Tekrar tekrar söylüyorum, gururlu olmayın. Ne küçüklere, ne büyüklere karşı gururlu davranın. Size sırt çeviren, aşağılayan, söven, iftira edenlerden nefret etmeyin. Zındıklardan, kötüyü öğretenlerden, maddecilerden yalnız iyi olanlarından değil, çünkü hele bu zamanda aralarında epey iyiler de bulunuyor, kötülerinden de nefret etmeyin. Dualarınızda onları, "Duacısı olmayanlarla Sana dua etmek istemeyenleri koru, Ulu Tanrım!" diye anarsınız. Ayrıca, "Bunu kibrimden dilemiyorum Tanrım, çünkü kendim herkesten aşağıyım," diye eklemeyi unutmayın... Hıristiyan milletini sevin, sürüyü yabanların ellerine kaptırmayın. Tembellikle kibre, çıkarcılığa dalarsanız başka ülkelerden yabancılar gelip sürünüzü elinizden alırlar. Millete hiç durmadan, yılmadan İncil'i anlatın... Doğruluktan ayrılmayın... Gümüş, altın toplamaya bakmayın. İmanınız bütün olsun, sancağınızı yücelerde tutun.
Sayfa 214·Kitabı okudu
Nice nice uzun denemelerden sonra gördüm ki, insan elde edebileceği mutluluk kavramını pek yücelerde tutmamalı, biraz değiştirmelidir, hiç olmazsa. Mutluluğu kafamızda, hayalimizde değil de; günlük yaşantımızda, eşimizde, yüreğimizde, yatağımızda, soframızda, atımızın sırtında, ocağımızın başında, yurdumuzda aramalıyız.
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Yaşamak, bizim en büyük özgürlüğümüz artık Acıların, gözyaşlarının da bilincine vararak Bağırıp çağırmadan, boyun büküp ağlamadan Yaşamak... enginlerde salınıp, yücelerde coşarak
Yaşamak, bizim en büyük özgürlüğümüz artık Acıların, gözyaşlarının da bilincine vararak Bağırıp çağırmadan, boyun büküp ağlamadan Yaşamak... enginlerde salınıp, yücelerde coşarak.
Sayfa 57·Kitabı okudu
Şiir
1. Kevn ü fesâd âleminin şânıdır fenå Bu şeş cihette gayr-ı taalluk nedir ana. 2. Biçâredir o dil ki, eder çerha ittikā Serkeştedir o kim ola balini âsiya. 3. Yoktur vefâ bu nāsda hiç etme itimad, Cân ü gönülden eyle hemân Hakk'a ittika. 4. Aldanma bu rusûm ü bu adâta zen gibi Ger merd-i aşk isen, yeter âzâdelik sana. 5. Kalbin mukayyed eyleme sayd-ı mekesle kim, Anka hem aşiyānedir a'la şikâr ona. 6. Ferhunde mürgdür dil ü irfân gıdasıdır Cehl-i sütühânı verme kim, ekl etmez ol hüma. 7. Nûr-ı Hüda olur çü gıda rûha dem-be-dem, Bu nân ü abı yükleme, olımaz ona gıda. 8. Dil verme bu hayatta, sakın etme itibar, Kim sende åriyettir, anı hem alır Hüda. 9. Ver Hakk'a bu emâneti, sen zinde ol ebed, Åb-ı beka ile doludur, kase-i fena, 10. Mevt-i İrådidir çün sana ab-ı zindegi, Mútů kalbe en temút buyurmuş ol reh-nümâ,
Sayfa 539 - Bedir Yayınevi·Kitabı okudu
1000Kitap
İnsanın payına düşen her olay yücelerde belirlenir.
Sayfa 100·Kitabı okudu