Anıl Ceren Altunkanat

Anıl Ceren Altunkanat

DerleyenÇevirmenEditör
7.9/10
520 Kişi
·
1.169
Okunma
·
3
Beğeni
·
276
Gösterim
Adı:
Anıl Ceren Altunkanat
Unvan:
Çevirmen, Editör
Yazara henüz alıntı eklenmedi.
336 syf.
·4 günde·10/10 puan
Ellerim hâlâ titriyor.
Hayatım boyunca okuduğum ancak bir kaç eserde hissettiğim; tuhaf, ezici, derin ve hastalıklı bir hisse sürükledi bu eser beni.
Beni götürdüğü yolculukta, peyderpey kalbimin kapılarını açıp, ellerimden göğsüme iletken bir yol oluşturdu. Bu neredeyse elle tutulabilen bağı tüm yolculuk boyunca koparmak bir yana, sürekli besledi. Büyüttü.
Bir süre sonra kalbimin Atsineği’nin kalbiyle bir attığını, onunla öfke nöbetleri geçirip, onunla mutluluğa gark olduğumu, onunla aşık olup, onunla endişe ve korkuya gömüldüğümü, o ağır fiziksel işkencelere maruz kalırken, kollarımı bacaklarımı nereye koyacağımı bilemediğimi, ruhu acıyla kıvranırken, ellerimden kalbime giden bu iletken yolun alev alıp, beni de kendisiyle birlikte yaktığını hissettim.
Böyle bir şey mümkün müdür?
Okurken bu hislerin yoğunluğuna dayanamayıp, o bağı koparmak için elinden bırakmak ister mi insan kitabı?
Yine de koparamaz, o kopmaz bağ süregider. Siz ondan uzaklaştıkça o bağ gerilir, gerilir, gerilir. Canınızı yakar, acıtır. Ama asla kopmaz. Öyle.
O iletken yol, bağ kuvvetlendikçe daha güçlü çeker kendine sizi. Öyle.
Gitmek ister, uzaklaşmak istersiniz, ama o bir Atsineği gibi peşinizi bırakmaz. Öyle.

19. Yüzyıl, siyasi çalkantılarıyla tüm sanat dalları gibi Edebiyat için de altın değerinde bir yüzyıl. İrlandalı yazar Ethel Lilian Voynich’in bu dönemde en tanınmış, en çok okunmuş ve basılmış, devrimci çevrelerde okutulmuş eseri Atsineği ile; Arthur’la, Gemma’yla, Cesare’la, Montenelli’yle ve diğerleriyle tanışacak; bu karakterlerle affetmenin imkânsızlığını, intikam duygusunun kaçınılmazlığını, vicdanın ağır yükünü, bir babanın oğluna duyduğu sevgiyle, Tanrı’ya duyduğu o kopmaz bağ arasında kalıp bocalamasını, yaşamak tutkusunu dâhi söndürebilen, bir yaşamın üzerine kurulabileceği kin duygusunu, acı çekmenin sınırlarını ve o sınıra gelen bir insanın yapabileceklerini okuyacaksınız.
Eserin bir ‘taraf’ı yok. Savunduğu bir ideoloji yok. Tuttuğu bir karakter yok. Sırlar yok. Öyle dürüst, öyle samimi kaleme alınmış ki; gözlerle değil gönülle okutuyor kendini. Öylesine insana ait, öylesine insanca.
Her okur için aynı şey olmayabilir.
Fakat bir puzzledaki kayıp parça gibi oturdu benim ellerime bu kitap. Öyle.
Son sayfayı kapatmama rağmen; o iletken bağ hâla ince ince sızlıyor. Öyle.
Bir çığlığın son bulması gibi bitmiş, fakat yankıları süren, yolcuyu sersemletmiş bir yolculuk bu. Öyle.
Hoşgörülü.
Hüzünlü.
Kıpkırmızı.
‘Ben bir insan değil, bir bıçağım. Yaşamama izin verirseniz bıçağı onaylayacaksınız.’

Not;
Birlikte dinlenilmesi önerilir:
https://youtu.be/QDW4VJGKLAQ
213 syf.
·Beğendi
Hər insanın bir qəhrəmanı vardır. Elə bir qəhrəman ki, düşüncələrini, arzularını, sevinclərini, xəyallarını, ağrılarını, xəyal qırıqlıqlarını, qısaca özünü tapdığı, onun bütün hisslərini öz hissləri kimi yaşadığı bir qəhrəman... Oxuduğu yüzlərlə əsərin içində hər insanın seçdiyi, xüsusi dəyər verdiyi və özü üçün şedvr elan etdiyi yeganə bir əsəri vardır... Bu günə qədər sayını itirəcək qədər çox əsər oxumuşam... Sevdiyim çox əsər olub, təsirləndiyim, göz yaşlarına boğulduğum, təsirindən günlərlə çıxa bilmədiyim çox əsər... Ancaq bütün bu hisslərin pik nöqtəsini mənə yaşadan yeganə bir əsər var ki, o mənim şedvrimdir. Kimlərinə görə bəsit, kimlərinə görə mənasız, kimlərinə görəsə normal sayılan bir əsərdən danışıram sizə... Söhbət “Ovod” əsərindən gedir. Əminəm ki, çoxlarınız bu əsəri oxumusunuz və əminəm ki, onu sevənlər daha çoxdur, nəinki sevməyənlər. Mənimçün isə sevmək sözü bu əsər üçün ifadə olunacaq sözlərin ən sadəsidir. Çünki mən bu əsəri sadəcə oxumamışam, yaşamışam, hər kəlməsini, Ovodun yaşadığı bütün hissləri onunla bərabər yaşamışam... Bu əsərdən hər danışanda, hardasa söhbət düşəndə içimdə dərinlərdə gizlənmiş ağrılar çıxır ortaya. Qeyri – iradi göz yaşlarıma hakim ola bilmirəm. Beləliklə, bu gün sizə Ovodu - Artur Bertonu mənim gözlərimdən, mənim pəncərimdən tanıtmağa çalışacam.
Əsər Etel Lilyen Voyniç tərəfindən yazılmış, 1897 – ci ildə ABŞ-da nəşr olunmuşdur. Bu əsər xanımın ideyaları, inqilabçı ruhu ilə səsləşir. Əsərdə “Gənc İtaliya” inqilabçı təşkilatının fəaliyyəti öz əksini tapmışdır. Əsəri yazarkən xanım Voyniç məhşur İtalya inqilabçıları Cüzeppe Madzini, Cüzeppe Haribaldinin həyatından da bəhrələnmişdir. Bu anlamda əsəri bioqrafik əsər də hesab etmək olar. Məncə, bu əsərin təsir gücünü artıran ən böyük səbəblərdən biridir.
Əsərin qəhrəmanı 19 yaşlı Artur Bertondur. Artur xarakter etibarilə çox saf, sadə, həssas, inanclı bir insandır. O, anasını yenicə itirib və bu, onunçün çox böyük itkidir. Çünki həyatda ən dəyər verdiyi 3 insandan biri idi anası. Bu itkinin ağrısını azca da olsa xəfiflətmək üçün qəlbən bağlı olduğu ruhani atası Montenlliyə sığınır, bütün boş vaxtlarını onunla ruhani seminariyasında keçirir.

Artur “Gənc İtaliya” təşkilatının üzvüdür. Bu təşkilat İtaliyanı düşmən müstəmləkəsindən azad etmək üçün yaradılmışdır və gizli fəaliyyət götərir. O, artıq təşkilatın gizli təşkil edilmiş yığıncaqlarında iştirak edir və burada öz məktəb yoldaşı Cemma ilə qarşılaşır. Artur Cemmanı gizli – gizli sevir. Qəribəsi də budur ki, Artur da, Cemma da ingilis olmaqlarına baxmayaraq məhz İtaliyanın azadlığı üçün mübarizəyə qoşulublar. Təşkilatın toplatılarının birində çox önəmli bir tapşırığın Artura deyil də, digər bir üzvə - Bollaya tapşırılması Arturun içdən – içə qısqancılığına səbəb olur. Lakin o tezliklə öz səhvini anlayır və günahlarını etiraf etmək üçün ruhani seminariyasına gedir. Ancaq artıq Montenelli burda yoxdur və Artur günahlarını, Bollaya qarşı qısqanclıq hissindən keçirdiyi vicdan əzabını yeni keşişə etiraf etməli olur. Bütün hadisələr də bundan sonra başlayır. Çünki Artur özü də bilmədən çox böyük təşkilati sirrin üstünü açmışdır. Arturun həbs olunması, həyatı ilə bağlı öyrəndiyi yeni sirlər onun bütün inanımını sarsıdır və ən dəhşətlisi də budur ki, ona yalan söyləyənlər bu dünyada ən çox inandığı insanlar – anası və Montenelli idi. Arturun Monteneliyə dediyi “Mən sizə Allaha inanan kimi inanırdım, amma siz ömrüm boyu mənə yalan demisiniz” sözləri onun nə qədər böyük xəyal qırıqlığı yaşadığını sübut edir. Bu ağır əzab, keçirdiyi dəhşətli sarsıntı onu yanlış qərarlar verməyə təhrik edir. 19 yaşlı bir gəncdən kim məntiqli davranış gözləyə bilər ki, üstəlik, belə bir vəziyyətdə?!. Həyatın çirkin üzüylə bağlı heç bir təsəvvürü olmayan, bu günə kimi sadəcə naz-nemətlə böyüyən, heç bir çətinlik görməyən bir gənc qarşısına çıxan ilk gəmiylə uzaqlara gedir. Arturun bu gəmiyə necə düşməsini oxuyanlar bilir, oxumayanlar isə mütləq oxusunlar və onda qaranlıq bütün məqamları özləri öyrənəcək, Arturu mütləq başa düşəcəklər. Artur məqsədinə çatmışdır, hər kəs onun öldüyünü düşünür. Beləliklə, dəhşətli bir yalan və saf bir inam təcrübəsiz bir gənci – Arturu - Ovoda (Mozalana) çevirmişdir. Arturun yoxa çıxdığı uzun illər başına daha dəhşətli hadisələr gəlir, hər addımda insanların vəhşilikləri, iyrəncliklərilə qarşılaşır, üst – üstə ağır fiziki və mənəvi əzablar yaşayır, ancaq məğlub olmur. İllər sonra Ovod kimi geri qayıdan Arturun keçmişiylə üzləşməsi, Cemma və Montenelli ilə qarşılaşması çox dəhşətli olur. Ancaq bunun da öhdəsindən gəlir. Çünki artıq o həyatı öyrənmişdir, ətrafında gördüyü çirkinliklərlə əylənəcək qədər, onlara qarşı mübarizə aparacaq, insanların mənəvi qüsurlarını üzlərinə çırpacaq qədər güclüdür, üstəlik inqilabın hərəkətverici qüvvəsidir... Ancaq qəlbindəki yaralar hələ də dəhşətli əzab verir ona. Arturu daha yaxından tanımaq onun əzablarına birbaşa şahid olmaq istəyənlər əsəri öz dilindən oxumalıdırlar. Əminliklə deyirəm ki, bütün bunlara biganə qala bilməyəcəklər... Arturun şəxsiyyəti, iradəsi, mübarizəsi, əqidəsi uğrundan ölümü belə gözə alması hər insanın, hətta hər inqilabçının bacaracağı xarakterik xüusiyyətlər deyil. Ona görə də Artur qəhrəmandır, öhdəsinə götürdüyü hər işi layiqincə yerinə yetirən bir qəhrəman. Sadəcə tək bir dəfə məğlubiyyətə uğrayaraq ki, bunun səbəbi ətrafındakıların hamısına sirr qalır. Bu səbəbi mən açıqlamayacam, mənə elə gəlir ki, bu əsərin sehrini tamam itirər. Sadəcə oxumağı tövsiyə eləyirəm dönə - dönə...
Bu günə qədər sayını itirdiyim yüzlərlə əsər oxumuşam, təsirləndiyim, oxuyub da göz yaşlarına boğulduğum, yaralandığım yüzlərlə əsər, ancaq heç biri Ovodun mənə yaşatdığı sarsıntıları yaşatmayıb. Ovodu sizə anlatmağa hardan başlayım, necə başlayım, nədən başlayım bilmirəm. Yazdıqlarım o qədər mənasızdır ki, onun ağrılarının, acılarının yanında... Arturu anlamaq üçün onun yaşadıqlarını onunla bərabər yaşamalısan. Onun əzablarını öz əzablarınmış kimi dərindən hiss eləməli, dərindən yaralanmalı, bütün bunların öhdəsindən gələ bilmək üçün isə ən azı onun qədər güclü olmalısan... Əsəri artıq neçənci dəfə oxuduğumun sayını itirmişəm. Təkcə keçən il azı 6 dəfə yenidən oxudum bu əsəri və hər dəfəsində eyni ağrıları, eyni əzabları, eyni üsyankar ruhu yaşadım. Bütün bunlarla barışmaq çox ağır idi mənimçün... Hələ də barışdığımı söyləyə bilmərəm. Dəfələrlə oxumağıma rəğmən hər dəfəsində eyni hissləri ilk dəfə oxuyurmuşam kimi yaşadığım yeganə əsərdir Ovod. Əsər haqqında yazdıqlarım isə hiss elədiklərimin 100də 5.i belə deyil...
Sonda isə əsərdən sevdiyim sitatları paylaşmaq istəyirəm...

*** Həqiqət zəncirdə saxlanmalı köpəkdir.
***Bizim hər birimizin insanlıq ləyaqəti müxtəlif yollarla tapdalanır.
***Əgər həmişə cilov dartılarsa, dinc at da şahə qalxar.
***Yaxşı məqsəd üçün dalaşmaq – həyatın cöhvəridir.
***Yolun ortasına qoyulan daşın da ən yaxşı niyyətləri ola bilər, amma buna baxmayaraq yenə də ortalıqdan yığışdırmaq lazımdır.
***Axı ürək laldır. O səsini çıxara, qışqıra bilmir. O elə həmişə dözməlidir, dözməlidir, dözməlidir...
***Yalnız ən yaxşı çıxış yoludur deyə ölməyə haqqınız yoxdur
***Sevginizə layiq olan qadın... Ona hər gün rast gəlmək olmur.
***Mən öz payıma düşən işi yerinə yetirdim. Ölüm hökmüm də sübut edir ki, bu iş ləyaqətlə yerinə yetirilmişdir.
***Mənim bildiyim ən öldürücü silah varsa, o da gülüşdür.
***Məni vəhşi ölkələrin təbii gözəlliyindən daha çox oradakı tam azad həyat cəlb edir.
***Məncə, hökumətin öhdəsindən gəlmək hələ öz-özlüyündə bir məqsəd deyil, ancaq məqsədə doğru aparan bir vasitədir, bizim başlıca məqsədimiz – insanın insana olan münasibətini dəyişməkdir.
***Soruşma ki, yalan deməsinlər.
***Məsələ daxili zülmətdədir: orada nə ağlamaq, nə diş qıcırtması var, ancaq susmaq... susmaq...
336 syf.
·3 günde·Puan vermedi
İrlandalı yzar Ethel Voynich’in bir dönem Çin Halk Cumhuriyeti ve Sovyet Rusy’da çok popüler olmış eseri Atsineği, 19.yy başlarında Avusturya işgali altındaki İtalya’da verilen vatansever devrim mücadelesine katılan bir gencin başından geçenleri anlatıyor. Prensliklere ve eyaletlere bölünmüş İtalya’da bir yandan bu eyaletlerin bir kısmına sahip Papalık ve ruhban sınıfa bir yandan da işgalci Avusturyalılara karşı mücadele veriliyor. Kitap, özellikle ruhban sınıfın ikiyüzlülüğünün ve dinin çıkarlara alet edilmesinin çok güzel bir eleştirisini sunuyor. Kitabın oldukça sürükleyici ve akıcı bir kurgusu var. Neler olacağını çoğu zaman tahmin etseniz de sıkılmadan okuyorsunuz. Özellikle toplumcu gerçekçi eserlerden hoşlananlara, zor okumalar arasında dinlenmek için ya da okuma durgunluğu yaşandığı dönemler için tavsiye ederim. Daha genç yaşta okunduğunda daha sarsıcı olacağını düşünüyorum ama genel olarak eseri severek okudum.
320 syf.
·10 günde·Beğendi·7/10 puan
Rüyaların hayıra yorulması gerektiği söylenir hep. Kötü bir rüya mı gördün? Kimseye söyleme, akan suya anlat..
Maren da kötü bir rüya görüyor. Bu rüyayı kimseye anlatmıyor. Ama rüyası gerçeğe dönüştükçe, uyanmasının mümkün olmadığını anlıyor.
Hayır Maren, yaşadıkların gerçek diyor kendine. Ve o kadar gerçek ki üstümden kokusu çıkmıyor…
.
Vardø adasına gidiyoruz, uzun zaman öncesine.. 1620 yılına.
Bir fırtınaya tanık oluyoruz, küçücük bir yerin tüm erkeklerinin ölümüne sebep olan. Tam 40 erkek. Evlat, eş, kardeş..
Onlar konuşamıyor ama geride kalanlar konuşabiliyor. O kadınlar yaşamak zorunda. Soğuğun tam da ortasında nefes almaya devam etmek zorunda onlar.
Yalnız kalabilselerdi bunu yapabilirlerdi belki ancak onlar kadın ve ‘korunmaya muhtaçlar’
Korunmanın ne demek olduğunu hepsi çok iyi anlayacak. Anladıkları ile birlikte anlatmaya da başlayacaklar..
.
Kiran Milwood Hargrave gerçek bir olayı kurguyla buluşturuyor. Cadı avını, kadınları.. Çok sağlam bir konudan bahsediyor olmasına karşın ben ne yazık ki biraz baharatsız buldum.
Kadın-erkek ilişkilerine dair yüzeysel ifadeler , tam da üzerinde durmasını istediğim konuların (cadılık-ritüeller gibi) üstünkörü geçilmesi..
‘neden okudum şimdi’ demiyorum kesinlikle, ama şöyle hayıflanmış olabilirim ‘ah bu harika bir kitap olabilirdi!’
.
Çeviride Anıl Ceren Altunkanat yer alırken; kapak tasarımı (ki çok sevdim) Hamdi Akçay çalışması –
320 syf.
·3 günde·Beğendi·7/10 puan
Dün gece resim çalışmasını yaptığım ve bugün de okuyup bitirdiğim Kadınlar Adası hakkında konuşalım biraz.
Öncelikle feminist bir tarihi roman olduğuna katılmıyorum çünkü en önemli konuları yüzeysel bir anlamda işlemiş ve kitabın ruhunu çekmiş almış bu yüzden.

1617 yılında Norveç’in en kuzeydoğusunda yer alan ve bir ada olan Vardo’da yaşanıyor her şey. Adadan denize açılan teknelerin aniden çıkan bir fırtınayla yerle bir olması ve 40 adamın ölmesi, kadınların bir başına kalması tüm bölgede büyük bir yankı uyandırıyor. Çünkü fırtınanın aniden kopması yetkililer tarafından şüpheli ve korkunç olarak görülüyor. Bu olayı cadılara ve büyülere bağlıyorlar. Bazı kadınların kendini Şeytan’a teslim ettiğini düşünüyorlar ayrıca. Vardo’da Hristiyan ve Sami kadınlar ikiye bölünmüş durumdayken Vekil Cornet yeni evlendiği eşi Ursa ile beraber oraya yerleşiyor. Amacı Cadı kadınları infaz etmek... Ursa ise Vardo’lu bir genç kız olan Maren ile yakınlaşır ve kocasının yaptıklarını desteklemez. Maren ve Ursa’nın ortak hayatlarının buluştuğu bu yer, bir ipte yürümek kadar tehlikeli ve acımasız.

Kitap, Maren ve Ursa gözünden anlatılsaydı daha çekici olabilirdi. Cadılık ve büyücülük ritüelleri, kadın-erkek ilişkileri, ataerkil toplumlar ve kadının toplumdaki yeri gibi önemli konular çok basit sunulduğu pek keyif alamadım. Genel olarak konusu ilgimi çekti, feminist bir roman beklentisiyle okunmazsa daha iyi olabilir...
320 syf.
·Beğendi·9/10 puan
Uzun zamandır bu kadar heyecanlanacağım bir kitaba başlamamıştım sanırım. Özellikle ilk çıktığı gibi alıp okumak, bir kitabı bende daha değerli kılıyor desem yanlış olmaz. Kesinlikle etkileneceğimden emindim ama olayın tarihi olarak gerçekliğe dayanıyor olması farklı etkiliyor. Hemen olaya geçiyorum sizi çok yormuyorum. Şu an ne diyor diye düşünebilirsiniz ama biraz sabredelim.
Olay 24 Aralık 1617 yılında geçiyor. Norveç’in kuzeydoğusunda ada olan Vardo’da denize açılmış kırk adam, büyüyle çağırıldığına inanılan fırtına ile hayatlarını kaybediyorlar. Yirmi yaşında olan Marlen’in kardeşi ve babası bu felakette ölüyor. Üç yıl sonra hem olayı incelemek, hemde cadı olarak düşündüğü herkesi öldürmek isteyen vekil atanır. Eşiyle birlikte adaya gelen vekil hiç ummadığı durumla karşılaşır; Bağımsız Kadınlar.
Sizce hayatınızda önyargı ne seviyede? Hiç düşündünüz mü bu soruyu? Bir insanın hayatının sonlanmasına sebep olabilir misiniz mesela? Sadece önyargılarınızın doğruluğuna inanabilir misiniz? Kendi doğrularınızı törpüleyemezsiniz değil mi? Onlar her zaman sizin doğrularınızdır. İster başkasına kabul ettirin, ister ettirmeyin. Vekilin durumununda tam olarak bu olduğunu düşünüyorum. Kendi doğruları, kendi inançları her zaman onun için önemliydi. Belki bencillik belki başka bir şey. Özgür kadın ona göre yoktu. Bir kadının erkek işlerini yapması, pantolon giymesi onun inançsız olduğuna işaretti. E buda en büyük günahlardandı. İnanmıyorsan cadısındır. Ne diyordu kitapta;
“Ne olduğum değil, onların ne olduğuma inandığı önemli.”.
Satın alırken “feminist bir tarihi roman” yazısına denk gelince “Nasıl?” olabilir diye sorguladım. Kitabın biraz ağır olduğunu düşünüyordum. Öyle de oldu. Sayfa sayısı 300lerde olmasına rağmen bir tık yavaş gitti. İlk kısımlara kıyasla son kısım çok daha akıcı. Yavaş gitmesinden korkmayın. Sakin kafayla okumaya devam edin; seveceksiniz. Kitapla ve sağlıkla kalın
320 syf.
·Beğendi·7/10 puan
Güçlü kadınları ele alan kitap okumak isteyenlerin kesinlikle bakması gereken bir kitap. Kitapta 1600’lü yıllar ele alınmakta ama dikkatimden kaçmayan tek şey güçlü kadınlara asla tahammül edilmiyor. Evet o zamanla bu zaman karşılaştırılamaz belki ama kadınları ezmeye çalışanlar hala aynı kafadalar. İnşAllah birgün bu durum değişir ve kadınlar hak ettikleri değeri görürler...
232 syf.
·7 günde·7/10 puan
*Filler, insan gibidirler hatta insanlardan daha insan gibidirler.
*Erkek filler yalnızdırlar ve sürekli sürü değiştirirler.
*Ayrı düşmüş filler insanların duyamayacağı kadar pes seslerle iletişim kurarlar.
Jack fillere hayran küçük bir çocuk. Bilmediği bir şehirde tek başına uyandığı sabah hayata tutunmasını sağlayan tek şey de bu hayranlık. Eğer yavru bir fil annesi olmadan başının çaresine bakabiliyorsa, O da bakabilir. Hayatta kalabilir. Evine geri dönebilir. Mi?
176 syf.
·Puan vermedi
Politikada başarılı olmak İçin belirsizliğe katlanabilmek ve karışıklığı kavrayabilmek gerekir. Her şeyden öte, her zaman- hatta haklı olduğunuzu düşündüğümüzde bile- kazanamayacağınızı kabullenebilmeniz gerekir. Her politikacı, tartışmayı nasıl kaybedeceğini ve sonra daha fazlasını almak İçin nasıl geri döneceğini öğrenmek zorundadır. Bunun için doğru temelde politika yapmak gerekir. Politika insana başarısızlığı öğretir.

• En iyi politikacılar, kavgayı bünyesi kaldıran, hatalarının kendilerini yıkmasına izin vermeden onlardan ders alan, zaferlerinin tadını çıkarırken onlarla yetinmeyenlerdir.

• Bunun için bir politikacı Sadece siyasetten değil; kimya, biyoloji, fizik, Matematik, ekonomi ve bilimden anlamalıdır. İşte o zaman başarı elde edilir....demokrasi elde edilir ve bir ömür ayakta kalınır.....

• Toplu üretim şart....
376 syf.
·2 günde·Puan vermedi
Kitap, tüm o izlediğimiz kült olmuş; şeytan gibi korku filmlerine bakış açımı değiştirdi. Yazar başından geçmiş hastalığı hakkında tüm gelişmeleri ayrıntılı bir şekilde kaleme almış. İnsanlık tarihi boyunca birçok insan içine cin kaçmış veya delirmiş gibi tabirlerle ölüme mahkum olmuş yada tımarhaneye kapatılmıştır. İşte bu yüzden kitabın bilgilendirmeleri ile bir hastanın bile hayatını değiştirmesi veya kurtarması adına , ben beğendim.

Yazarın biyografisi

Adı:
Anıl Ceren Altunkanat
Unvan:
Çevirmen, Editör

Yazar istatistikleri

  • 3 okur beğendi.
  • 1.169 okur okudu.
  • 37 okur okuyor.
  • 627 okur okuyacak.
  • 36 okur yarım bıraktı.