayınlandı. London, 17 yılda "kıpır kıpır hayat ve düșüncem kaynayan" (Anatole France) 50 ciltlik dev bir eser vermiș tir......
Eserlerinde yașam kavgasını oldukça çarpıcı etkileyici ve romantik bir bakışla anlatır., çoğu eserinde sert bir kapitalizm eleștirisi göze çarpar. Kitapları yabancı dillere en çok çevrilmiş ABD'li yazarlardan.
Bence müthiş bir öğrenme arzusu ve degișim çabası gösteren #martineden așk'ı ve çalıșma hırsı tam bir sefil hayatı ve ona inanmayan akrabaları ve sevdiği kadını ve yazar olduktan sonra bile kendi doğruluğundan șașmayan bir insan ben çok etkilendim tavsiye deyil ısrarla okuyun diyorum
,,,, #alıntılar
Seni kitap okuyan insanlarla tanıştıracağım. Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer.
Senin de fikirlerin, tıpkı giysilerin gibi başkaları tarafından üretilmiş; eylemlerini toplumsal onay biçimlendirmişti."
Cinsiyetler ortaya çıkalı beri, bütün asırlar boyunca kadınlar en iyi, gözleriyle konuşmuşlardır
Dişisine kötü davranan tek hayvan
mükemmel, efsooo
Stefan Zweig'in Satranç kitabinda
Satranç sadece bir oyun değil, bir yașam bicimi, bir felsefe, bir araç. Böyle bi kitabın okunmamasi imkansiz, okunmasi gerek bir kitap, kabaca özetleyecek olursak, bir gemi yolculuğu, bir dúnya satranç șampiyonu, amatör satranç tutkunları ve hayatında hic gercek tașlar ve satranç tahtası ile satranç oynamamıș, Nazillerin elinden kurtulmuș bir nevi savaș esiri, yazarin anlatmak istediği çok iyi veriyor ve her sayfada düșündürülüyor. Sadece satranç ile alakalı düșünceler değil, o dönemi, savașı, yașanamayan hayatları, kibri, kendini beğenmișliği, hırsı ve șizofreniyi...
Eser de beni en çok etkileyen yer, kaldığı hüçrede satranç oyunun nasıl kafasina kopyaladigi, nasil kendi kendiyle oynandigini, kendi içinde 2 kisi varmis gibi, sürekli kendi alaninda kendisiyle savașıyor ve kazanıyor, Keske Boyle bir șey benim bașımada gelseydi. Beni derinden etkiledi, yineee okuyacam,..:):)
Satranç Muhteșem Bir Dünya Ama Abartmıyor Muyuz?Roman
Hey! Herkesin okuman için seni zorladığı, dizisinin mükemmel olduğunu ve satranç oynamayı bilmeyende ne biliyim (!) șakalarının bu dizi / kitap sayesinde ortaya çıktığını hepimiz biliyoruz. Her yerde yeni yeni karșımıza çıkan satranç reklamlarının bile sebebi oldu bu kitap.
Açıkçası ilk önce dizisini izleyip okuduğum bir kitap olduğu için çok sıkıldım eğer alsam mı almasam mı konusunda kararsız kaldıysanız dizisini izlemenizi tavsiye ederim. Çünkü dizi konuyu kitaptan daha güzel ișlemiș ve kitabın finali beni gerçekten baydı.
Karakter hakkında yorum yapamayacağım çünkü Beth 'kendini tanımıyor' ve yaptığı yapacağı her șey kafasında kurduğu kalıba bağlı. Yetim olduğu için kendisini satrançla oyalıyor ve yașam amacı sadece satranç oynamak. Beth'in dediği gibi "16 yașında dünya șampiyonu olduktan sonra ne yapacaksın?" bunu sadece rakibine değil kendisinede söylediğini görüyoruz çünkü o da bunun cevabını bilmiyor.
Bu kitabın eleștirmenleri bu kitabı Stefan Zweig - Satranç kitabı ile aynı kefeye koymuș ama Zweig'ın Satrancı bir baș yapıttır. O kitapta Satranç bir metafor olarak kullanılmıșken; Vezir Gambitinde Satranç bir yașama amacı olarak kullanılmış ve Vezir Gambiti den satranç haricinde hiçbir çıkarım yapamıyoruz.
Kitap tam ana düșünce yerine parça parça yardımcı düșüncelerden olușuyor. "Bașarıya kolay ulașılmaz", "Ne kadar istemesekte geçmișimizden kurtulmayız", "Bağımlılıkların kötü sonuçları șunlardır..." tarzında devam edebiliriz.
Uzun lafın kısası olay örgüsünü bilen biri olarak sıkılarak okudum ama satrancı biliyor ve gerçekten ilginizi çeken bir konuysa hoșunuza gidebileceğini düșünüyorum...
Vezir Gambiti 
Walter Tevis
Vezir Gambiti Walter Tevis
Alıntılar
Yașamı sözcüklerde boğanlar, hayat yoksulları. Așksızlıktan ölenler, ciddiyetten ölenler, standart yașam budalaları...
Allah kadar cezalandırıcı olduklarını düșünenler, cenneti etiketleyenler, cehennem reklamcıları...
#kitaphakkında
Kekeme Çocuklar Korosu:genç bir radyocunun sosyal sınıf farklılıklarını, toplumun düzenini öfkeli bir dille eleștiren bir kitap. Bir insanın bütün duygularını içinde barındıran herkesin kendine ait bir şey bulacağı bir kitap olsada ben yinede çok sevemedim.Yer yer yazarla aynı düșünceleri paylașsamda sıkıldığım yerler de oldu. Kitabın ne tür bir kitap olduğunu anlayamamıș olmamda sevmemiş olmamın bir nedeni.Bana göre daha çok deneme türüne yakın bir kitap.Arka kapak yazısı kadar da etkileyici değildi.Tabi beğenip beğenmemek kişiden kişiye değişir. Sizde okuyup deneyimlemek isterseniz bırakıp kaçtım.
