Eda
@yzneda
Gerçek şu ki, insanlardan pek hoşlanmam!
Bu insanlar dünyada nasıl yaşamak lazımsa öyle yaşıyorlar, vazifelerini yapıyorlar, hayata bir şey ilave ediyorlardı. Ben neydim? Ruhum, bir ağaç kurdu gibi beni kemirmekten başka ne yapıyordu?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ama bir tabutun üstündeki çiçeklerin ne anlamı olabilir ki ?
En kötüsü, hayır demeyi öğrenemedim. Yemeğe kal, dediler: kaldım. Oysa, kalınmaz. Onlar biraz ısrar ederler; sen biraz nazlanırsın. Sonunda kalkıp gidilir. Her söylenileni ciddiye almak yok mu, şu sözünün eri olmak yok mu; bitirdi, yıktı beni.”
Puan vermedi·80 syf.·
Beğendi
·6 saatte okudu
·2018 39. kitabı
Çektiğim hissiz ve bulanık uyku, ölüm ve yaşam arasındaki koşumda verdiğim tek molaydı...
