Odisseus Elitis

Odisseus Elitis

Yazar
6.6/10
12 Kişi
·
28
Okunma
·
7
Beğeni
·
852
Gösterim
Adı:
Odisseus Elitis
Unvan:
Yunan Nobelli Şair
Doğum:
Kandiye, Yunanistan, 2 Kasım 1911
Ölüm:
Atina, Yunanistan, 18 Mart 1996
1911’de Girit’te, Kandiya’da doğdu. Öğrenimine Mi­dil­li kökenli ailesiyle birlikte yerleştiği Atina’da başladı ve Atina Üni­ver­sitesi’nde Hukuk Fakültesi’nde tamamladı. İlk şiirlerini 1935’te Seferis ve Embirikos gibi Ta Nea Grammata adlı dergide yayımladı. Ge­le­neksel Yunan lirik şiirini yenilikçi bir anlayışla canlandırırken Ege’nin doğasından ve folklorundan olduğu kadar Fransız gerçeküstücü şairlerden de yararlandı. 1940-1941 yıllarında Arnavutluk cephesinde İtalyanlara karşı teğmen olarak savaştı. 1948-1952 ve 1969-1971 yılları arasında Pa­ris’te kalan ve bi­rçok önemli Fransız yazarıyla dostluklar kuran Elitis 1960’da Akison Esti adlı şiir kitabıyla Ulusal Şiir Ödülü’nü, 1979’da da Nobel Edebiyat Ödü­­lü’nü aldı. Yirmiye yakın şiir kitabı, denemeleri, çevirilerinin yanı sıra resim çalışmaları da vardır. 1996’da Atina’da öldü.
Gel birlikte gidelim, dostum, varsın taşlasınlar bizi,
Varsın suçlasınlar başlarımız bulutlarda yürüyoruz
diye -
Onlar ki hiç anlamamışlardır,
Bizim hangi demir, hangi taş, hangi kan ve hangi
ateşle
Yapılar ve düşler kurup türküler söylediğimizi.
Gökkuşağı vuran kıyılar sulara iniyor
Yelken açmış gemiler çayırlarda yüzüyor
En saf kızlar
Çırılçıplak koşuyor erkeklerin gözünde
Ve çitin ötesinden alçakgönüllülük
Çocuklar, diye bağırıyor, bundan güzel dünya yok!

Çalıyor dünyanın en doğru anı!
Anlaşılan bir yerlerde birileri eğlenmekte ama evler ya da insanlar hiç yok ortalıkta yakınlarda olmayan gitarları ve başka gülüşleri duyuyorum.
Belki de çok uzaklarda, göklerin yanık odunları içinde
Andromeda'da, Kutup Yıldızı'nda ya da Sünbüle'de...
Acaba aynı mıdır yalnızlık bütün dünyalarda?
Ölümün kapısındaki pusu
Yazgının eteğine işlenmiş karışık desenlerde
Yok olup giden düşünce gibi
...
ince bir iple inerek
gecelerde
aradım beyazı en üst gücüne kadar
ve de siyahı Umudu gözyaşlarına kadar
umutsuzluğun en son ucuna kadar Neşeyi
''Böyle sık sık güneşin sözünü ettikçe
Dilime kıpkırmızı bir gül dolanır.
Ama susmak da elden gelmiyor.''
120 syf.
·6 günde·6/10
Mistik yunan mitelojisinin ağları ve kilisenin ikonaları ile bezenmiş şiirler, zaman zaman slavlara ve frenklere atılan taş ve milliyetçi bir bakış açısıyla yazılmış. Güzel bir yapıt ama önerebileceğim bir kitap değil. Nobel ödüllü olduğunu görünce insan Neruda bekliyor Bukowski bekliyor... Ancak şu da bir gerçek ki şiir kendi dilimizde çok daha şık duruyor.

Yazarın biyografisi

Adı:
Odisseus Elitis
Unvan:
Yunan Nobelli Şair
Doğum:
Kandiye, Yunanistan, 2 Kasım 1911
Ölüm:
Atina, Yunanistan, 18 Mart 1996
1911’de Girit’te, Kandiya’da doğdu. Öğrenimine Mi­dil­li kökenli ailesiyle birlikte yerleştiği Atina’da başladı ve Atina Üni­ver­sitesi’nde Hukuk Fakültesi’nde tamamladı. İlk şiirlerini 1935’te Seferis ve Embirikos gibi Ta Nea Grammata adlı dergide yayımladı. Ge­le­neksel Yunan lirik şiirini yenilikçi bir anlayışla canlandırırken Ege’nin doğasından ve folklorundan olduğu kadar Fransız gerçeküstücü şairlerden de yararlandı. 1940-1941 yıllarında Arnavutluk cephesinde İtalyanlara karşı teğmen olarak savaştı. 1948-1952 ve 1969-1971 yılları arasında Pa­ris’te kalan ve bi­rçok önemli Fransız yazarıyla dostluklar kuran Elitis 1960’da Akison Esti adlı şiir kitabıyla Ulusal Şiir Ödülü’nü, 1979’da da Nobel Edebiyat Ödü­­lü’nü aldı. Yirmiye yakın şiir kitabı, denemeleri, çevirilerinin yanı sıra resim çalışmaları da vardır. 1996’da Atina’da öldü.

Yazar istatistikleri

  • 7 okur beğendi.
  • 28 okur okudu.
  • 12 okur okuyacak.
  • 1 okur yarım bıraktı.