Henrietta Rose İnnes

Henrietta Rose İnnes

Yazar
6.5/10
6 Kişi
·
14
Okunma
·
0
Beğeni
·
94
Gösterim
Adı:
Henrietta Rose İnnes
Unvan:
Güney Afrikalı Yazar
Doğum:
14 Eylül 1971
Henrietta Rose-Innes Arkeoloji ve Biyoloji bölümlerini bitirdikten sonra Cape Town Üniversitesi’nde Yaratıcı Yazarlık alanında yüksek lisansını tamamladı. İngiltere’de East Anglia Üniversitesi’nde aynı alanda doktora çalışmalarını yürütüyor. 2007 yılında Güney Afrika PEN Edebiyat Ödülü’nü ve Zehir adlı öyküsüyle HSBC/PEN Edebiyat Ödülü’nü, ertesi yıl ise Afrika Edebiyatı dalında Caine Ödülü’nü kazandı. Öyküleri Granta, AGNI ve The Best American Nonrequired Reading 2011 gibi çeşitli uluslararası yayınlarda yer aldı ve Fransızca, İspanyolca ve Almanca dahil olmak üzere çeşitli dillere çevrildi. Shark’s Egg, The Rock Alphabet, Nineveh ve Green Lion adlı romanları vardır.
Berrak gökler görmek istiyordu, tatlı kokulu bir bozkır. Eğer gözlerini kapatırsa bir kurbağanın sesini duyabilirdi...
Yıldızların arasındaki boşlukların hiçbir deseni olmamasını seviyordu, sudan daha yumuşak, sadece sonsuz bir derinlik.
"...bazen de,mutluluk içinde cam bir örtüden düşüyor,mücevherlerden bir bulut onu yakalamak için yükseliyordu.Bazı rüyaları da düştüğünde başlıyor,parçalanmış kristallerden bir yığının üzerinde,üstü başı cam kırıklarıyla kaplı oluyor."
İnsanlar hep dinginliğimle ilgili yorumlar yapar.Oysa çoğu zaman içimde sükûnet yoktur,hem de hiç,özellikle de geç akşam vakitlerinin kavurucu ışığı altındayken.
“Ne var ki şehirde? Açgözlülük ve keder var, o kadar. Açgözlülük ve keder.”
“Cumartesileri neredeyse kütüphanenin dışında gerçek bir dünya olduğunu, bu kitapların o dünyanın gölgesinden, yansımasından ibaret olduğunu unuttuğu anlar olurdu.”
“Küçük bir kızken hayran olduğu Kirstenbosch’un eğimli çayırlarına benziyorlardı. Bir kütük gibi tepeden aşağı yuvarlanırken annesiyle babasını bekletir, kolları ve bacakları kızarıp başı dönene dek durmak bilmezdi. Aynı şeyi daha sonra büyüyünce de denemiş ama çocuk gibi oyun oynayan bir öğrenci olarak tek hissettiği şey mide bulantısı olmuştu. Parklardaki salıncaklar için de aynı şey geçerliydi - çocuklukta salıncak keyif verir, büyüyüp belli bir yaşa gelince birdenbire mide bulandırıcı olurdu. Araba lastiğinden koltuklara sığmaz olduğunuzu da aynı yaşlarda fark ederdiniz. Serbest uçuş, baş dönmesi, delice heyecanlanmak... İnsan bunları istemekten ne zaman vazgeçerdi?”
Okurken keyif aldığım, çoğu yerde durup düşündüğüm hoş öykülerdi. İnsan bazen oluyor durmak istiyor, sürekli akıp giden hayata bir mola vermek istiyor. Bazen uzaklara gitmek istiyor, evinden kaçmak istiyor. Peki nedir ev? Ev somut bir kavram olmaktan çok, içimizde taşıdığımız bir kavram mıdır? Nereye gidersek gidelim, ne kadar kaçarsak kaçalım hep en sonunda aynı yerde mi buluruz kendimizi? Aslında kaçmak istemiş miydik diye düşünür müyüz sonra da? Öyleymiş galiba. Öyle düşündürüyor kitap.
Hayata, sıradan bir mola.
Kitabı ilk elime aldığımda ve arka kapağında yazanları okuduğumda, özellikle öyküler için ‘müthiş, muhteşem’ yazılarını gördüğümde büyük bir beklenti ile kitabı okumaya başladım. Sonuç: Güzel öyküler ama beklentimin altında.
Yazarımız Henrietta Rose-Innes, arkeoloji ve biyoloji bölümlerini bitirdikten sonra yaratıcı yazarlık alanında yüksek lisans yapmış ve şu anda aynı alanda doktora çalışmalarını yürütüyor. İlginç bir yaşam doğrusu ama öykülerinde en etkili olan şey ise yazarımızın Güney Afrika’lı olması. Çünkü kitaptaki 15 öykünün birçoğunda mekan Cape Town şehri. Bu sebeple öykülerinde Güney Afrika’ya özgü göndermeler/incelikler ve motifler varsa fark etmemiz zor. Yazarımız aynı zamanda kitabın son öyküsü olan “Zehir” öyküsüyle HSCP/PEN Edebiyat ödülünü kazanmış. Evet bu öykü gerçekten güzeldi.
Peki yazarın öykücülüğü nasıl? Hayatın içinden rastgele bir kesiti alıyor, sıradan olayları, öykünün içine kişilik tahlillerini de serpiştirerek, siz devamında ne olacak diye düşünürken sıradan bir şekilde öyküyü bitiriveriyor. Bazı öyküleri ise bilim kurgu tadında. Bu benim sevdiğim/sevebildiğim bir tarz: Hayatta pek rastlamayacak olsak bile sizi başka bir yere götürecek kadar argüman barındıran, okuması kolay ancak ekstrem duygular hissettirmeyen öyküler. Kitabın beklentimin altında kalması ise kitabın arka kapağını ve bu kitabı Stefan Zweig’ın bir öyküsünü(Amok Koşucusu’ydu) okuduktan sonra okumam oldu.
#okudumbitti #kitapyorumu Hep Eve, kahramanlarının sürekli kendi içlerine ya da yaşam alanlarına döndüklerini konu alan öykülerden oluşuyor. En çok Zehir isimli öyküyü sevdim ama temelde beni sarıp sarmalayan bir okuma süreci yaşamadım. Arka kapağına baktığım zaman uzun uzadıya yorumlar döktüreceğimi sanmıştım ama yanılmışım. Olmadı bu defa. Belki ileride yeniden karşılaşırız Rose-Innes

Yazarın biyografisi

Adı:
Henrietta Rose İnnes
Unvan:
Güney Afrikalı Yazar
Doğum:
14 Eylül 1971
Henrietta Rose-Innes Arkeoloji ve Biyoloji bölümlerini bitirdikten sonra Cape Town Üniversitesi’nde Yaratıcı Yazarlık alanında yüksek lisansını tamamladı. İngiltere’de East Anglia Üniversitesi’nde aynı alanda doktora çalışmalarını yürütüyor. 2007 yılında Güney Afrika PEN Edebiyat Ödülü’nü ve Zehir adlı öyküsüyle HSBC/PEN Edebiyat Ödülü’nü, ertesi yıl ise Afrika Edebiyatı dalında Caine Ödülü’nü kazandı. Öyküleri Granta, AGNI ve The Best American Nonrequired Reading 2011 gibi çeşitli uluslararası yayınlarda yer aldı ve Fransızca, İspanyolca ve Almanca dahil olmak üzere çeşitli dillere çevrildi. Shark’s Egg, The Rock Alphabet, Nineveh ve Green Lion adlı romanları vardır.

Yazar istatistikleri

  • 14 okur okudu.
  • 4 okur okuyor.
  • 15 okur okuyacak.
  • 3 okur yarım bıraktı.