Sustuklarımız çiçeklere emanet..Şiir
Merhaba okur dostlar, 
Adnan Yücel'in okumuş olduğum 7’nci kitabı 
Acıya Kurşun İşlemez oldu. Şairin diğer kitaplarına göre daha mı farklı, yoksa benim hayatımdaki zamanlaması mı farklı denk geldi bilemedim doğrusu ama bu kitap biraz farklı vurdu..
Kitapta öyle dizeler var ki, insanı kendi içindeki karanlık dünyasına hapsediyor.
Söyler misin?
Zindanda çiçekler nasıl yetişir. (s.24)
Okurken düşündüm o kadar çıkmazda, o kadar yorgun hissettiğin bir anda, etrafındaki her şey üzerine üzerine gelirken insan nasıl olur da yine de güzellik arar, nasıl çiçek yetiştirir?.. Adnan Yücel bu soruyu sorarken aslında cevabını da veriyor o çiçekler zaten o zindanın içindeki inatla dirençle yeşeriyor...
Anlatsam şimdi
Bir daha dinleyebilir misin? (s.65)
Sanki birine içini dökeceksin ama taşıyabilir mi diye korkup susuyorsun ya, işte tam o an... Adnan Yücel kelimeleri birer yük gibi değil de, birbirine tutunulacak birer dal gibi kullanmış burada. Kitap bittiğinde hissettiğim şey, birinin hayatına misafir olmak gibiydi. Süslü cümleler yok, olduğu gibi anlatmış her şeyi.. Kendi payıma aldıklarım bana yeter! Şiir dediğin de zaten bu değil mi?..
Başkasının acısında kendi yaramızı merhemlemek. Okuyun okutun ama en çok da kendi payınıza düşeni alın.
Adnan Yücel'in okumuş olduğum 7’nci kitabı Acıya Kurşun İşlemez oldu. Şairin diğer kitaplarına göre daha mı farklı, yoksa benim hayatımdaki zamanlaması mı farklı denk geldi bilemedim doğrusu ama bu kitap biraz farklı vurdu..
Kitapta öyle dizeler var ki, insanı kendi içindeki karanlık dünyasına hapsediyor.
Söyler misin?
Zindanda çiçekler nasıl yetişir. (s.24)
Okurken düşündüm o kadar çıkmazda, o kadar yorgun hissettiğin bir anda, etrafındaki her şey üzerine üzerine gelirken insan nasıl olur da yine de güzellik arar, nasıl çiçek yetiştirir?.. Adnan Yücel bu soruyu sorarken aslında cevabını da veriyor o çiçekler zaten o zindanın içindeki inatla dirençle yeşeriyor...
Anlatsam şimdi
Bir daha dinleyebilir misin? (s.65)
Sanki birine içini dökeceksin ama taşıyabilir mi diye korkup susuyorsun ya, işte tam o an... Adnan Yücel kelimeleri birer yük gibi değil de, birbirine tutunulacak birer dal gibi kullanmış burada. Kitap bittiğinde hissettiğim şey, birinin hayatına misafir olmak gibiydi. Süslü cümleler yok, olduğu gibi anlatmış her şeyi.. Kendi payıma aldıklarım bana yeter! Şiir dediğin de zaten bu değil mi?..
Başkasının acısında kendi yaramızı merhemlemek. Okuyun okutun ama en çok da kendi payınıza düşeni alın.
Perili, gulyabanili bir köşke hizmetçi olarak giden Muhsine Hanım merak etmemesi gereken şeyleri merak eder. Aklını oynatan ev halkının imdadına Hasan bey yetişir ve perili oyunun altından yine insanlar çıkar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap genel olarak akıcı olsa da konu öyle yavaş gelişiyor ki başlarda sıkılmadım desem yalan olur. Ben hemen olsun bitsin, olaya girsinler istiyorum. Ne yazık ki her kitap farklı olduğu gibi her yazar da farklı ve kişisel tercihler kimseyi ilgilendirmez. O yüzden eğer siz yavaş gelişen hikâyeleri seviyorum derseniz bayılarak okursunuz; güzel bir kurgu. Tür olarak askerî geçse de pek askerî kısma girilmemiş. Daha çok gençlerin dilinde konuşacak olursak "arkadaşımın abisi" trope'u sayılabilir bence.
Konuya genel anlamda bakacak olursak; kızımız, babasının ölümünden sonra annesinin yeniden evlenmesiyle üvey babası tarafından yok sayılır ve zaman zaman şiddete uğrar. Bu sebeple okulunu onlardan uzakta, İstanbul'da seçerken yazlarını ise en yakın arkadaşının evinde geçirir.
Her şeyi değiştiren gece ise arkadaşının doğum günü için yaptığı pastayı, daha önce sadece fotoğraflardan gördüğü abisiyle çarpışarak mahvedince yaşanır. İkili yenisini almak için gecenin bir yarısı yola çıkar ve ufak çaplı didişmelerle birbirlerinden hoşlanmaya başlarlar.
Zaman böyle tatlı tatlı geçerken adamın bir göreve gitmesi gerekir. Gitmeden önce kızımıza evlilik teklifi eder ve aynı gün resmî nikâh kıyarak evlenirler. Sonrasında ise kızımız, adamın görevde şehit olduğunu ve hamile olduğunu aynı anda öğrenir.
Üvey babası bu durumdan hoşlanmaz. Önce onu döver, daha sonra ise çocuğu aldırmak için uğraşır. Tam o anda imdadına kızımızın kardeşi yetişir ve bir şekilde oradan kaçmayı başarır.
Burada bir zaman atlaması olur ve kendimizi dört yıl sonrasında buluruz. Kızımız çalıştığı şirkette bir ödül alacakken şirket saldırıya uğrar ve onu kurtaran kişi, öldü sandığı kocasından başkası değildir!
Selamlar
Serinin 3. Kitabını okudum bu ay. İlk 3 kitap arasında en sevdiğim oldu diyebilirim. (Daha önce okuduğum halde net hatırlayamadığımı da fark ettim.) Dursleylere ziyarete gelen Marge Hala yüzünden evden kaçan Harry’nin imdadına Hızır Otobüs yetişir. Yaptığı şeyden dolayı okuldan atılacağını düşünen Harry, sihir bakanı Fudge’i görünce bir miktar korkar. Yalnız yolunda gitmeyen bir şeyler vardır, Azkaban’da tutsak olan Sirius Black ruh emicileri de alt edip oradan kaçmıştır. Voldemort’un sadık dostu olduğu düşünülen Sirius Black’in hedefi Harry midir yoksa başka şeyler de olacak mıdır bunu okurken görüyoruz. Oldukça heyecanlı geçen kitapta uzun uzun Hogwarts’ı, dersleri, hocaları, Quidditch maçlarını okuyoruz. Hogwarts’a doyuyoruz yani. Kitapta aslında verilmek istenen mesaj dostluğun, sadakatin ne denli önemli olduğu. 4. Kitabı heyecanla bekliyorum :)
#harrypotterveazkabantutsağı #harrypotterandazkabanprisoner #yky #reading
Kaçışın Sonu Yazgıysa
Kral Oidipus beni en çok etkileyen tragedyalardan biri oldu. Çünkü bu hikâye yalnızca bir adamın yıkımını değil; kaderden kaçmaya çalışan bir insanın, tam da ondan kaçarken kaderine yakalanışını anlatıyor.
“Bu çocuk büyüyünce babasını öldürecek ve annesiyle evlenecek.”
Bu kehaneti duyan Thebai kralı Laios ile kraliçe Iokaste, oğullarını doğar doğmaz ölüme terk eder. Ancak Oidipus ölmez; başka bir aile tarafından büyütülür ve gerçek anne babasını bilmeden yetişir.
Yıllar sonra aynı kehaneti kendisi de duyunca, büyüdüğü insanlara zarar vermemek için evinden ayrılır. Fakat kaderden kaçmak için attığı her adım, onu kaçmaya çalıştığı sona biraz daha yaklaştırır. Yolda karşılaştığı bir adamı öfkeyle öldürür; onun öz babası Laios olduğunu bilmez. Ardından Thebai’ye gelir ve şehri Sfenks’in yarattığı felaketin ortasında bulur.
Sfenks’in sorduğu bilmeceyi çözen Oidipus, Thebai halkını kurtarır ve kahraman ilan edilir. Eski kral ölmüş olduğu için tahta geçer; ödül olarak dul kraliçe Iokaste ile evlenir.
Trajedinin asıl ağırlığı da burada başlıyor.
Kitap başladığında Oidipus zaten Thebai kralı, Iokaste ile evli ve çocuk sahibi. Halk onu kurtarıcı olarak görüyor. Ancak şehir büyük bir salgının pençesinde. Bunun sebebini araştırdığında korkunç bir kehanet ortaya çıkıyor:
“Eski kral Laios’un katili bulunup cezalandırılmadan şehir kurtulmayacak.”
Oidipus da katili bulmaya karar veriyor.
Ve böylece hikâye bir trajediden çok bir soruşturma gibi ilerlemeye başlıyor. Oidipus gerçeği bizimle birlikte adım adım araştırıyor. Her yeni ipucu, çözülen her düğüm, onu kaçamayacağı hakikate biraz daha yaklaştırıyor.
Kral Oidipus bu yönüyle benim için yalnızca bir tragedya değil; kader, özgür irade ve insanın kendi gerçeğiyle yüzleşmesi üzerine unutulmaz bir metin oldu. Bir dedektif
Merhaba kitap severler
Size bir Türk edebiyatı klasiği ile geldim
Çingene
Ahmet Mithat Efendi
96 sayfa
10/6
Şems Hikmet Bey, ailesi ile yaşayan bir beydir.
Bir gün arkadaşlarıyla birlikte Kağıthane tarafları kayıkla açılırlar.
Orada bir çingene kızı ile tanışır ve ona ilk görüşte aşık olur.
Kızın müziğe ve enstrümana olan yakınlığı, çabucak öğrenmesi Şems Hikmet Bey'i cezp eder ve çingene kızı Ziba ya eğitim vermek ister.
Eğitim ile onun bir hanımefendi olacağını düşünür.
Neredeyse bir sene eğitim aldırır...
Bakalım Ziba eğitim alınca değişecek mi yoksa içindeki çingenelik baki mi kalacak?
Şems Hikmet Bey onu kabul ettirip evlenecek mi?
Güzel, felsefe tarafı da biraz yoğun bir kitaptı.
Yazarın Esrar-ı Cinayet adlı eserini de okumuştum, kendi düşüncelerine kitap için de yer veren bir yazar.
Alıntılar
Aslında maya insan olduğundan yine insan sayılır.
Her ağaç her zaman eğilebilir.
Sendeki bu güzellik beş para etmez.
Ancak sevdayı cinnet derecesine vardıracak kadar hislerine yenik düşenlerden olmayacağınızı da bilirim.
