Altı otuza yetişemedim; yedi kırka kaldım.Evden kızacaklar ama onlar da para bulurlarsa sinemaya gideceklerdi; muhakak bulmuşlardır, kadın kısmı aklına bir şey koyar da yapmaz olur mu?...
Hayat bana binlerce cephe açtı, bazılarına koştum, bazılarına yetişemedim. İnsan hayatında öyle bir dönem var ki koşu biter, artık varman gereken yerdesindir.
senin hiç
tembel pazar sabahları
öğle sonlarına dek
uzayan mükellef aile boyu
pazar kahvaltıların
olmadı ihtiyar
ya hâmin eksik kaldı sofraya
yahut sen devamsızdın
bu tür mutluluklara
koştun yetişemedim
başlayalı çok oldu
bir kenara iliştin
zaten sen hep iliştin
suya sabıra yağmura
ayaküstü çekilen toplu mutlu fotoğraflara
" bir çok şiir de içimde kayboldu gitti.
gömülmedi.
sonra bir gül filizlendi.
derken boynu büküldü.
ilk baharda tekrar dikeldi.
sonraki bahar da çiçeğini aldı ve gitti.
uzanıp almaya yeltendim.
yetişemedim.
atar damarımı dikeni deldi.
kırmızıydım bir anda
son kez kırmızı.
...
"