Ayfer Tunç, bu romanda aşkı romantikleştirmek yerine tüm karmaşıklığıyla ele alıyor. Karakterlerin kusurları, kararsızlıkları ve iç çatışmaları hikâyeyi daha gerçekçi kılıyor. Okurken bazı karakterlere kızıyor, bazılarına hak veriyor, bazen de kendinizden parçalar buluyorsunuz.
Romanın en güçlü yanı, aşkın tek başına mutluluk getirmeye yetmediğini ve insanların geçmişleriyle yüzleşmeden geleceğe yürüyemeyeceğini göstermesi. Yavaş ilerleyen bölümleri olsa da karakterlerin derinliği ve anlatımın samimiyeti kitabı etkileyici kılıyor.
“Bazı aşklar mutlu sonla değil, bıraktığı izlerle hatırlanır.”