Puan vermedi·710 syf.·
2024 33. kitabı
Berîya binivîsim dizanim wê nivîsek dirêj be. Min ev pirtûkê yekem car, li pirtûkxaneya bajarê lê dimînim dît. Ez ji bo pirtûkên Sartre ya bi navê "hebûn û nebûn" û pirtûka Heidegger ya "hebûn û wext" çûbûm pirtûkxaneyê lê beriya wan rastî vê pirtûkê hatim û min wêneya wê kişand. Wan çaxa piştî Spinozayî valahiyek gelek mezin di jiyana min de rû dabû. Min jî dixwest xwe biavêjim hebûnperestan û wê valahiyê bi wan tije bikim. Gava min didît fikrên min, sedsal berê hatine gotin hestek nûwaze li ser dilê min rûdinişt. Di Spinozayê de min gelek caran ev çêj tehm kir û Spinoza tehmek wisa li ser min hiştibû ku min digot ti carî ez nikarim tehmek wisa ji kesekî din bistînim. Lê heta rastî vê pirtûkê hatim....
Pereyê pirtûkê hinek giran bû ji ber wê kirîna wê wext xwest hinek. Li zankoyê min pirtûkê sipariş da û hat. Di wê demê him ji ber nexweşiya xwe him jî ji ber meseleyên taybet, rojên min bi krîz û nobetan derbas dibû. Wextê pirtûk kete destê min, min dest pirtûkê nekir lê heftiyek du heftî ji ser derbas bû min xwe negirt û min dest xwendinê kir. Min gelek cihên pirtûkê xêz kirin. Lê nexweşiya min dev ji min berneda. Çend rojan li xestê razam û dema bijîşkê min pirtûkê dît şaş ma. Got "waow sen ne güzel kitaplar okuyorsun!. Keşke senin gibi bunlarla ilgilenebilseydim". Min jî tiştek negot û çû. Min pirtûk xilas kir lê di dawiyê de min ferq kir ku min xwendinek kûr li serê nekiriye. Ji ber ku rojên min gelekî bi êş û keser derbas bûn. Ango wê demê bihar hatibû welatê me lê nehatibû min, tiştên ku di wêxtî jî min dikir di bin zivistana hundirê min de buz digirtin, wekî vê pirtûkê....
Du sê meh derbas bûn û ez hinekî hatim ser xwe. Çawa min dît baş im, min dîsa niyet kir bixwînim. Vê carê ji ya berê xweştir derbas dibû. Ez li serê gelekî hûr dibûm û min notên gelek
NirxandinekEdebiyat & Roman
Ji gelek alîyan ve ev pirtêkeke serkeftî ye. Alîyên alegorîk û dîstopya…
Lê çendek xalên neyînî yên li ber çavên min ketî jî hebûn elbet. Wekî mînak pirtûk bi awayekî girtî di nava zanist û honakîyê de asê maye. Mesela dema mirov dixwîne tê dîtin ku li gelek ciha agahî û tespîtên zanistî dike. Ev yek jî rê lê vedike ku weke ku mirov tez dixwîne ango gotareke zanistî dixwîne. Ji aliyê din ve jî taswîr û hevokên honakî jî hene û serkeftî ne. Ev herdu hêmanên girîng wek ku di haman coyê de nikare biherike û ev yek dikare xwînerekî nerehet bike.
Dê bibe Zehmet lê ji kerema xwe re bixwînin :)·354 syf.·Kurdî
10/10
2022 31. kitabı
Merheba hevalno, îro ez ê perçeyek girîng a ji Kûllîyata Ehmedê Xanî bi navê Eqîdeya 'Îmanê (bi Tirkî inanç risalesi) analiz bikim û lêkolînim. Di serî de ez dixwazim di derbarê Ehmedê Xanî de hin agahiyan bidim we. Helbestvanê Kurd ê hêja Ehmedê xanî, ji bilî navê xwe, nasnavên “Mela”, “Pepûk” û “Kurdî” jî bi kar aniye.Bi navê “çalê” (bi Tirkî Çukur) tê zanîn niha jî "Çelê" (Çukurca ) û îro di nav sînorên Colemêrgê de xanek hatibû çêkirin. Bi demê re li vir gundek ava bûye û jê re dibêjin Xan. Ehmedê Xanî ku bi eslê xwe ji Bazîd bû û eşîra wî Xanî li vir bi cih bûne û li gel eşîrên Pinyanîşî û Ertûşiyan re dijîn.Ehmedê xanî li Bazîdê ku lê ji dayîk bûye dawî li jiyana xwe ji li vir anî.Ji bo ziman, edebiyat û dîroka kurdî gelek ked da.
4 berhemên Ehmedê Xanî hene ku em wan teqez dizanin. ji van ya herî girîng Mem û Zîn e.
1-Nûbehara Biçûkan
2-Eqîdeya Îmanê
3-Dîwan
4-Mem û Zîn
Nûbehera Biçûkan ( Çocukların Yenibahar 'ı) wek ferhengekê ye û Ji berê ve li Iraqê di medreseyan de wek pirtûkek dersê ji zarokan re tê hînkirin.
û dema ku ev pirtûkên wî werin lêkolînkirin, tê fêmkirin ku ew mezheba fikhî da şafiî, mezheba Îtikadî da Sûnnî- Eş'erî û ji nava Tarîkadan da jî Neqşbendî ye.
Em werin ser naveroka pirtûkê. Pirtûk a Ehmedê Xanî ye lê analîz û şîrove ji aliyê Mamoste Kadri Yıldırım ve hatiye kirin .Eqîdeya Îmanê berhemeke helbestî ye ku ji 70 dubendiyan (beyit)pêk tê û li gor bîr û boçûna mezheba sunnî/eş'erî ku yek ji rêgezên baweriya îslamê ye hatiye nivîsandin.Di vê xebatê de ku di çarçoveya zanista Akaîd/kelamê de ye, li gorî metodolojiya vê zanistê prensîbên baweriyê (a îmanê ) di sê kategoriyan de hatine destgirtin.
Teolojî (mijarên îlahî): Hebûn, Yekîtî û Taybetmendiyên Xwedê; çarenûs (qeder) û azadiya mirovan, têkiliya bawerî-çalakiyê; rewşa gunehkarê mezin
JI HEYWANTIYÊ TA JI XWEDAYIYÊ: HOMO SAPIENS...Kurdî
Puan vermedi·412 syf.·
2020 4. kitabı
Silav ji we re, ez ê îro qala pirtûkeke binavûdeng bikim. Li ser vê pirtûkê gelek tez hatine nivîsîn, gelek rexne hatine kirin û di demek gelek kurt de gelek zimanan hatiye wergerandin. Pirtûka Sapiens ji aliyê Yuval Noah Harari hatiye nivîsîn û di sala 2011ê de hatiye weşandin. Pirtûk heya 100 rûpelê bi teorîyên meteryalîst ên werarê qala zayîna mirov dike. Ew diyar dike ku her çend di demekî de li cîhanê gelek nijadên mirovan ên wekî Homo Sapiens, homo eractus an neandertal hebûn jî, ji wan Homo Sapiens tenê maye. Sedema vê tiştê nizanibin jî wisa texmîn dikin ku homo sapiens bi saya têkiliya nav xwe de ji holê ranebûye. Jixwe serpêhatiya mirovî ya kelecanî jî piştî vê têkiliyê dest pê kiriye.
Piştî xwendina vê pirtûkê, em careke din têdigihin ku di dîrokê de mirov çiqasî zalim bûne û ji bo pereyan çi kirine. Em dibînin ku Spanîyan çawa şaristaniyên Amerîkaya Başûr ên bi hezaran salan ji bo zêran tarûmar kirine, welatên ewropayî çawa ji bo madenan êrîşî Hindistanê kirine, çawa zengintirîn axên dinyayê (Efrîka) kirine cihên herî feqîr. Pirtûk ji bo du sed salên dawîn jî şibandinek gelek nûwaze dike û dibêje dîn, ji bo mirov bên kedî kirin hatiye afirandin. Di dinyaya nûjen de olek nû derketiye. Navê olê kapîtalîzm e û xwedayê wê jî pere ye....
Ez ji bo xwe bibêjim heta 200 rûpelên pêşîn pirtûk gelek xweş diherikî, min di carekî de 200 rûpel xwend lê piştî 200 rûpelê seyra pirtûkê guherî. pirtûk heta 200 rûpelên pêşî bi awayekî objektîf û li gor zanistîyê dimeşiya lê piştî 200 rûpelê êdî nivîskar dixwest fikrê xwe empozeyê xwîneran bike. Piştî wê demê, ez jê pirtûkê sar bûm û bi awayekî dilşkestî min hewl da ku pirtûkê xilas bikim.
Ji bo 200 rûpelên pêşî bibêjim. Pirtûk, pirtûkek nestêle ye. Têra xwe xweş û agahîwar e. Ji serî de dixwazim behsa serfirazîya nivîskar
10/10
Beğendi
·2022 30. kitabı
{Ku pergal xera dibe, millet jî xera dibe}
Ku dewlet çiqas milletê xwe di bin pergala xwe bike hêsîrê xwe ew millet wê bêhtir ji rê derkeve û wê bêhtir di rêyên xerap alozîya derxe. Wek 
Farabi dibêje: " Dewlet ji bo milletê xwe heye." Lê ku em lê dinêrin rewş ne werê ye; millet ji bo dewletê dibe xûlam û hêsîr.Û dewlet jî dibe pîrozgehek.
{Bextewarî ne di nav sînorekî xedar de ye}
Ji bo di nav sînorê dewletekê de dilşadî û bextewarî hebe divê dewlet bi çavken û bi rûken be; ji bo ku dewlet li ser lingê xwe bisekine...Hemû sûcên negotî û xerab mirov bi xwe nake. Ê ku millet ji rê derdixe dewlet bi xwe ye. Ku dewlet di hemû alîyên xwe de bive wek nanê efnik avêtî... di hundirê ev demê de sucdar ne millet e, dibe dewlet!
{Millet ku ji bo dewletê be, ji çir dibe dewlet?!}
İbn-i Haldun dibêje; " Sîyasetmedarên dewletê û ê kû dewletê bi rê ve dike ku nikarîbin dewletê bi rê ve bike îcar dewlet ji temenê xwe xera dibe." Piştî ev gotina ez jî dikarim bêjim îcar millet dibin dîn, nexweş û ji rê derketî.
{ Mero hebkî Anarşîst be baştir e}
Tê gotin: "Ji bo ku tu dewletekê bi rê ve bike, divê tu ewilî xwe bi rê ve bike; ku tu nikarîbe xwe bi rê ve bike, ma tê çawa dewletekê an milletekî bi rê ve bike?!" Ev jî ji me re dibe mînakek.Gorî felsefa Anarşîzmê jî tê gotin; ji bo ku ev xerabî û alozîya dinyê ji holê rabe divê dewlet mewlet hemû
ji holê rabe, îcar wê dinya di hundirê ev demê de nifşê xwe nû bike!
{ Şerê ku hê jî didome bêdawî ye}
Şerê ku didome şerê proleterya û burjuva ye.Burjuva pişta xwe dispêre dewletê, îcar hîyerarşî derdikevi holê.Bi ev awayî dewlemend û feqîr ji hevdû bi awayekî tewş didû û distînin.Lê li hev nakin, gulle li kezeba wan kevi, ma ez çer bikim !
{ Kaxezên hêsîr û feqîra ji me re dibêje çi?!}
Ev pirtûk, pirtûka karkera ye.Karkerên kû li paş
Farabi dibêje: " Dewlet ji bo milletê xwe heye." Lê ku em lê dinêrin rewş ne werê ye; millet ji bo dewletê dibe xûlam û hêsîr.Û dewlet jî dibe pîrozgehek.
{Bextewarî ne di nav sînorekî xedar de ye}
Ji bo di nav sînorê dewletekê de dilşadî û bextewarî hebe divê dewlet bi çavken û bi rûken be; ji bo ku dewlet li ser lingê xwe bisekine...Hemû sûcên negotî û xerab mirov bi xwe nake. Ê ku millet ji rê derdixe dewlet bi xwe ye. Ku dewlet di hemû alîyên xwe de bive wek nanê efnik avêtî... di hundirê ev demê de sucdar ne millet e, dibe dewlet!
{Millet ku ji bo dewletê be, ji çir dibe dewlet?!}
İbn-i Haldun dibêje; " Sîyasetmedarên dewletê û ê kû dewletê bi rê ve dike ku nikarîbin dewletê bi rê ve bike îcar dewlet ji temenê xwe xera dibe." Piştî ev gotina ez jî dikarim bêjim îcar millet dibin dîn, nexweş û ji rê derketî.
{ Mero hebkî Anarşîst be baştir e}
Tê gotin: "Ji bo ku tu dewletekê bi rê ve bike, divê tu ewilî xwe bi rê ve bike; ku tu nikarîbe xwe bi rê ve bike, ma tê çawa dewletekê an milletekî bi rê ve bike?!" Ev jî ji me re dibe mînakek.Gorî felsefa Anarşîzmê jî tê gotin; ji bo ku ev xerabî û alozîya dinyê ji holê rabe divê dewlet mewlet hemû
ji holê rabe, îcar wê dinya di hundirê ev demê de nifşê xwe nû bike!
{ Şerê ku hê jî didome bêdawî ye}
Şerê ku didome şerê proleterya û burjuva ye.Burjuva pişta xwe dispêre dewletê, îcar hîyerarşî derdikevi holê.Bi ev awayî dewlemend û feqîr ji hevdû bi awayekî tewş didû û distînin.Lê li hev nakin, gulle li kezeba wan kevi, ma ez çer bikim !
{ Kaxezên hêsîr û feqîra ji me re dibêje çi?!}
Ev pirtûk, pirtûka karkera ye.Karkerên kû li paş
Wijdan Li Dijî Zordariyê·248 syf.·Kurdî
9/10
2021 21. kitabı
Însan di dîrokê de herî zêde êş ji destê dîktatoran kişandiye. Ji destê dîktatorên xwînmij. Li cîhanê binêrin ciyê ku zêde zêde xwîn jê diherike bizanin ku li wê de rê dîktatorekî xwînhez heye. Kuştin û xwîn xwarina wan e. Ew bi xwînê têr dibin. Di her demî de dîktator hene. Hin caran ev bi zexta dîn û hin caran jî bi zexta siyasetê zulmê dikin. Mînaka herî baş jî Dadgehên Engîzîsyonê ne. Herkes divê an li gor mezheba Protestan an jî li gor mezheba Katolik bifikire. Eger kesek ji dijî wan bifikire dawiya wan îdam e û şevitandin e. Bi min dîktatoriya herî xirab jî ev e.
Di kitebê de jî em dibînin ku dîktatoriyekî, zextiyekî dinî heye. Calvin li gorî fikra xwe Încîlê şîrove dike û dixwaze herkes jî li gorî wî bifikire û li gor şîroveya wî Încîlê şîrove bike. Ji ramanên însan re sînoran ava dike. Ev jî tiştekî dijî fitrata însan e. Însan heyînekî azad e. Li gor xwendin, jiyan û nêrîna wî fikrekî wî heye. Castillo jî li hemberî Calvino derdikeve. Fikrê azad nimandin/temsîl dike. Herkes heqîqetê digere û wî heqîqetê, herkesek dikarê li gor fikr û ramanên xwe îfade bike. Kesek nikarê di derheqê tiştekî de ji însan re sînora ava bike. Castillo dibêje ku divê insan tu carî zordestiyê neke lewra bi zordestiyê kesek nehatiye baş kirin û nehatiyê xirab kirin. Fikrên cuda cihanê xweş dike, geş dike. Zanîst û ilm ciyê ku azadî hebe pêş diçe. Ciyê ku zextî jî hebe hertim paş çûye. Ji wê paş çûyînê re Rojhilata Navîn mînakek e... Tê cihanê de her tim kesên wek Calvino û Castillo hebin yê şerên wan heta qiyametê berdewam bike. Tişta girîn jî em ê ji kîjan aliyê bin...