Yoruldum artık!
Seviyormuş gibi yapanlara
İnanıyormuş gibi davranmaktan,
Kırmamak uğruna kırılmaktan,
Haklıyken haksızmış gibi susmaktan,
Yoruldum artık?
Menfaatçi, ikiyüzlü insanlardan,
Doğruları söylerken
Yanlış anlaşılmaktan,
Ve hatta hiçbir zaman
Anlaşılamamaktan Yoruldum!
Saf adaletin var olduğunu sanırdım. Evet, bir zamanlar ben yeryüzünde ne kadar kötülük varsa önleyeceğime, ne kadar suçlu varsa hepsiyle başa çıkacağıma inanırdım. Ama boyumun ölçüsünü aldım. Hayat öğretti bana. Hayat acıyla, kederle, kanla öğretti bana. Yoruldum artık, çok yoruldum. Yalnızca bedenim değil, aklım da yoruldu, ideallerim, tutkularım, duygularım, beni ben yapan ne varsa hepsi yoruldu.
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve simdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın başından başlayabilirim.