"-Paydos ..."diyecek bize bir gün tabiat anamız,
"-Gülmek , ağlamak bitti çocuğum..."
Ve tekrar uçsuz bucaksız başlayacak:
görmeyen , konuşmayan , düşünmeyen hayat...
Ayrılık yaklaşıyor her gün biraz daha,
güzelim dünya elveda ,
ve merhaba kainat...
-Özgürlük mü dedin? Burada özgür değil miyiz ki?
-Sen kadın olduğun için anlamıyorsun.Sana şu kadarını söyleyeyim ; çölde açlıktan ölmekte olan bir çakal , kafesteki karnı tıka basa tok bir aslandan daha mutludur.