eller boşta kalıyor,
tutunamıyorlar toprağa.
anlatamıyorlar anlatılamayanı.
anlatmak gerek:
düşman sarmış her yanı
oysa,
mesela selim ışık
anlatmadan anlaşılmaya aşık.
içsem de bir kadeh hayat iksirinden,
zamansız ayrıldım, bilinsin fikriye’den.
bıkmadım ki doyayım o narin ellerinden,
ümmid-i aşkım saracak seni, cefakâr teninden.