Aslında bizler varolmayana inanmak üzere programlanmışız, çünkü bizler acı çekmek istemeyen canlılarız. Bu nedenle, tüm gücümüzü, bu çabaya değen şeyler olduğuna ve bu nedenle yaşamın bir anlam taşıdığına ikna olmak için harcıyoruz.
Günün sonunda kendimi uyku hapı alırken, geç saatlere kadar okurken buluyorum; ertesi gün de uykumu alamamış, halsiz bir halde geziyorum. Ne kendime ne de bir başkasına faydam dokunuyor.