YÜSRA
@yuposss
"Geç git, kuş, geç git, bana da geçip gitmeyi öğret!"
Sessizlik, kendini dinlemek. Kendinle kavga etmek, susturamamak. Görmezden gelememek acıyı. Onu da sahiplenmek. Bazı ruhların kendini kandırmaya gücü yoktur, ne ise perişan eden yüzleşip dururlar. Ben de onlardan biriydim. Günlerdir süren bu halim, o kurup durduğum hayalimi avcuma almak için değil mi? O olmazsa ben eksiğim, farkındayım. Kendimle barışmadan kime hayrım dokunabilir?
Kendimi bildim bileli, hikayeler anlatan bir kadının yanındaydım, hafızası olmuştum onun. Emanetçisi. Kelimelere, hikayelere sahiptim. Azize'den toplamıştım hepsini. Ondan dinlediklerimle yeni hikayeler uydurmaya başladığım gün bana, git, demişti. Uzaklara git artık. Bir gün bunun olacağını bilirmiş gibiydi. Toydum. Uzaklar ise cazibeli. Gitmek zaten hep baş belası. Bana izin veren de madem o, tereddüt etmeden çıktım yola. Evinden çıkamayan korkakların hayalidir gitmek, dillerine dolayıp dururlar: Gidelim. Ben Azize'nin torunu, gözü kara kızı! Korkmak ne kelime! Yol benim, kader benim. Alır başımı giderim!
Kulaklarımızı tıkaçlarla kapatıp birisini dinlemeye çalışmanın ne derece saçma olduğunu düşünün. Verilen mesajı duyamayız ve söylenenleri kaçırırız. Zaten bu nedenle dinleyiciler kulaklarında tıkaçlarla dolaşmaz. Ancak söz konusu olan sözel olmayan davranışların sessiz dilini görmek olduğunda, birçok insanın gözlerinin bağlı olduğunu söyleyebiliriz.
...Sözlü ifadelerimizi anlamak açısından dikkatli dinleme ne denli önemliyse, beden dilimizi kavramak açısından dikkatli gözlem de aynı ölçüde önemlidir.
... çok küçük davranışların büyük önem ifade edebileceğini öğrendim- bir gülümseme, baş hareketi ya da nazik bir dokunuşun çok şey demek olabileceğini, hatta iyileştirici bir etki gösterebileceğini.
Düne GidenŞiir
Olmamış bir şeye inanan insan
Geride, hep geridedir.
Tüm olmakta olanları
Değil anlamak, göremez bile.
Karanlığını yoğun'a boyar,
Bir bugün içinde ölemez bile..
Gider, boyuna düne gider.
