7/10
2026 22. kitabı
Net bir 7 yıldız.
"Zamanı Durdurmanın Yolları" kitabını okumuştum, sıra bundaydı. Kitap kulübü seçimimizdi. Okuması gayet kolaydı, hızlıca bitti. Çok bölümlü. Bundan şikayetçi olmadım ancak olan arkadaşlarım bazı bölümlerin olgunlaşmadan diğerine geçtiğini belirttiler.
Tür olarak bilim kurgu, fantezi, hiciv, mizah, drama, kişisel gelişim ve felsefe denilebilir. Ancak hepsinden bir kepçe var. Kendince bir denge mi kurmak istemiş bilmiyorum ancak hepsini barındırmaya çalışmış gibi görünüyor. Özünde ise varoluş felsefesini insanlar ve insanlık üzerinden tırtıklamış, yergileriyle özün önemini hatırlatmış ve bunu pekiştirdikçe artık kişisel gelişim kurgusu halini almış demek yanlış olmaz.
Düşünce iyi, dış bir pencereden içimize bir göz atış işlenmiş. Kimi zaman detaylı ve bireysel bir anlayışa kimi zaman da bütüncül ve toplumsal bir anlayışa odaklanıyor ana karakterimiz. Onun gözünden dünyayı (en azından yerel anlamda) ve insanları tanıyoruz. Tabii insanları tanımak demek mantığını, algısını, düşüncelerini ve duygularını içselleştirmeyi gerektiriyor. Özellikle de bir uzaylıysanız.
Bence bu tür anlatıları oluşturmak pek kolay değil. Okurken karşılaşabileceğim olası eksiklikleri bir kenara koymayı tercih ettim. Ayrıca böyle bir karakter yaratsaydım nasıl bir yol izlerdim diye sık sık düşündüm. Bu yüzden zevk alarak okudum.
Yeni doğmuş bir bebek gibi ortalıkta gezinen karakter, ana hedefi doğrultusunda bilgi toplayıp eksiklerini gideriyor. Tıpkı bizlerin başka bir ülkeye, şehre gidip oranın kültürünü, âdetini kavramaya çalışmamız gibi. Zamanla uyum sağlamaya çalışıyor. Her canlının yaptığı gibi. Bu düşünce çerçevesinde güzel olsa da, özellikle kulüp görüşmemizde anladım ki boşluklara da sahip bu roman. Detaya indikçe karşılaşabilecek mantık hatalarına takılma niyetinde
Çocuklara kötülüklerden korumak için yapılacaklar listesi
Suçlular sadece başka insanları hedef seçmediler. Yani yakın akrabalardan yada Koç, hoca amca gibilerden de çıkabilir.
Bazı ebeveynler Belki de çocukları tedirgin etmekten korkarak hiçbir şey yapmazlar. Maalesef bu başını kuma gömme tarzı yaklaşım çocukların savunması kalmasına sebep olur.
Tüm eleştirilere itaat etmelerini gerektiren katı bir tarzda yetiştirilmiş çocuklar özellikle risk altındadır.@
Hayatta hiçbirimiz her şeyi çözemeyiz, Bu yüzden başkalarının tavsiyelerine başvurur.
Çocuk yetiştirme konusunda ucuz teorilere başvuranlar, kendilerini Nasrettin hoca'nın masalında yanlarında bir eşekle ve oğluyla giden hocanın durumunda bulurlar. Yani ne yapsalar çözüm bulamıyormuş gibi hissederler.
Sezgi ve sağduyudan yararlanmak
Sezgi bir şeyi düşünmeden anlamanı sağlayan ani bir histir.
Mesela ani ve sebepsiz bir duyguyla karşıdakinin iyi biri olmadığını hissedebilirsiniz işte bu sezgidir. Mesela bazı iş adamları sahte bir işin neredeyse kokusunu alır. Birkaç yıl polislik yaptım ve Sezgin kayda değer bir şekilde gelişmeye başladı.
Sezgi ve sağduyu birlikte gider. Birçok insanın başı sağduyu görmezden geldiği için belaya girer.
Sağduyu, eğer bir şey gerçek olamayacak kadar iyi görünüyorsa, genellikle gerçek olmadığını öngörür. Mesela baba çocuklarıyla aşırı ilgilenen bir Koru şefini tuhaf bulduğunu ancak çocukların ve annelerinin bu ilgiden memnun olduklarını bildiğinden onların mutsuz etmek istemediğini itiraf etmiş. Yani sağduyu ve sezgisini görmezden gelmiş ve bedelini oğlu ve ailesi ödemiştir (tacizci bir Kore şefi olayından alıntı)
yetişkinler sağduyu sahibidir bunu çocuklarına da geçirmek için çaba göstermelidir. Küçük çocuklara bile sezgilerine güvenmeleri öğretilebilir. Şüphelenen bir çocuk kaba davranmaktan korkmadan kaçmalıdır.
Çocukların sevgilerini
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
BEKLE BENİ -kitap yorumuİnceleme
Livaneli ne yazsa okurum dediğim bir yazar ve bu eseri de son zamanlarda çok popüler olmuş , çoğu kişi tarafından beğenilmemiş olmasına rağmen merakla okumaya başladığım bir kitap oldu. Çoğu kişinin aksine sıfır beklentiyle başlayarak beğendiğim bir eser oldu benim için...
Konusundan kısaca bahsedersem;
Selim, karısı Leyla ve küçük kızı Zeynep'den hiçbir suçu yokken, sadece dönemin aydınları arasında olması, yazılar yazması nedeniyle koparılarak hapse atılır. Burada hücre arkadaşlarıyla türlü işkencelere maruz kalırken ailesine kavuşmak için günleri sayar. Eser boyunca Selim'in esaretin sebepsizliğini, aynı durumda olan diğer hücre arkadaşlarıyla yaşadıklarını, devletin o dönemki aydınlara bakış açısını, haksızlığı, aile bağlarını, aşkı , Türkiye'nin o dönemlerdeki siyasi durumlarını ve diğer gelişmiş ülkelerle aramızdaki hukuk sistemi farkını okuyoruz.
Öncelikle Livaneli dili her zamanki gibi akıcı ve sert eleştirilerle doluydu. Gerçekten yazarımızın açık sözlülüğüne, her cümlesindeki vurguladığı alt mesajlara, değindiği her noktaya ve bu noktalara değinirken bir olay örgüsünde hikaye anlatışına bayılıyorum. Çok akıcı bir kitaptı ve hızlıca bitti.
İşlenen konu gerçekten etkileyiciydi. Evet diğer Livaneli eserleri kadar etkilenmedim bu belki de kısa bir kitap olmasından kaynaklı am ayine de bazı noktalarda durup düşündüğüm, gözlerim dolu okuduğum oldu.
Değinilen konu etkileyiciydi. O dönemdeki zeki gençlere, aydın kesime, sesini çıkaran ve susmayan , kendi düşüncelerini dile getiren okumuş kesime yapılan haksızlık beni çok etkiledi. Selim'in çoğu yerde suçunun olmayışını vurgulayışı, yapılan haksızlığı çok net dile getirişi ve en vurucu olan ise bu kesime yapılan işkencenin vatan haini, teröristlere, katillere bile yapılmadığını belirttiği kısmıydı. Kanım dondu
Atticus ve Sistem SorunuEdebiyat
Bir çocuk perspektifinin nahifliğiyle yazılmış olan romanı okurken de olaylara bir çocuk gibi bakmak gerekir. Bu konuda Scout Finch bize oldukça yardımcı oluyor. Okura kolayca geçen durumları bir çocuğun gözleriyle yorumluyor ve çocuk tepkileri veriyor. Roman içinde karakterlerin farkındalık zannettiği pek çok an oluyor ve adeta bir sonraki sahnelerle bu farkındalıklar sürekli kırılıyor.
Çocukluğun en güçlü terimi oyun'dur. Oyun esasen hayatımız boyunca devam eden bir süreç. Birisi cübbesini giyiyor ve avukat bey oluyor, bir diğeri copunu alıyor ve polis oluyor. Diğeri size iğne yapıyor ve ona hemşire diyoruz. Bizler de oyunda üzerimize düşen görevi üstleniyoruz ve oyunu bozmadığımız sürece ceza almıyoruz.
İnceleme içinde bazı spoiler kısımlar olabilir. Bu sebeple kitabı okuduktan sonra buraya dönmeniz daha sağlıklı olur.
Hikayemiz 1930'lar Amerika'sında güneyde geçiyor ancak bugün bile güneyde Amerikalılar benzer perspektiflere sahiptir (İkinci ağız ve dünya haberleri üzerinden bir fikir). Karakter karakter ele almaktansa tema tema ele almayı deneyeceğim. Dolayısıyla kronolojik atlamalar yapabilirim.
BÜLBÜL:
"Bülbüller bizi eğlendirmek için şarkı söylemek dışında bir şey yapmaz. İnsanların bahçelerindeki bitkileri yemezler, mısır ambarlarına yuvalanmazlar, tek yaptıkları iş bize içlerini dökmektir/şarkı söylemektir. İşte bu yüzden bülbülleri öldürmek günahtır."
Kitabın arka kapağında ve ilgili yerde yazan bülbül meselesi işte bu. Bülbül basitçe kendinde varoluştur ve masumiyeti temsil eder. Roman özelinde bunu iki karakterde cisimleştiriyoruz. İlki birinci kısmın çocuklar üzerinde durduğu Arthur Radley -çocukların deyimiyle Öcü Radley- ve ikincisi de kitabın ikinci kısmının ana ekseni olan Tom Robinson.
Öcü Radley basitçe çocukken yaptığı yaramazlıklar
Çoğu zaman alışveriş yaparken, yemek sipariş verirken ya da iş değiştirmek gibi daha büyük kararlar verirken zorlanıyoruz ve karar verme süremiz artıyor, dolayısıyla da verdiğimiz kararın sonucundan tatmin olma oranımız azalıyor. Kitap, bu kararsızlık anlarımızda, sistematik şekilde doğru kararlar vermek için 50 model anlatıyor. Seçeneğin artı ve eksi yanları yerine çok boyutlu düşünmek için modeller var. Fakat bir süre sonra, tüm modeller birbirine benzemeye başlıyor. 2x2'lik matris yerine 4x4, 8x2, 5x3 gibi farklı kombinasyonlarla karşımıza çıkıyor. Artı ve eksi yanlar gibi 2boyutlu düşünmek yerine çok boyutlu düşünmeden kastım buydu. Ana fikri aldıktan sonra, kitap ilerledikçe tüm modeller aslında birbirlerinin daha da özelleştirilmiş hali gibi geliyor. O yüzden kitabın başlangıcında tatmin olarak ilerlerken, artık sonlarına doğru hızlıca ve üzerinde çok da düşünmeden durdum. Ayrıca bu kitabın "the kitap yayınların"'dan çıkan sürümünde bolca nokta ve virgül eksikliği var. Cümleleri okurken, noktalama işaretlerini kafamda kendim yerleştirip tekrar okumak zorunda kaldım ve bir hayli sinirlendirdi.
Kitapta altını çizdiğim bazı önemli yerler
- Sadece büyük değil, günlük kararlarda da zorlanıyoruz. Seçeneklerimizi sınıflandırmamıza, analiz etmemize ve tartmamıza, başka bir deyişle karar vermemize yardımcı olacak model ve yöntemler
- Amerika vs Avrupa methodu. Amerikalılar, deneme yanılma yaklaşımına meyillidirler, bir şey yaparlar, başarısız olurlar, bundan bir ders çıkarıp tekrar denerler. Avrupalılar, teoriler edinerek başlamayı ve sonra denemeyi tercih ederler.
- Nasıl verimli çalışılır? Eisenhower matrisi
ABD başkanı eisenhower methodu ile, önemli olanla acil olanı birbirinden ayırt etmeyi öğreneceksiniz. Acil ve önemlileri hemen yapın, acil ama önemli
Rasim Öztekin’in gazetede ve internet sitesinde yazdığı yazıların derlenmesinden oluşan kitabı oyuncuya sempatiniz varsa okumanızı tavsiye ederim. Ekranlardan sevdiğim bir oyuncuyu fikirleri ve hayatından tanıyarak okumak güzeldi. Aslında bir aile babası ve ciddi bir görünüşü varken gerçek hayatında ne kadar espirili, küfürlü bir insan olduğunu okumuş oldum. Yazılar konularına göre sınıflandırılmış ve beş bölüme ayrılmış.
1. Biz Erkekler ve Siz Kadınlar
2. Deniz Tutkusu
3. Geniş Aile Günlükleri (Bu bölüm diğerlerine göre biraz daha sıkıcı geldi zaten dizi hakkında hiçbir bilgim yoktu.)
4. Sanat Üzerine
5. Yaşam Sahnesinden
Genelde güldüren bir yazım tarzı var. Kitabın sonunda özel bir yazıyla bitse daha güzel olurmuş sanki.
