Geceleri sabahlara kadar okumayayım da ne yapayım? Ben, el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla baş başa kalmak saatini dört gözle beklerim. Çünkü bu ömrümün bütün hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir.
Bir akşam mektubunda her şeyin mümkün olduğunu, mümkün olmayan tek şeyin seni kaybetmem olduğunu yazmıştın; olmaksızı mümkün kılmak için hafifçe dokunmak mümkün olurdu oysa.