Okurken kendi mi kafenin önünde bir aşağı bir yukarı dolaşıyor gibi hissettim, gece gündüz, yıllarca; ne zaman bir müşteri içeri girse ya da dışarı çıksa, açılan kapıdan içeri bakıp kendimi senin hâlâ orada olduğuna inandırıyor ve yine bir aşağı bir yukarı dolanarak bekliyordum. Bu benim için ne üzücü ne de yorucuydu. Senin oturduğun kafenin önünde beklemek üzüntü ya da yorgunluk verir mi hiç!