Bedene girerken ruh veya bedenin ölümsüz, Meleki çekirdeği olan iç merkezi, biri gökte kalan ve diğeri beden zindanı veya kalesine inen iki parçaya ayrılır.
Bu yüzdendir ki insan ruhu dünyada daima mutsuzdur;
gerçekte Diğer yarısını, Göksel " diğer beni "ni aramaktadır o ve Meleki yarısı ile birleşip, Göksel durağını yeniden elde edinceye değil nihai kurtuluşa ve mutluluğa eremeyecektir.
İnsanın Kemali bu yüzden bir kez daha manevi " ben "iyle, gerçek "ben"i olan ve "imek" için "olması" gerektiği meleki prototipiyle birleşmektir, yani gerçekten Ne "ise" o olmalıdır o ve gerçek "ben"i olan koruyucu meleği ile birleşmedikçe huzura kavuşamayacak ve kozmik dehlizin Yollarında kaybolmuş bir çocuk olarak sürdürdüğü gezintiyi sonra erdiremeyecektir.